Overheid misleidt burgers over TTIP

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Dit heeft idd niks met vrije handel te maken, eerder met het economisch en politiek knechten van de Europese lidstaten.
Net daarom ook willen ze een Europese politieke unie waarin de soevereniteit van de staten niet meer geldig is, 1 groot Europees blok valt makkelijker voor de kar van uncle Sam te spannen dan 28 afzonderlijke soeverijne staten. Via de Navo lukt hun dit al perfect op militair gebied. Dit pact toont ook mooi aan dat politici niet voor de kar van de burger rijden maar in dienst staan van de multinationals en de elite, de 1 procenters.

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Hollande: "In deze fase van de onderhandelingen zegt Frankrijk 'neen' tegen TTIP"

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

EU-voorstel wil nationale handelsrechtbanken uitschakelen voor grote buitenlandse bedrijven

Vijf EU-lidstaten willen internationale commerciële rechtbanken, zoals ISDS in TTIP, invoeren ter vervanging van alle bestaande bilaterale vrijhandelsakkoorden. Zo worden nationale handelsrechtbanken volledig uitgeschakeld ten bate van grote buitenlandse investeerders. Dat blijkt uit een gelekt geheim document.

TTIP-protesten nemen toe (euractiv.com)


De organisatie Seattle to Brussels Network kon de hand leggen op een geheim voorstel dat door de regeringen van EU-lidstaten Oostenrijk, Finland, Frankrijk, Duitsland en Nederland op 7 april 2016 werd voorgelegd aan het Comité Handelsbeleid van de Europese Raad van Ministers van Economie.
In dat document stellen deze vijf regeringen voor om het systeem van zakenrechtbanken voor de beslechting van conflicten tussen buitenlandse investeerders/bedrijven en staten (Investor-State Dispute Settlement – ISDS) te veralgemenen naar elk dispuut dat investeerders hebben met de wetten van EU-lidstaten.
Conflicten tussen buitenlandse investeerders en EU-lidstaten

Dit internationaal rechtssysteem wordt ook voorzien in het TTIP-vrijhandelsakkoord dat voor het ogenblik tussen de VS en de EU wordt onderhandeld. De vijf hierboven vermelde landen willen met dit nieuwe voorstel het ISDS-systeem uitbreiden naar alle grensoverschrijdende conflicten tussen investeerders en EU-lidstaten, ook die conflicten die buiten bestaande bilaterale akkoorden vallen.
Het voorstel beweert dat het hier slechts gaat om de afschaffing van nog bestaande bilaterale handelsakkoorden tussen oudere EU-lidstaten met Oost-Europese nieuwe EU-lidstaten, die nog werden afgesloten voor die laatsten lid werden van de EU. Die akkoorden zouden interne discriminatie van landen binnen de EU veroorzaken, volgens de indieners van het voorstel. Volledige lectuur van het voorstel wijst uit dat dit slechts een oppervlakkig excuus is voor een veel grondigere hertekening van het EU-handelsrecht.
Uitschakelen bevoegdheid nationale lidstaten

Met dit voorstel willen deze vijf landen in één klap de bevoegdheid van nationale handelsrechtbanken van alle EU-lidstaten over disputen met buitenlandse investeerders volledig uitschakelen. Daarmee worden bovendien alle democratische rechten van de bevolking afgeschaft om nog beperkingen op te leggen aan investeerders. Concreet betekent dit dat buitenlandse bedrijven voortaan elke bestaande sociale wetgeving, milieuwetgeving, bescherming van consumenten, voedselveiligheid e.d. kunnen negeren. Die bestaande wetten hoeven niet eens afgeschaft te worden. Ze mogen dan gewoon worden genegeerd.
Op deze manier ondermijnt dit systeem alle pogingen van democratisch verkozen regering om nog nieuwe restricties op te leggen aan de economische activiteit van bedrijven. Bedrijven en investeerders kunnen disputen over de toepassing van wetten in dit systeem voorleggen aan een internationale zakenrechtbank, waarin alleen gespecialiseerde zakenadvocaten zetelen. Deze rechtbanken – in feite zijn het arbitragehoven – vergaderen achter gesloten deuren, de agenda en de verslagen zijn geheim en er is geen enkel beroep mogelijk tegen de uitspraken.
De gelekte voorstellen

In het gelekte document wordt verwezen naar een voorgaande vergadering van 1 oktober 2015, wat er op wijst dat dit idee van veralgemeende ISDS al enige tijd circuleert. Wat de vijf EU-lidstaten met dit voorstel stellen is dat:
buitenlandse investeerders meer beschermingsrechten moeten krijgen dan de eigen burgers en de binnenlandse bedrijven;
dat internationale ISDS-arbitrage boven eigen nationale rechtspraak staat;
dat buitenlandse investeerders het recht hebben wettelijke maatregelen die door democratisch verkozen regeringen zijn beslist naast zich neer te leggen en de belastingbetaler voor de door investeerders geleden 'schade' moeten betalen;
dat buitenlandse handel voor de EU belangrijker is dan de bescherming van de rechtstaat en de rechten van de EU-burgers.
In werkelijkheid discrimineert ISDS de burgers én binnenlandse investeerders, is ISDS onderworpen aan veel vagere regels dan nationale wetten en zijn ISDS-rechters - in tegenstelling tot nationale rechters - niet vrij van belangenvermenging, omdat ze baat hebben bij het bestaan van het systeem.
Winsten bedrijven boven algemeen belang

Dit systeem stelt de winsten van bedrijven boven het algemeen belang en zal alle pogingen voor nieuwe democratische wetgevende initiatieven ondermijnen. Bovendien zullen de belastingbetalers volledig opdraaien voor de kosten van dit systeem.
Met dit voorstel gaat de EU radicaal in tegen de wil van de eigen bevolking. Het protest tegen het TTIP-verdrag, en in het bijzonder tegen het ISDS-hoofdstuk in dat verdrag, groeit met de dag. John Hillary, directeur van de Britse organisatie War on Want, is bijzonder verontrust door dit document:
“Deze laatste lek toont dat de regeringen van de EU samenzweren om de basisprincipes van de gelijkheid voor de wet te ondermijnen. De grote zakenbelangen krijgen hun eigen parallelle rechtssysteem, dat de macht krijgt om ons voor hun rechtbank te dagen voor eender welke toekomstige beleidskeuzes die tegen de belangen van de grote bedrijven ingaan. Eén maand voor het Brits referendum over het lidmaatschap van de EU is dit een zoveelste teken van de dood van de democratie in Europa.”
Bronnen:
EU planning parallel justice system for businees, new leak shows
Shameless attempt to quietly institutionalize ISDS throughout Europe
Intra-EU Investment Treaties Non-Paper from Austria, Finland, France, Germany and the Netherlands

Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...ndse-bedrijven

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Vrijhandelsverdrag TPP stuit op groeiend verzet in Latijns-Amerika

Burgerorganisaties in Chili, Mexico en Peru dringen er bij hun parlementen op aan het vrijhandelsakkoord Trans-Pacific Partnership (TPP) niet te ratificeren. Dit akkoord, dat op 4 februari in Nieuw-Zeeland werd getekend, moet nog worden geratificeerd door de parlementen van de twaalf lidstaten.





Activisten tegen het vrijhandelsakkoord TPP uit Chili, Mexico en Peru kwamen in januari 2016 samen in Mexico City met vertegenwoordigers van organisaties in de VS en Canada (Emilio Godoy/IPS)


Het Trans Pacific Partnership TPP zal twee maanden na ratificatie door de parlementen vanalle betrokken lidstaten in werking treden of als minimaal zes landen die samen goed zijn voor 85 procent van het totale bruto binnenlands product van de twaalf partners, het binnen twee jaar ratificeren.
"We zoeken het gesprek met gelijkgestemde parlementaire groepen die onze nationale belangen verdedigen en we verschaffen ze informatie", zegt Carlos Bedoya, een Peruaanse activist van het Red Latinoamericana de Deuda, Desarrollo y Derechos (Latijns-Amerikaanse Netwerk voor Schulden, Ontwikkeling en Rechten Latindadd). Bedoya wil ook een gesprek met organisaties in de VS, Canada en de Aziatische TPP-lidstaten.
Intellectueel eigendom

De activisten vinden onder meer dat de intellectuele eigendomsrechten op uitkomsten van klinische tests te lang beschermd worden in het akkoord. Dit houdt de snelle productie van goedkope, generieke versies van medicijnen tegen. Een ander aspect waarover de activisten kritisch zijn, is dat lidstaten geschillen over investeringen moeten voorleggen aan een International Centre for Settlement of Investment Disputes (ICSID).
De allianties tegen het TPP zijn daarenboven kritisch over de bevoegdheden in het verdrag voor internet service providers om de inhoud van het web te controleren op de distributie van materiaal dat het copyright zou schenden.
De Latijns-Amerikaanse tegenstanders wijzen verder op de Amerikaanse eis dat partners hun binnenlandse wetgeving moeten hervormen in overeenstemming met de eisen van het TPP. Ook zijn ze tegen de rol die de Amerikaanse regering in Washington krijgt om vast te stellen of elke lidstaat aan alle voorwaarden van het TPP voldoen.
Genoeg stemmen

Het TPP is een uitbreiding van een alliantie die in 2006 werd getekend door Brunei, Chili, Nieuw-Zeeland en Singapore. Bij deze landen voegden zich later Australië, Canada, Japan, Maleisië, Mexico, Peru, de VS en Vietnam. Het zijn allemaal landen rond de Stille Oceaan. De overeenkomst beslaat terreinen als textiel, investeringen, telecommunicatie, e-commerce, geschillenbeslechting en arbeids- en milieukwesties. De economieën van het blok vertegenwoordigen 40 procent van het wereldwijde bbp. Het TPP heeft volgens Chileens activist Carlos Figueroa een negatieve invloed op de ontwikkeling van de economie en de gezondheidszorg.
In Mexico heeft conservatief president Enrique Peña Nieto genoeg stemmen in de Senaat, die verantwoordelijk is voor de ratificering van internationale akkoorden, om het verdrag goed te keuren. In Chili kan de centrumlinkse alliantie van de socialistische president Michelle Bachelet rekenen op genoeg rechtse stemmen om de overeenkomst te ratificeren. In Peru heeft de partij van verkozen maar nog niet beëdigd president Pedro Kuczynski, een voormalig Wereldbank-econoom en bankier op Wall Street, slechts een klein aantal zetels in het Congres. De rivaliserende rechtse partij Fuerza Popular, die een ruime meerderheid heeft het parlement, zal het TPP naar verwachting mee goedkeuren.
Banenverlies

Hoewel regeringen van de betreffende landen proberen de aandacht te vestigen op de positieve gevolgen van het TPP, trekken recente rapporten die veronderstelde voordelen in twijfel. Volgens het rapport van de Wereldbank, Global Economic Prospects: Potential Macroeconomic Implications of the Trans-Pacific Partnership van de Wereldbank kan het verdrag het bbp van de lidstaten met gemiddeld 1,1 procent laten groeien, en de handel met 11 procent per jaar tegen 2030.
In het geval van Canada, Mexico en de VS, die sinds 1994 hun eigen vrijhandelsakkoord NAFTA hebben, is het voordeel echter slechts 0,6 procent van het bbp. Voor Mexico zou de positieve impact nog kleiner zijn, omdat de lagere invoerheffingen andere lidstaten betere toegang geven tot de Amerikaanse markt.
Economen van Tufts University in Massachusetts voorspellen daarentegen "een toenemende ongelijkheid en verlies van banen in alle deelnemende economieën." Trading Down: Unemployment, Inequality and Other Risks of the Trans-Pacific Partnership Agreement, een studie van het Global Development and Environment Institute van Tufts University, schat dat het TPP zal leiden tot verlies van 771.000 banen in de lidstaten, waarvan 448.000 alleen in de VS.
Bron: Civil Society in Latin America Campaigns Against Trans-Pacific Partnership

Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...atijns-amerika

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

'Na TTIP: CETA: Als Europa historische vergissing wil begaan, mag dat dan na een fatsoenlijk debat?'

'In tegenstelling tot TTIP is het handelakkoord tussen de EU en Canada (CETA) wel al in de laatste fase van besluitvorming is aanbeland', schrijft Bart Staes (Groen). 'Ten onrechte, want CETA zou een volwaardig maatschappelijk debat niet overleven.'

Lees verder => KLIK

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Halle derde TTIP-vrije gemeente van Vlaanderen

De gemeenteraad van het Brabantse Halle heeft op 28 juni 2016 van Halle een TTIP-vrije stad gemaakt. Halle volgt daarmee Gent en Leuven, die reeds eerder dergelijke beslissingen namen. De motie van Halle gaat echter verder dan in deze beide provinciehoofdsteden.


'Halle TTIP-vrij' met het TTIP-Paard van Troje op de Markt van Halle (Bruno Tordeur)


In september 2015 gaf Groen Europarlementslid Bart Staes in Halle een uiteenzetting over het vrijhandelsakkoord Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) dat sinds 2013 wordt onderhandeld tussen de VS en de EU.
Een aantal geëngageerde Hallenaren richtten na die avond de werkgroep ‘Halle TTIP vrij’ op. Zij waren geschokt te vernemen hoezeer dit verdrag sociale rechten, milieubescherming, volksgezondheid, dierenwelzijn en consumentenrechten dreigt te ondermijnen ten bate van de winsten van grote multinationals. Lokale bedrijven zullen daarentegen alleen maar nadelen ondervinden. Ook het mechanisme van arbitrage door een college van zakenadvocaten die boven de nationale rechtbanken staat baart hen grote zorgen.
De eerste doelstelling van de werkgroep is de bevolking van Halle en omstreken informeren over de gevaren van het TTIP. In hun persmededeling verwijst de werkgroep naar info -avonden, een Facebookpagina en een e-mailnieuwsbrief.
Halle TTIP-vrij boekte al een eerste succes op 28 juni 2016. Toen keurde de gemeenteraad een motie goed waarbij Halle zich tot TTIP-vrije stad uitroept. Daarmee volgt Halle de gemeenten Leuven en Gent. De motie van Halle gaat echter een stuk verder dan de moties die in deze beide provinciehoofdsteden werden goedgekeurd.
De gemeenteraad van Halle vraagt de hogere overheden die wel een rol spelen in het al dan niet aannemen van het TTIP, om zich uit te spreken tegen het TTIP zoals het tot nu toe bekend is. Zij vragen een ander, slimmer akkoord dat effectief de hoogste normen op het vlak van sociale rechten, milieubescherming, volksgezondheid, dierenwelzijn en consumentenrechten garandeert.
Met dit initiatief volgt Halle een lange lijst van Europese steden en gemeenten die zich reeds eerder TTIP-vrij verklaarden. Gesterkt door dit eerste symbolisch belangrijke succes gaat Halle TTIP-vrij verder met haar informatieopdracht. Tevens roept zij op om deel te nemen aan de grote anti-TTIP-betoging in Brussel op 20 september 2016.
Informatie:
Alle artikels van DeWereldMorgen.be over TTIP, CETA, TPP en andere vrijhandelsakkoorden vind je in ons Dossier Vrijhandelsakkoorden.
Facebookpagina Pajottenland-Zennevallei TTIP-vrij

Facebookpagina Maak Gent TTIP-vrij

Facebookpagina Leuven TTIP-vrij
Communes hors TTIP-vrije gemeenten (België)
Gemeenten, provincies en waterschappen tegen TTIP (Nederland)
TTIP Free Zones Europe and Worldwide



bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...van-vlaanderen

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Europese Commissie geeft nationale parlementen inspraak vrijhandelsakkoord CETA – of toch niet helemaal

11.11.11 betreurt de beslissing van de Europese Commissie, om via een achterpoort de nationale parlementen te omzeilen voor de goedkeuring van het vrijhandelsakkoord met Canada (CETA). De Europese Commissie besliste op 5 juli dat de nationale parlementen dit vrijhandelsakkoord met Canada, maar het akkoord treedt al in werking voor deze ratificaties.


Betoging in Brussel tegen de vrijhandelsakkoorden tussen de EU en de VS (TTIP) en Canada (CETA) in 2015 (Friends of the Earth Europe/Lode Saidane)


Eind juni maakte de voorzitter van de Europese Commissie Juncker bekend dat de beslissing over het vrijhandelsakkoord met Canada (EU – Canada Comprehensive Trade Agreement – CETA) een exclusieve bevoegdheid van de EU is. Hier kwam echter veel reactie op vanuit het middenveld, de nationale parlementen en regeringen. Uiteindelijk hield de Europese Commissie hier rekening mee en werd op 5 juli 2016 beslist dat CETA toch beschouwd wordt als een ‘gemengd verdrag’, waardoor het wel degelijk geratificeerd moet worden door alle nationale parlementen van de EU-lidstaten.
Toch mag er nog niet te vroeg gejuicht worden. Het verdrag kan reeds na goedkeuring door de Europese Raad in werking treden, nog voor de parlementen het geratificeerd hebben. De Europese Raad van ministers kan hierover beslissen in september 2016.
Protest

De reden waarom er zoveel protest komt uit de politiek en het middenveld gaat voornamelijk over de geschillenregeling ISDS in het verdrag. Het systeem van Investor-state dispute settlement (ISDS) geeft aan buitenlandse investeerders de mogelijkheid om nationale wetgeving aan te vechten voor een externe rechtbank als ze denken dat die hun belangen schaden. 11.11.11 vreest hierdoor voor de duurzame ontwikkeling in Noord en Zuid en stelt ook dat humanitaire en milieudoelstellingen in ontwikkelingslanden vaak aan de kant geschoven zullen worden omwille van winststreven.
Zowel het middenveld als bepaalde politieke spelers vrezen dat nationale sociale, consumenten- en klimaatwetgeving door de ISDS-regels in het CETA-verdrag het slachtoffer zullen worden van schadeclaims. Enkel buitenlandse investeerders zouden er gebruik van kunnen maken.
Als de Europese Raad in september zou beslissen om CETA al in uitvoering te laten treden, dan kan ook de ISDS al in werking treden en blijft het recht om schadeclaims in te dienen zelfs na eventuele afkeuring van CETA door één of meerdere parlementen van EU-lidstaten nog drie jaar voortbestaan. Om geldig te zijn moeten alle EU-lidstaten het verdrag ratificeren.
TTIP

CETA wordt gezien als de voorloper van het gelijkaardige handelsakkoord tussen de EU en de VS (Transatlantic Trade and Investment Partnership – TTIP), waar voor het ogenblik nog over onderhandeld wordt. Er wordt dus gevreesd dat indien CETA goedgekeurd wordt, TTIP zal volgen.
Op 20 september, twee dagen voor de stemming in de Europese Raad, wordt dan ook door de StopTTIP/CETA coalitie een grote betoging georganiseerd in Brussel.
Bron: Europese Commissie omzeilt kritiek op handelsverdrag CETA en gebruikt achterdeur

Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/07/06/europese-commissie-geeft-nationale-parlementen-inspraak-vrijhandelsakkoord-ceta--of-toch-niet-helemaal


Guerillacampagne in metrostations tegen vrijhandelsakkoord


Activisten hebben woensdag de publiciteitsposters in Brusselse metrostations overplakt met eigen affiches tegen het vrijhandelsakkoord TTIP.

De actievoerders van collectief C'est pas nous, c'est eux hadden een poster bij met de slogans “Herstart de democratie” en “Geen onderhandelingen meer en geen vrijhandelsakkoord” waarmee ze de aanwezige reclameposters in de Brusselse metrostations overplakten. Ze kleefden ook stickers met het logo van de campagne “TTIP Game Over” op lichtbakken, muren en op een postbus.
“Volgende week zitten de Europese Unie en de Verenigde Staten opnieuw samen om te onderhandelen over het Transatlantic Trade and Investement Partnership (TTIP), een verdrag rond vrije handel en investeringen”, zegt Flupke, een actievoerder die anoniem wil blijven. “Met deze actie willen we anderen aansporen om zelf ook hun ongenoegen te uiten. Het TTIP is een bedreiging voor onze openbare diensten, onze sociale normen en het milieu. Wat ons nog rest van democratie staat onder druk door de belangen van multinationals.”

Bron: Nieuwsblad.be

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Onderhandelaars TTIP sluipen weg van burgerprotest

Burgerinitiatieven waaronder TTIP Game Over roepen op tot protest tegen de onderhandelingen tussen de VS en de Europese Commissie over het vrijhandelsakkoord Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP). Zij hielden een lawaaidemonstratie aan het gebouw waar die onderhandelingen achter gesloten deuren zouden doorgaan.

(TTIP Game Over)


De Europese Commissie verplaatste op het laatste moment de onderhandelingen naar een ander gebouw dan oorspronkelijk was voorzien. Die zouden aanvankelijk doorgaan in het Albert Borschettegebouw in de Froissartstraat. Officieel gebeurde die verhuis om veiligheidsredenen. In werkelijkheid was het een poging om de aangekondigde actie aan het Borschettegebouw te ontwijken. De actievoerders zien dat als een eerste succes.

Geen TTIP-onderhandelaars op de afspraak aan het gebouw Albert Borschette in de Froissartstraat in Brussel (TTIP Game Over) “De keuze van de Europese Commissie om de gesprekken te verplaatsen is al een eerste verstoring. Het toont aan hoe bang Eurocommissaris voor de Handel Cecilia Malmström is voor de reactie van gewone burgers. Maar waar de gesprekken ook plaats zullen vinden, mensen zullen van zich laten horen,” volgens Camille Van Mortslam, woordvoerder van de organisatie TTIP Game Over.

Belgisch verzet groeit

België liep tot recent achter op de protesten in andere Europese landen. Het protest neemt hier echter ook toe, aldus de actievoerders. Het Waalse en Brusselse parlement namen reeds kritische resoluties aan. Volgens de organisatie Amis de la Terre zijn er 169 lokale besturen die zich tegen TTIP hebben uitgesproken.

In Vlaanderen komt hier ook langzaam beweging in. Op 28 juni 2016 verklaarde Halle zich als eerste Vlaamse gemeente officieel volledig TTIP-vrij. (Zie Halle derde TTIP-vrije gemeente van Vlaanderen – Leuven en Gent stemden in feite geen echte TTIP-vrije resolutie, wat Halle de eerste echte anti-TTIP-vrije gemeente maakt)
Op 11 juli 2016 lekte een onderhandelingsvoorstel uit van de Europese Commissie voor het hoofdstuk Energie en Grondstoffen in het TTIP-verdrag. Hieruit blijkt onder andere dat de EU aan de VS voorstelt om de wederzijdse richtlijnen voor energie-efficiëntie vrijwillig te maken. Producenten moeten volgens de huidige EU-regels voor elektrische toestellen een bepaalde energie-efficiëntie garanderen.
(TTIP Game Over) Paul de Clerck, Friends of the Earth Europe, zegt hierover: "Het gelekte voorstel gaat rechtstreeks in tegen de overeenkomst van de klimaatconferentie van Parijs van december 2015 en de daar aangegane klimaatengagementen van de EU. Dit zal ervoor zorgen dat de Europese markt overspoeld wordt met inefficiënte producten en dwarsboomt maatregelen om hernieuwbare energie uit zon en wind te stimuleren. Bovendien stelt de EU voor om alle beperkingen op de import van gas af te schaffen. Dit betekent meer fracking in de VS en meer import van fossiele brandstoffen in Europa. Dit is het omgekeerde van wat we nodig hebben." (Zie Leaked proposal on energy confirms TTIP fears).
De Europese Commissie hoopt de onderhandelingen nog voor het einde van 2016 af te ronden. In dezelfde periode hoopt de Commissie ook om het gelijkaardige vrijhandelsakkoord Comprehensive Economic and Trade Agrement (CETA) met Canada te laten ratificeren door de parlementen van de EU-lidstaten.
Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker had eerder verklaard dat CETA geen 'gemengd' verdrag zou zijn (waar zowel de Europese als de nationale instelingen van de lidstaten bevoegd voor zijn). Hij werd echter teruggefloten. Dat betekent onder meer dat in België ook alle regionale parlementen dat verdrag moeten goedkeuren.
(TTIP Game Over) De Europese Commissie is echter van mening dat het CETA-verdrag al 'voorlopig' in werking kan treden na ratificatie door het Europees Parlement. Op die manier creëert de Commissie een precedent waarvan ze hoopt dat het de ratificaties door de lidstaten zal versnellen.

Mia van Dongen van Climaxi: “Dit voorstel om CETA voorlopig al te laten ingaan is onacceptabel. Het is belachelijk om nationale parlementen te vragen om zich uit te spreken over een verdrag dat al in werking is getreden. In de tussentijd zouden burgers dan al blootgesteld worden aan alle gevolgen van dit verdrag.”
Climaxi lanceert na de actie van 12 juli 2016 een nieuwe brochure ‘Onze toekomst uitverkocht. TTIP en CETA, wat staat er op het spel.’ Mia van Dongen: ‘’In onze brochure leggen we de mechanismen en stand van zaken van zowel TTIP als CETA helder uit. Ook laten we verschillende organisaties aan het woord om de gevolgen voor uiteenlopende aspecten van ons leven, van burgerprotest tot voedsel tot sociale rechten, toe te lichten. We hopen op deze manier een breder publiek bewust te maken van de mogelijke gevaren van deze nieuwe vrijhandelsverdragen.’’
Bron:http://www.dewereldmorgen.be/artikel...-burgerprotest

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

De dreiging van TTIP: de liberalisering die zorgt voor minder vrijheid

Ondanks grote protesten tegen TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership – het vrijhandelsakkoord tussen de EU en de VS), gingen de onderhandelingen voor het vrijhandelsakkoord deze maand (juli) gewoon door. Jong Groen haalt hier een aantal negatieve, en vaak onderbelichte elementen van TTIP aan in onderstaande opinie.



Protest tegen de vrijhandelsakkoorden TTIP en CETA in Amsterdam (Ian Glover)


Jong Groen is niet tegen het experimenteel verbeteren van zaden, gewassen en teelten. Jong Groen is wél tegen een wetgeving die het mogelijk maakt dat slechts enkelingen dit recht hebben. Deze afhankelijkheid van landbouwers brengt hun voedselsoevereiniteit én de biodiversiteit op onze planeet in gevaar.
GGO's

Al eeuwenlang wordt er aan zaden gesleuteld en daar is niks mis mee. Integendeel zelfs, oorspronkelijk leidde dat tot een enorme diversiteit aan teelten, waarbij elke landbouwer zelf kon experimenteren met de zaden, rassen en teelten die hij nodig had.
Midden in de jaren zestig, onder invloed van het Europese Gemeenschappelijke Landbouwbeleid, de mondialisering en de technologische innovaties werden landbouwbedrijven echter steeds gespecialiseerder. Het ontwikkelen van zaaigoed gebeurde steeds meer in afzonderlijke, vaak lokale, gespecialiseerde landbouwbedrijven.
Met de intrede van het neoliberalisme in de jaren tachtig en het daarmee gepaard gaande opengooien van de internationale markten, werden die lokale bedrijven quasi allemaal opgekocht door vijf à zes grote spelers, waarvan Monsanto de meest bekende – en beruchte – is. Dankzij de Amerikaanse patent- en GGO-wetgeving verwierf Monsanto op korte termijn een quasi-monopolie en vandaag controleert het bedrijf 90% van de Amerikaanse landbouwgewassen.
Het is dan ook geen toeval dat in de gelekte TTIP documenten een enorme druk vanuit de Amerikaanse lobby's valt waar te nemen om ook de Europese patent en GGO-regelgeving terug te schroeven. De grootindustrie hoopt om zo ook in Europa datzelfde monopolie te kunnen vestigen.
Monopolies in plaats van vrijhandel

Daar knelt het schoentje. De naam 'vrijhandelsverdragen' suggereert dat de verdragen vrijhandel zouden stimuleren, een liberale marktwerking zouden ondersteunen, waar competitie zorgt voor een sterkere en meer innovatieve economie. In de praktijk dreigen de vrijhandelsverdragen monopolieposities te creëren of uit te breiden.
Problematisch is ook dat TTIP, net zoals haar voorgangers TTP (Trans-Pacific Partnership - vrijhandelsakkoord tussen de VS en enkele Aziatische landen) en CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement - vrijhandelsakkoord tussen de EU en Canada), onttrokken zijn aan elk maatschappelijk debat.
De deals worden gesloten in schimmige achterkamertjes waar zelfs de Europarlementariërs nauwelijks toegang toe hebben. Het is dan ook wraakroepend om vast te stellen dat de industriële lobby wél aan tafel zit, en zelfs de pen vasthoudt.
Probleem van privatisering

Het probleem is echter nog fundamenteler. De huidige wetgeving laat toe dat bedrijven grof geld verdienen met de privatisering van de bouwstenen van het leven. Op het moment dat private bedrijven de controle verwerven over zaden en voedsel, zullen zaden en voedsel ook de private belangen moeten dienen, in plaats van de algemene.
De wereldwijde evolutie naar monocultuur is daar een eerste voorbeeld van. Zowat overal ter wereld worden boeren aangemoedigd/gedwongen slechts één gewas te telen, waarvan de zaden slechts bij één externe speler verkrijgbaar zijn. Sommige gewassen brengen geen nieuwe zaden meer voort, zodat boeren die elk jaar opnieuw moeten aankopen.
Bovendien zijn deze monoculturen bijzonder kwetsbaar voor ziektes, resulteert dit in een erg lage biodiversiteit en verhinderen ze een gezonde en gevarieerde voeding voor de lokale boer.
Een tweede voorbeeld is zuiver statistisch: hoewel er volgens de FAO (Food and Agriculture Organization of the United Nations) ongeveer 7000 soorten voedselgewassen zijn, gebruiken we voor 90% van de productie slechts 30 soorten.
Dit in sterk contrast met het begin van de 20ste eeuw, waar iedere streek zijn eigen soort had. Met als resultaat dat niet alleen de biodiversiteit van landbouwgewassen, maar ook die van het omringende ecosysteem, sterk achteruitgaan.
Bescherm biodiversiteit en voedselsoevereiniteit

Voor Jong Groen is het duidelijk: dit is voor ons een absolute no go. Biodiversiteit en voedselsoevereiniteit zijn geen loze begrippen, maar van fundamenteel belang voor het welzijn van onze planeet en van volkeren overal ter wereld. Ze moeten dan ook onder democratische controle gebracht of gehouden worden.
Patenten op levende organismen, hun zaden, hun DNA kunnen voor ons niet in private handen liggen. Vrijhandelsakkoorden die dit via een achterkamerpolitiek proberen te bereiken, zijn fundamenteel ondemocratisch. Onze conclusie is dan ook duidelijk: Jong Groen verwerpt TTIP, en pleit voor een model waar lokale boeren met eigen inzicht, maar gesteund door wereldwijde kennis, hun eigen bedrijf en landbouwproductie kunnen organiseren.
Bron:http://www.dewereldmorgen.be/artikel...inder-vrijheid

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Duits-Franse TTIP-kritiek is tactisch spel om verzet te verwarren

Volgens Duitse en Franse toppolitici zitten de onderhandelingen voor het TTIP-vrijhandelsakkoord tussen VS en EU in het slop. Amerikaanse onderhandelaars zouden te hoge eenzijdige eisen stellen. Het hele akkoord zou daarom kunnen mislukken. De tegenstanders van het akkoord doen er goed aan nog geen victorie te kraaien en niet op hun lauweren te rusten.
Het anti-TTIP-protest in Duitsland is leidinggevend in de Europese strijd tegen dit verdrag (nationofchange.org)


Duitse en Franse politici stellen dat de onderhandelingen over het Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) tussen de VS en de EU muurvast zitten. Volgens Duits vice-kanselier en minister van economie Sigmar Gabriel hebben de onderhandelaars tijdens de 14 onderhandelingsrondes op geen van de 27 thema's een overeenstemming bereikt. “Volgens mij hebben de onderhandelingen met de VS de facto gefaald, hoewel niemand dat echt wil toegeven.”

Tactische bezwaren

Hij kreeg heel wat media-aandacht voor die commentaar, maar in feite is wat hij zegt niet nieuw. Frans president François Hollande heeft in mei 2016 al verklaard dat TTIP in zijn huidige vorm onaanvaardbaar is voor Frankrijk. Zijn bezwaren betreffen vooral de nieuwe regels voor landbouw en cultuur. Frankrijk vreest de concurrentie van de boeren in het Amerikaanse Zuiden en van de Amerikaanse film- en tv-industrie. Met Duits politicus Gabriel deelt hij ook de kritiek dat de VS nog steeds weigert om Europese bedrijven toegang te geven tot offertes van de Amerikaanse overheid voor openbare werken.
Dat lijkt op het eerste zicht goed nieuws voor de tegenstanders van dit vrijhandelsakkoord. Het is echter zeer voorbarig zijn om het verzet op te geven. De argumenten vanuit Frankrijk en Duitsland gaan immers volledig voorbij aan de fundamentele kritiek die het anti-TTIP-verzet op dit verdrag heeft.
Geen kritiek op ISDS

Duits minister Gabriel en Frans president Hollande hebben blijkbaar geen enkel bezwaar tegen een ander onderdeel van het voorgestelde verdrag, de arbitrageprocedure die wordt voorzien om investeerders toe te laten TTIP-lidstaten voor een zakenrechtbank te dagen. Het Investor State Dispute Settlement (ISDS) houdt de oprichting in van een arbitrageraad die ad hoc wordt samengesteld bij elke klacht die een bedrijf heeft tegen een staat.
Een bedrijf kan dat doen als het meent dat investeringen of geplande toekomstige winsten in gevaar komen door eender welke beslissing van een overheid. Dat kan eender wat zijn, sociale wetgeving, leefmilieunormen, verplichte labeling van ingrediënten zoals voor ggo's, een uitstap uit de kernenergie, verbod op fracking.
Uit de praktijk van ISDS-systemen blijkt dat het steevast de bedrijven zijn die deze klachten winnen, omdat de tekst van de betrokken verdragen zo zijn opgesteld dat investeerders wel gelijk moeten krijgen. (In theorie kan een staat ook een bedrijf voor een dergelijke rechtbank dagen, maar dat gebeurt in de praktijk nooit).
Geheime rechtbank, geheim vonnis

De zittingen van dergelijke arbitragerechtbanken zijn geheim, de klacht en het vonnis blijven eveneens geheim en er is geen beroepsprocedure voorzien. De betrokken staat verliest het recht om het betrokken bedrijf voor de eigen gewone handelsrechtbanken te dagen. Het is niet nodig dat het betrokken land daarna zijn wetgeving aanpast. De ISDS-rechtbank beslist gewoon dat de betrokken wet niet mag worden toegepast.

Het ISDS-systeem wordt voortdurend voorgesteld als 'slechts een van de onderdelen van het akkoord', een routineuze procedure ook voorzien in andere akkoorden. Dat is het niet. Dit is de essentie, de kern waar het echt om draait.

Naast de enorme schadeclaims heeft het bestaan van de ISDS-procedures ook een grote preventieve impact op eventuele nieuwe wettelijke initiatieven van staten. Die zullen aan vernieuwing van wetten verzaken omdat ze toch zullen worden aangevochten.
De ISDS-procedure mag niet door binnenlandse bedrijven worden gebruikt. Het naast elkaar bestaan van bedrijven die de binnenlandse wetgeving moeten respecteren en buitenlandse die dat niet moeten doen zal de betrokken binnenlandse bedrijven er echter toe aanzetten om eveneens een aanpassing van de wetgeving te eisen (of te verhuizen naar andere landen).
CETA wel OK?

Duits minister Gabriel en Frans president Hollande hebben geen problemen met het Canada EU Comprehensive Economic and Trade Agreement (CETA). Dat verdrag is de onderhandelingsfase voorbij, werd al ondertekend door de betrokken staatshoofden of regeringsleiders maar moet nog worden geratificeerd door de parlementen van de betrokken lidstaten.
Dit verdrag met Canada is echter een exacte voorbode van het TTIP-verdrag met de VS. Canada heeft daarin wel toegevingen gedaan op vlak van landbouw, cultuur en Europese toegang tot de openbare markt van overheidscontracten. CETA bevat echter eveneens een ISDS-procedure. Naast de dreiging van gebruik door Canadese bedrijven zit hier ook het risico in dat bedrijven uit de VS bij gebrek aan TTIP via het CETA-verdrag hun filialen in Canada zullen inzetten bij ISDS-claims voor schadevergoeding.
Zelfs al zou TTIP worden afgevoerd – wat allesbehalve zeker is – dan is er bovendien nog het Trade in Services Agreement TISA, dat de privatisering van zowat alle overheidsdiensten wil organiseren van onderwijs over gezondheidszorg tot post en openbaar vervoer. TISA bevat net als TTIP en CETA de restrictie dat eventuele beslissingen tot hernationalisering van overheidsdiensten verboden zal worden zolang het betrokken land lid is van het betrokken verdrag en dat bij eventuele opzegging van het verdrag het betrokken land nog tot zeven jaar lang verplicht wordt het verdrag toch te respecteren. Voor dezelfde periode kunnen bedrijven nog steeds de betrokken staat voor de ISDS-rechtbank dagen.
Bedrijfsprotectionisme

Men kan zich de vraag stellen waarom landen akkoord gaan met verdragen die zo nadelig zijn voor de eigen economie en de eigen bedrijven. Dit is echter geen verdrag dat tussen 'staten' wordt onderhandeld, maar een afspraak tussen economische elites. Deze verdragen worden enkel gesteund door de economische toplaag die alle heil ziet in de overname van de economie door hun bedrijven.

Dit is een verdrag dat de grote bedrijven aan beide zijden van de Atlantische Oceaan samen beschermt tegen de wil van de bevolking aan beide zijden van de Atlantische Oceaan.

De kritiek die nu vanuit Duitsland en Frankrijk komt is niet gericht tegen de aard van deze vrijhandelsakkoorden maar tegen specifieke onderdelen. Bovendien moet deze zogenaamde kritiek gezien worden als een strategie om het verzet tegen TTIP te ontwapenen. Deze 'kritische' argumenten dienen enkel om in een later stadium toch te pleiten voor het akkoord, omdat de VS dan zogenaamd toch de nodige toegevingen zal hebben gedaan.
Het mag inderdaad niet worden uitgesloten dat de onderhandelingen echt zouden afspringen, omwille van deze technische disputen tussen de VS en de EU, maar het TTIP is daarmee nog lang niet van de baan. De belangen voor de grote bedrijven zijn immers te groot om dit zomaar te laten passeren.
Remember MIA

TTIP is mee opgezet om terug te komen op een vroegere poging om de ongebreidelde vrije markt van de grote bedrijven aan de wereld op te leggen. Tussen 1995 en 1998 hebben de lidstaten van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) onderhandeld over een Multilateral Investment Agreement (MIA). Dat verdrag werd toen onder massaal protest afgevoerd.
TTIP is onder meer een poging om dat MIA toch in te voeren, zij het op iets beperktere schaal, tussen de EU en de VS.
Op korte termijn is dit tevens een nauwelijks verhulde poging om alvast het CETA-verdrag geratificeerd te krijgen, om het dan als precedent voor TTIP in te zetten.
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...t-te-verwarren





Greenpeace: met TTIP-CETA zijn multinationals baas over mens en natuur

De milieuorganisatie Greenpeace betrouwt de minimaliserende Duitse en Franse verklaringen over de vrijhandelsakkoorden TTIP en CETA niet. Zij roept op om onverminderd met het verzet door te gaan en massaal deel te nemen aan de betoging van 20 september 2016.
(greenpeace.org/belgium)


Voorzitter Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie en de woordvoerder van Duits bondskanselier Angela Merkel bevestigen dat de onderhandelingen voor het vrijhandelsakkoord Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) gewoon doorgaan. Daarmee weerleggen zij de stellingen van Duits vicekanselier en minister van economie Sigmar Gabriël en Frans staatssecretaris voor Handel Matthias Fekl dat die onderhandelingen zouden vastzitten. (zie Duits-Franse TTIP-kritiek is tactisch spel om verzet te verwarren).
De milieuorganisatie Greenpeace wijst er in een persmededeling op dat de onderhandelingen over het andere vrijhandelsakkoord Comprehensive Economic and Trade Agreement (CETA) tussen Canada en de EU bijna voltooid zijn. Deze onderhandelingen over beide verdragen gebeuren in het grootste geheim en zijn volgens Greenpeace een groot gevaar voor de Europese leefmilieunormen.

“De ISDS-rechtbanken zullen alle regeringen verhinderen om nog een ambitieus energiebeleid te voeren”, klaagt Joeri Thijs, woordvoerder van Greenpeace, aan.“Bovendien zullen de deuren van de Europese markt worden opengezet voor ggo’s en de exploitatie van gas en aardolie door fracking uit teerzand. Tot slot lijkt het voorzorgsprincipe, dat geldt voor al onze wetgeving, tijdens de onderhandelingen opzijgeschoven. Die beslissingen vormen een bedreiging voor al onze milieunormen en -regels”.
In de EU zijn normen voor het leefmilieu, voor volksgezondheid en voor de bescherming van de consument gebaseerd op het voorzorgprincipe. Dat komt er op neer dat producenten zelf moeten bewijzen dat hun producten onschadelijk zijn voor ze op de markt worden toegelaten. De VS hanteren dat principe niet. Het is in de VS aan burgerorganisaties om te bewijzen dat producten, die reeds op de markt zijn, onveilig zijn.
Greenpeace heeft ook principiële bezwaren tegen het systeem van zakenrechtbanken ISDS (Investor State Dispute Settlement). Die zullen multinationals de kans bieden om staten rechtstreeks aan te vallen wanneer ze menen dat het beleid van die staten nadelig is voor hun investeringen.
Greenpeace haalt als voorbeeld de oliepijplijn Keystone XL aan. Die moet aardolie uit teerzandontginning in Canda transporteren naar de Amerikaanse kust in de Golf van Mexico. President Obama heeft beslist geen toestemming te geven voor de bouw van die pijplijn. Het bedrijf TransCanada eist nu 15 miljard dollar schadevergoeding van de Amerikaanse regering. Als deze klacht gegrond wordt verklaard, zal dit een ontradend effect hebben op andere landen om milieuvervuilende industrieën nog tegen te houden.
Canada wil absoluut zijn olie uit teerzanden ook kunnen uitvoeren naar de EU. Het CETA-verdrag zou het onmogelijk maken voor EU-lidstaten om zich daar tegen te verzetten. “Als je weet dat de wereld (op de ,klimaatconferentie COP21 van december 2015) in Parijs heeft beslist dat we minder fossiele brandstoffen moeten gebruiken en dat China en de VS hebben beslist dit akkoord te ratificeren, roept dit toch wel vragen op”, aldus nog Joeri Thijs.
Ook de voorzieningen in het TTIP en CETA over biotechnologie wijken sterk af van de huidige Europese normering. Daardoor zouden Amerikaanse voedselproducten met ggo’s de huidige strikte regels op vlak van ggo's naast zich neer kunnen leggen.
Greenpeace heeft reeds eerder het totale gebrek aan transparantie van de onderhandelingen van TTIP en CETA aangeklaagd met acties (zie Greenpeace blokkeert geheime TTIP-onderhandelingen). De organisatie roept burgers, organisaties en vakbonden om massaal te betogen op 20 september 2016 in Brussel.

Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...mens-en-natuur






TTIP en andere vrijhandelsakkoorden bedreigen werknemer en consument

De Europese Unie onderhandelt achter gesloten deuren over drie internationale handelsakkoorden: TTIP, CETA en TiSA. Bedoeling is om met die akkoorden de economische groei op te krikken en jobs te creëren. Probleem: om die nieuwe afspraken te realiseren worden Europese rechten op het vlak van veiligheid, gezondheid, openbare dienstverlening en voedselnormen te grabbel gegooid. Amerikaanse bedrijven staan te springen om de Europeanen te bestoken met hun hormonenvlees, schaliegas en commerciële rusthuizen.





Eerdere handelsakkoorden gingen vooral over invoer- en uitvoertarieven. TTIP, CETA en TiSA willen vooral regels aanpakken die de internationale handel afremmen. Neem het voorbeeld van een Amerikaanse auto. Voor die op de Europese markt kan worden verkocht, moet worden getest of hij aan de Europese normen voldoet. Hetzelfde geldt voor een reeks voedselnormen. Koeien mogen in de VS bepaalde hormonen toegediend krijgen, in Europa niet. In de cosmeticasector verbiedt de EU 1.300 gevaarlijke producten; in de VS zijn dat er amper 11.
Sommige multinationals zeggen dat de strengere Europese regels de internationale handel belemmeren. Bovendien kost het te veel geld om eraan te voldoen, beweren ze. De multinationals willen internationale standaarden en normen.
Veel gelobbyd
Geen probleem toch! We kunnen gewoon de beste norm als standaard nemen. Spijtig genoeg zal het anders uitdraaien. Amerikaanse multinationals begonnen volop te lobbyen, bijvoorbeeld om ook hormonenkoeien in Europa te kunnen verkopen. Ook Europese bedrijven gaan niet vrijuit. De Londense City, een belangrijk financieel centrum, wil dat de Amerikanen hun regels voor de financiële sector versoepelen. Sommige milieu- en gezondheidsregels zijn strenger in de VS, denk aan het gebruik van giftige chemische stoffen in speelgoed.
De jongste jaren laat de EU zich ook niet van haar fraaiste kant zien. Voorbeelden genoeg die doen vermoeden dat er sterke banden zijn tussen de Europese Commissie en bedrijfslobbyisten. Gewezen Europese Commissarissen geven nu advies aan bedrijven. Een voorbeeld is de Nederlandse Neelie Kroes, die nu advies verstrekt aan Uber. De Commissie maakt regels minder streng, zogezegd omdat dit leidt tot administratieve vereenvoudiging. Ze moedigt ook diverse lidstaten aan om ‘structureel te hervormen’. Lees: om de arbeidsmarkt nog flexibeler te maken en werknemers minder te beschermen. Kortom, zowel in de VS als in Europa is er veel druk om de normen te verlagen.
Hoewel de onderhandelingen achter gesloten deuren gebeuren, zijn er toch documenten uitgelekt. Die lekken maken de ongerustheid nog groter. Zo denken de onderhandelaars bijvoorbeeld aan een speciaal op te richten orgaan dat alle wetgeving kan onder de loep nemen en desgewenst afzwakken. Dat kan grote gevolgen hebben voor veiligheid & gezondheid, de openingsuren van winkels, de personeelsnormen in ziekenhuizen. Nieuwe wetgeving zou eerst langs het nieuwe orgaan moeten passeren om te kijken of ze wel ‘noodzakelijk’ is. Het ligt voor de hand dat dit de ontwikkeling van nieuwe wetten zal afremmen. Deze manier van werken zou ook de macht van parlementen uithollen.
Recht buiten spel
Elke buitenlandse investeerder – lees: multinational – kan een land dat onder het akkoord valt bij een arbitrageorgaan aanklagen ‘wegens handelsbelemmeringen’. Het bestaande rechtssysteem in de VS, Canada en Europa wordt zo buiten spel gezet. Alleen buitenlandse investeerders kunnen een klacht indienen, KMO’s en burgers komen niet aan bod. Eén dossier kost gemiddeld 8 miljoen euro. Bij het beoordelen van zo’n dossier wordt alleen gelet op de gevolgen voor de handel. Het gaat zeker niet om het versterken van consumenten- en werknemersrechten.
Deze arbitrage is niet nieuw. Zo werd Slovakije gedagvaard door een verzekeraar nadat het de privatisering van de ziekteverzekering had teruggedraaid; de verzekeraar eiste 22 miljoen euro schadevergoeding. Slovakije vond dat de privatisering meer kosten dan baten had. De Zweedse energiegroep Vattenfall eist dan weer 3,7 miljard van Duitsland omdat het land besliste om tegen 2022 de kenenergie af te zweren.
De grote handelsakkoorden zijn niet alleen een gevaar voor bestaande en toekomstige regels. Ook de tewerkstelling zal eronder lijden. Maar de Europese Commissie belooft wel economische groei. Vroegere handelsverdragen leren dat de banengroei altijd zwaar wordt overdreven. Zo sloten de VS in 2013 een verdrag met Zuid-Korea: er kwamen geen 70.000 banen bij maar er sneuvelden 40.000 jobs!
Ook het NAFTA-akkoord is een voorbeeld van een deal die de beloftes niet inloste. Volgens Celeste Drake van de Amerikaanse vakbond AFL-CIO zie je in de drie NAFTA-landen – VS, Canada, Mexico – een groeiende inkomensongelijkheid, lonen die ter plaatse trappelen, een daling van het aantal vakbondsleden en een stijging van de armoede. “Uiteraard kan dat niet uitsluitend worden toegeschreven aan NAFTA”, zegt Drake. “Het gaat om de combinatie van NAFTA met het verminderen van regels en ander neoliberaal beleid: lagere belastingen en minder investeringen in infrastructuur en menselijk kapitaal. Die combinatie heeft een erg negatieve invloed gehad.”
Minder jobs, minder inkomen
Volgens de Amerikaanse Tufts-universiteit dreigen job- en inkomensverlies als TTIP in zijn huidige vorm wordt ondertekend. In Europa staan er 600.000 jobs op de helling. En in België zal een doorsnee werknemer 4.800 euro per jaar verliezen. Niet voor niets dringt het Europees Parlement sinds geruime tijd aan op een analyse van de globale effecten.
Middenveldorganisaties zijn bezorgd over de manier waarop er wordt onderhandeld. De geheimhouding voedt het wantrouwen. Nationale parlementen en het middenveld krijgen alleen mondjesmaat informatie. Deelnemen aan het debat is niet mogelijk. Parlementen en rechtbanken worden buitenspel gezet. Kortom, de democratie wordt aan banden gelegd.
Coalitie biedt weerwerk
De Belgische vakbonden, ziekenfondsen en ngo’s hebben de handen in elkaar geslagen. Zij publiceerden een gezamenlijk standpunt over de nieuwe handelsakkoorden. En ze lobbyden in de coulissen. Deze coalitie wil dat het onderhandelingsmandaat voor TTIP wordt herbekeken. Ze zegt neen tegen de arbitrage en neen tegen alles wat sociale vooruitgang in de weg staat. Ze wil geen lagere normen op het vlak van arbeidsrechten, milieu, consumentenbescherming. Openbare diensten moeten worden beschermd. En de regels voor financiële diensten mogen niet worden afgezwakt. Vakbonden, ziekenfondsen en ngo’s willen dat er veel democratischer worde beslist over de geplande akkoorden. En ze vragen om neen te zeggen tegen het CETA-akkoord, als duidelijk politiek gebaar; een punt dat al midden oktober aan de orde is.
Internationaal verenigde het middenveld zich in de coalitie STOP TTIP. Die coalitie trok naar de Europese Commissie met een petitie met méér dan 3 miljoen handtekeningen. Europese steden als Barcelona, Amsterdam en Birmingham en talloze gemeenten verklaarden zich TTIP-vrij. Met die symbolische daad klaagden ze de gevolgen voor hun openbare dienstverlening aan. Zo is de ophaling van huisvuil vaak gebaseerd op samenwerking tussen de openbare en private sectoren. Via TTIP dreigen privébedrijven hun macht ten aanzien van steden en gemeenten te vergroten wanneer er wordt gediscussieerd over privatiseringen.
Demonstraties tegen TTIP brachten al heel wat mensen op de been. Op 28 mei waren er op wel 27 plaatsen in Nederland betogingen. Ook in Frankrijk, Duitsland, Zweden, Spanje, Finland, Polen en Tsjechië werd actie gevoerd. In het najaar van 2015 kwamen in Berlijn meer dan 250.000 mensen bijeen. Hoog tijd dat België volgt. Op 20 september is het zover: dan organiseren de Belgische middenveldorganisaties om 17.00u een actie in de Europese wijk van Brussel. Neem deel, het is echt belangrijk!
De LBC-NVK heeft al heel wat werknemers hierover geïnformeerd op de werkvloer. Er blijkt nog veel onwetendheid te bestaan. Ben je mee verontwaardigd? Aarzel niet om het thema aan te kaarten bij je collega’s, familie, vrienden! Meer info vind je op www.stopttip.be. Je kan daar ook een nieuwsbrief aanvragen. En op de actie op 20 september ben je bijzonder welkom!
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...r-en-consument

[ganjagast]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Aan de titel valt al niks meer toe te voegen
Engeland was/is de grootste tegenstander van het TTIP verdrag. Toeval die Brexit?

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

223 economen VS aan Congres: "Verwerp TPP en TTIP met ISDS"

In een open brief aan de leden van het Congres roepen 223 Amerikaanse economen op om het vrijhandelsakkoord Trans Pacific Partnership (TPP) niet te ratificeren, net als alle andere geplande verdragen (zoals het TTIP) omdat die een ISDS-hoofdstuk bevatten.

Joseph Stiglitz (WikiMedia Commons)


Nadat een grote groep Amerikaanse juristen in maart 2015 reeds hun verzet tegen het Investor State Dispute Settlement-mechanisme (ISDS - meer hierover verder) hadden geuit hebben nu ook 223 Amerikaanse economen, waaronder Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz, op 7 september 2016 een brief gericht aan alle leden van het Congres, het Amerikaanse federale parlement. Ook zij pleiten tegen de opname van ISDS in de vrijhandelsakkoorden Trans Pacific Partnership (TPP) en Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP).
Dit is een citaat uit hun brief (volledige tekst in bijlage onder dit artikel):
“Met ISDS geeft de federale regering aan buitenlandse investeerder – en uitsluitend aan buitenlandse investeerders – de mogelijkheid om robuuste, genuanceerde en democratisch gelegitimeerde wetgeving te omzeilen. Buitenlandse investeerders kunnen nu kwesties van binnenlandse grondwettelijke en administratieve wetgeving voorstellen als verdragsrechten en deze verplichtingen en dan deze verplichtingen aan een panel voorleggen van internationale privé-arbiters, die lokale, (deel)staat- en federalse administratieve organen en rechtbanken omzeilen.”
“Bevrijd van de fundamentele regels van nationale procedures en wetgeving die ander over hun klachten tegen de regering zouden hebben beslist, kunnen buitenlandse bedrijven succes boeken met hun klachtenvoor ISDS-tribunalen, zelfs wanneer nationale wetgeving overduidelijk zou hebben geleid tot de verwerping van deze bedrijfsklachten. Bedrijven kunnen zelfs zaken heropenen (voor ISDS) die ze in nationale rechtbanken hebben verloren.”
President Obama heeft als staatsleider het TPP reeds ondertekend. Om geldig te worden moet het verdrag echter ook geratificeerd worden door de parlementen van de betrokken lidstaten van het TPP. President Obama is van plan om die ratificatie voor te leggen aan het Amerikaanse parlement na de presidentsverkiezingen van november 2016, in de periode dat hij daarna nog president is tot de eedaflegging van de nieuwe president in januari 2017.
Het gebeurt wel meer dat uittredende presidenten na hun laatste, tweede mandaat na de verkiezing van hun opvolger nog een aantal zaken wensen door te drukken om zo nog een stempel te drukken op de geschiedenis. Dikwijls gaat het dan om zaken die de betrokken president altijd al beloofd had maar nooit heeft verwezenlijkt. Als hij dan toch geen parlementaire meerderheid behaalt, kan hij de geschiedenis ingaan als de president 'die zijn uiterste best heeft gedaan'. Het andere verdrag TTIP kan hij niet meer laten ratificeren, omdat deze onderhandelingen reeds meer dan twee jaar achterstand hebben opgelopen op de oorspronkelijke plannen.
President Obama is altijd een groot voorstander geweest van deze nieuwe, grote vrijhandelsakkoorden. Daarmee zet hij de lijn verder van alle presidenten voor hem, George W. Bush, Bill Clinton, George Bush senior en Ronald Reagan. Net als zijn voorgangers bepleit hij deze verdragen als 'goed voor de economie', met dezelfde argumenten die ook de Europese Commissie aanhaalt om het (TTIP) tussen de EU en de VS te bepleiten: het zou banen opbrengen en extra miljarden winst opleveren voor de bedrijven.
Over het ISDS-systeem van zakenrechtbanken (die in feite geen rechtbanken zijn maar arbitrageraden) spreken Europese Commissie en president Obama liefst zo weinig mogelijk en als ze het al doen in zeer omfloerste bewoordingen.
Zoals de economen stellen in hun brief zal het ISDS-systeem grote bedrijven toelaten regeringen voor een internationale rechtbank te dagen waar ze voor door henzelf aangeduide zakenrechters kunnen aanklagen dat staten wetten en regels invoeren die hun winsten in gevaar brengen. Het gaat dan om wetgeving voor bescherming van het leefmilieu, voedselveiligheid, rechten van consumenten en sociale rechten. De vonnissen van ISDS-rechtbanken zijn geheim, net als de raadszittingen.
Er is daarenboven geen beroep tegen mogelijk, ook niet voor de eigen nationale rechtbanken, die volledig buitenspel worden gezet. Bovendien kunnen ngo's of individuele burgers niet pleiten voor hun belangen in deze procedures en de privé-bedrijven, die zich specialiseren in het leveren van 'privé-rechters' aan deze ISDS-procedures mogen tegelijk optreden als advocaten van investeerders voor het formuleren van ISDS-aanklachten.
De ervaring met gelijkaardige ISDS-systemen in bestaande vrijhandelsakkoorden zoals het North American Free Trade Agreement (NAFTA) wijzen uit dat deze rechtbanken altijd in het voordeel van investeerders oordelen. Staten kijken aan tegen gigantische boetes. Naast de uitgesproken vonnissen hebben dergelijke systemen ook een grote ontradende impact op regeringen, die er van afzien om bepaalde wettelijke initiatieven te nemen om de zware ISDS-boetes te vermijden.
Het komt er op neer dan vrijhandelsakkoorden met ISDS-clausules de parlementaire democratie zullen uitschakelen. Regeringen kunnen dan alleen nog uitvoeren wat de grote bedrijven aanvaarden.
Brief van 7 september 2016 aan het Amerikaanse Congres: 223 Law and Economics Professors Urge Congress to Reject the TPP and Other Prospective Deals that Include Investor-State Dispute Settlement (ISDS)

http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/09/11/223-economen-vs-aan-congres-verwerp-tpp-en-ttip-met-isds

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

“Wees maar bang: multinationals almaar machtiger dan regeringen”

Volgens cijfers van de Britse ngo Global Justice Now zijn in 2016 69 van de 100 machtigste economische entiteiten ter wereld multinationals, geen staten dus, zes meer dan in 2015. “Aan dit tempo leven we binnen één generatie in een wereld volledig gedomineerd door gigantische bedrijven”. Vrijhandelsakkoorden TTIP, CETA en TPP en ISDS-rechtbanken zullen dit proces verder versnellen.


De Amerikaanse supermarktketen Walmart is het grootste bedrijf ter wereld. Slechts tien landen - de VS, China, Duitsland, Japan, Frankrijk, Groot-Brittannië, Italië, Brazilië en Canada - zijn groter (Mike Mozart/CC)


“Het aantal bedrijven in de top 100 van grootste economische entiteiten is op één jaar tijd gestegen van 63 naar 69. Aan dit tempo zullen we binnen één generatie leven in een wereld die volledig wordt gedomineerd door gigantische bedrijven", zegt Aisha Dodwell, campagneleider van de Britse organisatie Global Justice Now.

Rijker dan de 180 armste landen samen

Tien bedrijven waaronder Shell, Apple en Walmart hebben in totaal meer inkomsten dan alle 180 armste landen ter wereld samen. Die lijst van 'armste' landen omvat onder meer Ierland, Griekenland, Israël, Zuid-Afrika, Vietnam en Colombia. De tien grootste bedrijven ter wereld hebben een gezamenlijke jaarlijkse omzet van 2581 miljard euro. Het allergrootste bedrijf ter wereld is de Amerikaanse supermarktketen Walmart met een waarde van 429 miljard euro, waarmee het bedrijf groter is dan Spanje, Australië of Nederland (elk afzonderlijk).
België staat op de lijst van 100 grootste economische entiteiten ter wereld op de 27ste plaats, net onder computergigant Apple en net boven petroleumbedrijf BP, maar hoger dan landen als Rusland (31) en Turkije (38).
Mocht er naast de G8 (de club van grootste economieën) ook een G11 bestaan, dan zou Walmart mee aan tafel mogen schuiven.

Nick Dearden, directeur van Global Justice wijst er op dat de rijkdom en de macht van deze grote bedrijven de hoofdoorzaken zijn van de meeste wereldproblemen – zoals ongelijkheid en klimaatverandering. “Hun streven naar kortetermijnwinst gaat boven fundamentele mensenrechten van miljoenen mensen op de planeet. Deze cijfers tonen bovendien aan dat het probleem erger wordt. Multinationals domineren in steeds toenemende mate over zaken die traditioneel werden beschouwd als het domein van de staat, we moeten daar bang voor zijn.”
“Terwijl ze alles privatiseren van onderwijs en gezondheidszorg tot grenscontroles en gevangenissen, stapelen ze hun winsten op in geheime overzeese bankrekeningen. Terwijl ze ongeëvenaarde toegang hebben tot beleidsmakers omzeilen ze het democratische proces, door het opzetten van geheime rechtbanken, die hen toelaten alle rechtssystemen die van toepassing zijn op gewone mensen naast zich neer te leggen. Ondertussen veroorzaakt hun enige raison d'être van permanente groei in een eindige wereld voor vernietiging van het leefmilieu en voor verdere klimaatverandering.”
VN-werkgroep wordt gesaboteerd

Global Justice heeft deze recente cijfers openbaar gemaakt om steun te geven aan een werkgroep van de VN onder leiding van Ecuador. Die werkgroep wil een bindend verdrag opstellen dat verantwoordelijkheden op vlak van mensenrechten oplegt aan multinationals. "De Britse regering werkt deze werkgroep tegen en heeft in het verleden steeds haar veto¹ gesteld tegen gelijkaardige initiatieven.”
De Amerikaanse regering onderhandelt met de EU het TTIP-vrijhandelsakkoord dat de overmacht van bedrijven over nationale rechtbanken en parlementen nog verder zal uitbreiden. Global Justice Now heeft de petitie Calling time on corporate crime gelanceerd om het beleid van de Britse regering te veranderen en hoopt dat ook in andere EU-lidstaten gelijkaardige initiatieven worden genomen.
Bronnen:
'Be Afraid': Largest Corporations Wealthier Than Most Countries

10 Biggest Corporations Make More Money Than Most Countries in the World Combined

Corporations running the world used to be science fiction - Now it's a reality

Calling time on corporate crime

1 Groot-Brittannië is naast Frankrijk, de VS, Rusland en China een van de permanente leden van de VN-Veiligheidsraad met vetorecht over alle beslissingen.
Bron:http://www.dewereldmorgen.be/artikel...dan-regeringen





Konstantopoulou: "TTIP wordt 'Griekenland' in heel de EU"

De Griekse politica Zoé Konstantopoulou was te gast op Manifiesta. DeWereldMorgen.be peilde naar haar analyse van de Griekse toestand en naar haar politieke toekomstplannen.


Zoé Konstantopoulou: "Deze regering legt antisociale, neoliberale besparingen op die geen enkele van de voorgaande Griekse regeringen ooit heeft aangedurfd." Volgens UNICEF leven 680.000 kinderen in armoede, een toename van 70 procent in vier jaar (greece.greekreporter.com)


Zoé Konstantopoulou (1976) is een Griekse advocate die in 2012 voor het eerst werd verkozen tot volksvertegenwoordiger voor Syriza. Na de grote overwinning van Syriza bij de verkiezingen van 25 januari 2015 werd zij de eerste vrouwelijke voorzitter van het Griekse parlement, wat zij bleef tot 4 oktober 2015. Zij verliet Syriza en nam met een scheurlijst deel aan de verkiezingen van 20 september 2015, die echter de kiesdrempel niet haalde. In april 2016 richtte zij de nieuwe partij Plefsi Eleftherias ('de weg naar de vrijheid') op.

“Wat je ook mag zeggen en denken over de Europese instellingen, de overgave van de Griekse regering onder Tsipras was te wijten aan een gebrek aan politieke wilskracht, aan besluiteloosheid en vooral, een totaal gebrek aan menselijke waardigheid."
"In de eerste regeerperiode (van januari tot augustus 2015), toen ik zelf voorzitter was van het parlement (Griekenland heeft één parlement, geen senaat), zijn er voldoende bewijzen geleverd dat een alternatief wel degelijk mogelijk was. Het Griekse volk heeft zijn macht gebruikt om te zeggen wat het wilde.”
Zoé Konstantopoulou in het Griekse parlement (alchetron.com) “De regering zei wel dat ze zou vechten voor een oplossing. Dat zeggen is niet genoeg. Dat heeft deze regering niet gedaan. Nu weten we duidelijk dat van bij het begin van de eerste Syriza-regering bepaalde personen bereid waren hun engagement voor de verkiezingsbeloftes te breken. Zij gaven de principes en de waarden van links, democratie en de wil van de bevolking, op. Zij gaven de democratische rechten van vrijheid op, zij gaven het parlement en het land op.”

De wil om te kunnen regeren

“Zij deden dat volgens mij omdat zij de linkse krachten hadden vervoegd, niet vanuit een of andere overtuiging, maar omdat er voor hen geen andere keuze was om te kunnen regeren. Als je het echt meent met de progressieve principes, dan kan je op geen enkele manier verantwoorden dat je het NEEN van de bevolking omdraait in een JA, zoals Tsipras heeft gedaan na het referendum tegen het EU-memorandum (het opgelegde besparingsprogramma van de trojka). Als je dat echt meent kan je nooit de zaken zo omdraaien alsof er geen andere keuze zou zijn voor de bevolking.”
“Onze fout is dat wij niet onmiddellijk door hadden dat Tsipras zich van bij het begin had neergelegd bij de hardste maatregelen van de trojka, dat hij eender welk akkoord zou aanvaarden. Ik kan dus onmogelijk enige rechtvaardiging of legitimering zien in wat er gebeurd is na het referendum. Het is heel belangrijk dat de mensen in de EU die feiten zien zoals ze zijn.”
“Dit was natuurlijk een coup van de Europese instellingen tegen het Griekse volk en tegen zijn politieke beslissingen. De Griekse eerste minister en zijn medestanders hebben echter besloten de medeplichtigen te worden in de uitvoering van deze coup.”
“Je moet begrijpen dat wij allemaal zeer enthousiast waren in het begin. We moeten nu erkennen dat de echte oorzaak van dit fiasco voor Griekenland van bij het begin lag bij het gebrek aan politieke wilskracht van de eerste minister en zijn regering. Dat kan ik persoonlijk getuigen.”
Vernietigend onderzoeksrapport

“Als voorzitter van het parlement deed ik alles wat in mijn mogelijkheden lag om deze afpersing tegen te houden – want dat was het. Ik heb de eerste minister het rapport van de parlementaire onderzoekscommissie over de Griekse schuld gegeven . Daarin vond hij voldoende argumenten om zich te verzetten. Dit rapport is nog altijd een krachtig wapen tegen de manier waarop landen worden afgeperst door de financiële instellingen.”
“Dit rapport bewijst immers dat Griekenland voldoende argumenten had om de schuld zonder meer af te wijzen en te weigeren om ze af te betalen. Andere landen hebben dat wel gedaan¹. Zeer belangrijke economische machten binnen de EU hebben zich echter met alle middelen verzet tegen de mogelijkheid dat de waarheid over de Griekse schuld naar boven zou komen.”
“De schuldsituatie van Griekenland is gebaseerd op wrede leugens. Een van die leugens was dat de Grieken meer uitgaven dan ze hadden. De Griekse overheid zou zeer slordig zijn geweest enzovoort. Het onderzoek van deze 'waarheidscommissie' bewijst dat de Griekse schuld in geen geval het gevolg was van deficit-spending van de Griekse regeringen. In werkelijkheid was het tekort op de Griekse overheidsbegrotingen reeds sinds 1980 altijd lager dan de Europese gemiddelden.”
Corruptie in het leger

“Er was slechts één sector van het overheidsbudget waar systematisch teveel werd uitgegeven dan het land kon dragen, dat was het defensiebudget. Griekenland geeft (nog steeds) enorm veel uit aan defensie, bewapening, het leger, veel meer dan het Europese gemiddelde. Bovendien was de corruptie bij de aankoop van wapensystemen enorm en systemisch."
"Overheidsambtenaren, ministers en regeringspartijen kregen enorme bedragen smeergeld van bedrijven zoals het Duitse Siemens en Thyssen-Krupp. De rechtszaken tegen deze bedrijven lopen nog steeds. Dit was geen crisis van de Griekse overheidsschuld. Dit was een crisis van de privé-banken en financiële instellingen die onverantwoorde risico's hadden genomen. Die privé-schuld is volledig op de Griekse belastingbetaler afgewend.”
“Met dit rapport had de regering de mogelijkheid om hard te onderhandelen en een andere keuze te maken. De regering heeft niet eens de moeite gedaan om dit rapport te bekijken, laat staan om het aan de EU-onderhandelaars voor te leggen.”
Oorlogsschade is ernstige claim

“Dit rapport bewijst ook dat de claim van Griekenland tegen Duitsland voor de terugbetaling van de lening die aan Griekenland was opgelegd door de Duitse bezetters tijdens de Tweede Wereldoorlog wel degelijk legitiem en afdwingbaar is. Dit is geen peanuts. Het is een schadeclaim van 278 tot 340 miljard euro. Die bedragen zijn vastgelegd met de meest conservatieve criteria. Die schuld omvat niet de beschuldiging van misdaden tegen de mensheid tijdens de oorlog. Ze werden louter als financiële burgerrechtelijke claims berekend.”
“Ik heb de NEEN-stem in het referendum verdedigd en geloofde dat die zou worden gerespecteerd. Tsipras had daarentegen gespeculeerd op een overwinning van de JA-stem, om een mandaat te hebben voor het aanvaarden van het schuldmemorandum van de trojka. Hij was verrast door de grote NEEN-stem, maar heeft enkele dagen later toch het ultimatum van de trojka aanvaard, zoals hij altijd van plan was.”
“Zijn recente initiatieven om een schuldherschikking te vragen en zijn top van mediterrane landen zijn pure window-dressing, bedoeld voor de media. Tsipras bouwt een façade van verzet tegen de besparingen die de EU Griekenland oplegt. In werkelijkheid voert hij het memorandum gewoon verder uit. Deze regering legt antisociale, neoliberale besparingen op die geen enkele van de voorgaande Griekse regeringen ooit heeft aangedurfd. Geen enkel ander land gaat zover in de privatisering van overheidstaken, het schrappen van banen, het verminderen van gezondheidszorg, sociale zekerheid, lonen en pensioenen, allemaal in de naam van een zogezegd links programma.”
“De bevolking is wanhopig en in shock. Het is bewonderenswaardig dat de Griekse bevolking in deze barre omstandigheden niet naar extreemrechts gaat en dat in mijn land – in tegenstelling tot andere EU-landen – de politici en de media er niet in slagen de aandacht af te leiden naar de vluchtelingen. Integendeel, de extreemrechtse partij Gouden Dageraad scoort niet in de peilingen. De Griekse bevolking heeft een lange traditie van menselijkheid en solidariteit. Voor hen is solidariteit met de vluchtelingen een manier om te participeren, om hun menselijke waardigheid te bewaren."
De weg naar de vrijheid

“In die context ben ik er toe gekomen de politieke partij Plefsi Eleftherias ('de weg naar de vrijheid') op te richten. De kern van ons programma is het volledig beëindigen van het trojka-regime en zijn memoranda en de afstraffing van deze regering en van alle personen die dit regime nog steeds ondersteunen, ook van zij die daar in de vorige regeringen sinds 2010 aan hebben meegewerkt.”
“Waar wij tegen strijden is niet zomaar een politiek systeem maar een de facto totalitair regime dat elke democratische wilsbeschikking en soevereiniteit heeft afgeschaft, een regime dat in de plaats is gekomen van de democratie.”
Griekenland voorafspiegeling van TTIP

“Wij kijken voor onze strijd echter verder dan alleen Griekenland en de EU. Wat nu wordt onderhandeld in het vrijhandelsakkoord TTIP is een uitvergroting van wat in Griekenland gebeurd is en nog aan het gebeuren is. Het TTIP is niet meer of niet minder dan een uitvergrote versie van het memorandum van de Europese trojka."
Anti-TTIP-protest in Athene (123rf.com) "Landen worden overgeleverd aan de willekeur van grote bedrijven en aan de banken. TTIP wordt een regime waarbij actoren zonder enige democratische legitimatie wetten zullen opstellen en bepalen wie nog werk zal hebben aan welk loon, wat bedrijven mogen doen tegen de wil van de bevolking in.”
“Ik denk niet dat deze regering de volledige termijn gaat kunnen uitzitten (nog drie jaar, nvdr). Er komen op een bepaald ogenblik zeker vervroegde verkiezingen. Een van onze voornaamste aandachtspunten is de mensen er toe aan te zetten om toch te gaan stemmen. Tsipras heeft zijn tweede verkiezing alleen kunnen winnen door een zeer grote afwezigheid van de Griekse kiezers, omdat de Griekse kiezers zo verward waren door zijn verraad vlak na het referendum.”
Jonge Grieken aanspreken

(Pieter De Vos) “Wij willen de vele, vooral jonge Grieken die voor het eerst gingen stemmen bij het referendum, er toe aanzetten toch te gaan stemmen. Dat zijn mensen die voor het eerst gepolitiseerd zijn door de recente gebeurtenissen in hun land. Die mensen geloofden oprecht dat verandering mogelijk was, dat zijn de mensen die wij aanspreken en willen overtuigen. Dit zijn de kiezers die de objectieve bondgenoten zijn van de politieke krachten die Griekenland willen bevrijden en de democratie herstellen. Dat geldt trouwens ook voor de kiezers in de andere EU-landen.”
Ecuador heeft een gelijkaardige waarheidscommissie opgericht. Uit dat onderzoek bleek dat een aanzienlijk deel van de schulden onwettig en zelfs ongrondwettelijk waren. Het IMF en de Wereldbank moesten de correctheid van dat rapport aanvaarden en dat deel van de schulden werd zonder meer geschrapt, wat Ecuador de kans gaf zijn economie te herstellen. De Griekse waarheidscommissie was een initiatief van parlementsvoorzitter voorzitter Zoé Konstantopoulou. Die werkte op dezelfde manier als de commissie in Ecuador.
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...-in-heel-de-eu

[Ganjax]

Re: Overheid misleidt burgers over TTIP

Greenpeace Nederland lekt teksten TiSA vrijhandelsakkoord

Op de dag van de grote anti-TTIP-betoging in Brussel, brengt Greenpeace de geheime tekst van een ander vrijhandelsakkoord uit. Het Trade in Services Agreement (TISA) dat een groot aantal overheidsdiensten wil openstellen voor de privé-sector gaat regelrecht in tegen de beslissingen van de klimaattop COP21 van Parijs.





Greenpeace Nederland wist de hand te leggen op de onderhandelingstekst van het Trade in Services Agreement (TISA) en voegt er een eigen analyse aan toe van het onderdeel van dit verdrag dat handelt over energie. Op dezelfde dag van deze onthulling, 20 september 2016, gaat in Brussel de grote manifestatie door tegen deze internationale vrijhandelsverdragen zoals het Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) tussen de VS en de EU, het Canada-EU Comprehensive Economic and Trade Agreement (CETA) en het TISA (tussen 23 landen waaronder de EU en de VS).

Uit de analyse van Greenpeace-Nederland blijkt dat de teksten die worden onderhandeld in Genève lijnrecht ingaan tegen zowel algemene democratische principes als tegen de specifieke afspraken die gemaakt zijn op de klimaattop COP21 in Parijs in december vorig jaar.
Greenpeace maakt zich grote zorgen omdat dit verdrag nog zo goed als onbekend is bij het brede publiek, maar tegen eind 2016 al in kannen en kruiken kan zijn. “De TISA-onderhandelingen worden in het geheim gevoerd en op sommige van de gelekte teksten rust bovendien een geheimhoudingsclausule tot vijf jaar ná de ondertekening van het verdrag. De teksten zijn te vinden op de website www.tisa-leaks.org." De gelekte documenten zullen ook vrij kunnen worden bekeken in een zaal in Genève, waar op 20 september een persconferentie van Greenpeace over de zaak doorgaat.
De publicatie van de TISA documenten valt samen met toenemende politieke kritiek uit Frankrijk en Duitsland op de onderhandelingen over TTIP tussen de EU en de Verenigde Staten. Zowel TTIP als CETA zullen op 23 september in Bratislava besproken worden door de EU-ministers van Handel.
Met grote oogballen eist Greenpeace volledige transparantie van de TISA-onderhandelingen in Genève (greenpeace.org) Susan Cohen Jehoram, internationaal campagneverantwoordelijke voor TTIP bij Greenpeace Nederland, vat de kritiek op TISA als volgt samen: “Dit lek toont aan dat TiSA, net als andere handelsverdragen, bepalingen bevat die de mogelijkheid van beleidsmakers om actie te ondernemen tegen de klimaatopwarming ernstig beperken.”
Uit de analyse van de TISA-documenten door Greenpeace Nederland blijkt:
het verdrag voorziet dat wetten en regels die betrekking hebben op de sectoren van het verdrag niet meer mogen veranderen ('stand still');
het verdrag voorziet dat diensten zoals energie, drinkwater en onderwijs, eenmaal ze zijn geprivatiseerd niet meer mogen worden gehernationaliseerd en voor altijd winstgevende activiteiten moeten blijven;
democratische controle en de mogelijkheid voor democratisch verkozen overheden om nieuwe regels op te leggen worden sterk ingeperkt door de invloed die bedrijven krijgen op de wetgevende taak van parlementen en regeringen, wanneer die hun belangen in het gedrang zouden brengen;
er mag niet langer een onderscheid worden gemaakt tussen meer en minder schadelijke fossiele brandstoffen, waardoor een geleidelijke uitstap uit de meest schadelijke brandstoffen zoals teerzandolie en schaliegas onmogelijk wordt;
handelsakkoorden zoals TiSA zullen dus leiden tot een hernieuwde toename in de handel van fossiele brandstoffen, terwijl de in Parijs gemaakte klimaatafspraken net oproepen tot een afname in de handel en het gebruik ervan.
“Google en Facebook horen niet te beslissen over privacyrechten, banken horen zichzelf niet te reguleren, en de sector van de fossiele brandstoffen macht geven over het milieubeleid van overheden is net zo absurd als de tabaksindustrie het gezondheidsbeleid laten bepalen”, zegt Susan Cohen Jehoram.
Greenpeace eist dat de onderhandelingen over TiSA en TTIP onmiddellijk worden stopgezet en dat CETA en het Trans Pacific Partnership (tussen de VS en landen aan beide zijden van de Stille Oceaan) weggestemd worden.
Greenpeace-Nederland: “Handelsverdragen moeten klimaatactie ondersteunen, in plaats van die te ondermijnen. Het is onaanvaardbaar dat handelsverdragen als TiSA, TTIP of CETA in het geheim onderhandeld worden en burgers en het milieu schade toebrengen. In plaats van onze milieubescherming op te offeren voor de winst van grote bedrijven, moet elk nieuw handelsverdrag uitblinken op het vlak van klimaatbescherming en transparantie.”
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...handelsakkoord





VRT: ondertekening en ratificatie is NIET hetzelfde

Telkens weer moet ik vaststellen hoe de media 'ondertekening' en 'ratificatie' van verdragen met elkaar verwarren. Zelfs de openbare omroep haspelt deze twee afzonderlijke procedures door elkaar. In dit geval geeft dit aan de luisteraar de verkeerde indruk dat protest niet lang zin zal hebben.

Tijdens de nieuwsuitzending op Radio1 van de VRT om 19 en 20 uur werd het volgende beweerd: "...(met hun protest) hopen de betogers de handtekeningen die nodig zijn om het verdrag te ratificeren tegen te houden."

Zo lijkt het alsof de ondertekening van een verdrag door staatshoofden of regeringsleiders het definitieve en onherroepelijke invoeren van een verdrag inhoudt.
'Ondertekening' en 'ratificatie' zijn twee totaal aparte procedures in de goedkeuring van een verdrag. Verdragsteksten worden ondertekend door staatshoofden of regeringsleiders. Na ondertekening is het verdrag nog steeds niet van kracht.
Eenmaal een verdrag is ondertekend moet het immers worden voorgelegd aan het parlement van het betrokken land. Dat moet de betrokken verdragstekst dan goedkeuren met een meerderheidsstemming. Omdat het parlement geen mogelijkheid heeft om deze tekst te amenderen (te wijzigen) wordt deze stemming een 'ratificatie' genoemd. Een ratificatie verklaart het verdrag tot wet, geldend in het betrokken land. Tussen ondertekening en ratificatie kunnen maanden en jaren verlopen. België is een van de traagste landen ter wereld op dit vlak.
Het verdrag voor het verbod op het testen van kernwapens werd door president Bill Clinton ondertekend maar nooit geratificeerd. Het Multilateral Investment Agreement (MIA) van 1995 - een voorloper van het TTIP - en het Anti Counterfeiting in Trade Agreement (ACTA) van 2013 werden ondertekend maar nooit geratificeerd, dankzij de wereldwijde protesten van maatschappelijke organisaties. Net als toen stellen de grote media het nu voor alsof deze protesten niet veel zullen uithalen.
Mogelijk dat de betrokken journalist zelf inderdaad het verschil tussen ondertekening en ratificatie niet kent en/of niet weet dat ondertekening allesbehalve het einde is voor protest. Deze commentaar geeft de argeloze radioluisteraar echter de indruk dat het binnen enkele weken toch beslist zal zijn en dat verzet vanaf dan nutteloos zal geworden zijn. Of dit bewust of onbewust zo wordt voorgesteld is niet relevant. Dit is desinformatie.
Na ondertekening van een verdrag heeft protest nog steeds evenveel zin als ervoor.
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/blog/lo...niet-hetzelfde

Fotoreportage: 15.000 op anti-TTIP-betoging

Voor één keer geen auto's in de drukke Wetstraat maar kleurrijke en luidruchtige betogers.

























Bron: http://www.dewereldmorgen.be/foto-re...-ttip-betoging




CETA-verdrag tegenhouden is TTIP-verdrag tegenhouden

De Waalse, Brusselse en Franstalige regionale regeringen geven de Belgische federale regering geen toestemming om het CETA-verdrag tussen Canada en de EU te ondertekenen. Protesten van de Vlaamse federale regeringspartijen gaan niet in op de argumenten die deze overheden daar voor geven.




(mediaactivista)


Er heerst heel wat verwarring over wat nu precies aan het gebeuren is, nu de Waalse, Brusselse en Franstalige regeringen geen toestemming geven aan de federale regering om het vrijhandelsakkoord Comprehensive Economic and Trade Agreement (CETA) tussen Canada en de EU te ondertekenen op 18 oktober 2016.

Belgische staatshervormingen

Verdragen implementeren is door de specifieke kenmerken van de Belgische staat iets ingewikkelder dan in andere landen. Tijdens meerdere staatshervormingen werden immers bepaalde bevoegdheden van het federale (nationale) niveau deels of volledig overgeheveld naar de deelstaten (de term 'deelstaten' is in België juridisch niet correct, maar dat is een ander debat).
Naargelang de specifieke inhoud van verdragen moeten die in België ofwel alleen door het federale niveau worden goedgekeurd, ofwel door de federale en de regionale overheden samen of door de regionale overheden alleen. Enkele voorbeelden: verdragen over defensie zijn een louter federale bevoegdheid, verdragen over culturele samenwerking zijn een louter regionale bevoegdheid. De Vlaamse regering heeft al meerdere samenwerkingsakkoorden gesloten met onder meer Nederland en andere landen (of regio's van landen).
Voor verdragen die een 'gemengde bevoegdheid' van het federale en regionale niveau omvatten, heeft de staatshervorming een specifieke methode opgelegd. Het is nog steeds de Belgische regering die deze verdragen ondertekent (over het verschil tussen 'ondertekening' en 'ratificatie, zie VRT: ondertekening en ratificatie is NIET hetzelfde), maar voor deze gemengde verdragen moeten alle deelregeringen hun instemming geven.
Na ondertekening volgt ratificatie

(mediaactivista) Die toestemming heeft de Vlaamse deelregering nu gegeven aan de federale regering voor de ondertekening van het CETA-verdrag. Voor alle duidelijkheid, deze instemming met ondertekening is nog niet de 'ratificatie' door het parlement zelf. Die komt pas na de ondertekening. Deze gemengde verdragen moeten dus door alle betrokken deelparlementen en het federale parlement (alleen de Kamer van Volksvertegenwoordigers, niet de Senaat) nog geratificeerd worden na de ondertekening.
België heeft op vlak van ratificatie van verdragen een zeer slechte faam. Het is een van de landen met systematisch de meeste vertraging voor parlementaire ratificatie, soms jaren na de ondertekening door de 'regeringsleider' (meestal de eerste minister – soms de betrokken minister).
In mediacommentaren wordt dikwijls van 'ratificatie' gesproken wanneer 'ondertekening' door de regering wordt bedoeld. Dat geeft – bewust of onbewust – de foutieve indruk dat na ondertekening van een verdrag verzet tegen dat verdrag zinloos is geworden.
Verzet tegen vrijhandelsverdragen werkt

Het verdrag voor het stopzetten van kernproeven werd in 1994 ondertekend door president Bill Clinton maar nooit geratificeerd door het Amerikaanse parlement. Op dit ogenblik is het onzeker of het Amerikaanse parlement wel het vrijhandelsakkoord Trans Pacific Partnership (TPP) tussen de VS en landen rond de Stille Oceaan zal ratificeren, ook al heeft president Obama dat verdrag reeds ondertekend.
Het Multilateral Investment Agreement (MIA) was een globaal vrijhandelsakkoord dat drie jaar lang tussen 1995 en 1998 in het grootste geheim werd onderhandeld tussen de 35 lidstaten van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), waar onder meer de VS, de EU, Canada, Japan, Australië en Nieuw-Zeeland deel van uitmaken. Toen de ontwerptekst in 1997 werd gelekt, ontstond groot protest. Ook al hadden meerdere regeringsleiders het verdrag in 1998 ondertekend, toch werd het nooit uitgevoerd omdat meerdere landen weigerden te ondertekenen of te ratificeren.

Voor een groot deel zijn het TPP en het TTIP pogingen om het MIA alsnog toch in te voeren.

Ook het Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA) was eenzelfde lot beschoren en werd na grootschalig protest afgevoerd. Volgens de officiële lijn was het een verdrag dat bedrog en namaak via internet zou tegengaan, in werkelijkheid was het een poging om het internet te privatiseren. Ook ACTA was al ondertekend door de regeringen van de EU-lidstaten maar het Europees Parlement weigerde - onder druk van massaal protest - in 2012 om dit verdrag te ratificeren.

Tegenargumenten worden genegeerd

In de huidige controverse over het CETA-verdrag wordt deze voorgeschiedenis volledig verzwegen. Protesten van Vlaamse partijen van de federale regering gaan evenmin in op de argumenten die de Waalse, Brusselse en Franstalige deelparlementen geven, voor hun verzet tegen dit verdrag. “België gaat zich belachelijk maken”, “De PS gijzelt Vlaamse ondernemingen”.
De tegenstanders van CETA hebben echter wel degelijk solide argumenten tegen dit verdrag. Het zal immers aan grote bedrijven de macht geven om nationale wetgeving (bestaande en toekomstige) naast zich neer te leggen. Sociale bescherming, etikettering van voedsel, leefmilieunormen, bescherming van de privacy zullen ondergeschikt worden aan de winsteisen van bedrijven.
Volgens de Canadese regering geeft een bijkomende verklaring over de bevoegdheden van de abritragerechtbanken voorzien in het CETA-verdrag voldoende garanties. Dat is een grove leugen. Deze bijkomende verklaringen zijn immers niet bindend. De internationale zakenrechtbanken kunnen immers vrij beslissen hoe ze die teksten interpreteren. Dergelijke bijkomende verklaringen komen wel meer voor. Of er rekening mee wordt gehouden hangt af van de politieke wil en machtsverhoudingen die er achter zitten.
Reële machtsverhoudingen bepalen de interpretatie

Dat is trouwens een algemeen probleem met verdragen. Wie argeloos de teksten van CETA, TPP en het Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) tussen de EU en de VS leest, zal eerder verrast worden door de vaagheid, het juridisch jargon en de ronkende verklaringen die er rond zweven.
Uiteindelijk is de implementatie van verdragsteksten een kwestie van machtsverhoudingen. Het zijn niet de ronkende verklaringen van politici die zullen bepalen hoe verdragen worden toegepast. De juridische interpretatie door kapitaalkrachtige bedrijven - die zich dure gespecialiseerde advocatenkantoren en lobby-organisaties kunnen permitteren - zal dan altijd primeren op de argumenten van consumentenorganisaties, leefmilieugroeperingen, bewegingen tegen armoede en vakbonden.
CETA is TTIP in een andere gedaante

Recent hebben Duitse en Franse toppolitici gesteld dat dat andere vrijhandelsakkoord TTIP misschien niet hoeft. Dat is een nauwelijks verhulde poging om het groeiende verzet tegen deze akkoorden in de kiem te smoren. (Zie Duits-Franse TTIP-kritiek is spel om verzet te verwarren).
Het TTIP is nog steeds in onderhandelingsfase en de voorstanders vrezen dat het groeiende verzet ook andere vrijhandelsakkoorden zal tegenhouden. Zo willen zij ook nog het Trade in Services Agreement (TiSA) er door krijgen, dat de privatisering van zowat alle overheidsdiensten beoogt, onderwijs, gezondheidszorg, openbaar vervoer, water, elektriciteit...
In die voorstelling van zaken wordt dan gedaan alsof die andere verdragen niet zo controversieel zouden zijn. In werkelijkheid willen de TTIP-voorstanders verhinderen dat het anti-TTIP-verzet overloopt naar die andere verdragen die bijna rond zijn, zoals nu het CETA-verdrag.
Bovendien is het CETA-verdrag een koekoeksjong van formaat voor een afgevoerd of uitgesteld TTIP. Het volstaat dat bedrijven in de VS een filiaal openen in Canada om via de arbitragerechtbanken van het CETA-verdrag toch alle eisen af te dwingen die ze anders via het TTIP-verdrag zouden bekomen.
Sociaal-democraten onder druk blijven zetten

Het verzet tegen CETA wordt in de Waalse, Brusselse en Franstalige parlementen hoofdzakelijk gevoerd door de PS en Ecolo. Dat grotendeels Franstalige verzet is onder meer een gevolg van de politieke samenstelling van de federale regering waar slechts één Franstalige partij, de liberale MR, deel van uitmaakt. De federale regering vertegenwoordigt slechts 24 procent van de Franstalige Belgen.

(mediaactivista) Waakzaamheid is echter geboden. De meeste Europese sociaal-democratische partijen hebben zich al akkoord verklaard met CETA, TiSA en TTIP. Ook de Vlaamse SP.A blijft in het Europees Parlement schipperen en de lijn verdedigen dat de wijzigingen die werden afgedwongen aan het arbitragesysteem van Investor State Dispute settlement (ISDS) (dat zou worden vervangen door een Investment Court System -ICS) voldoende zouden zijn om alsnog deze vrijhandelsakkoorden goed te keuren.
Die wijzigingen zijn echter allesbehalve verzekerd, de VS blijven aandringen op een onverminderd ISDS-systeem. Bovendien is ook het ICS-systeem onaanvaardbaar. De ervaring met de regeringsdeelnames van PS en SP.A in het verleden toont bovendien aan dat minstens zeer terughoudend moeten worden omgegaan met het huidige principiële standpunt van de PS.
Verzet blijft zinvol, ook na ondertekening

Het verzet van de PS en Ecolo is voor de verzetsgroepen tegen het TTIP (en tegen alle andere vrijhandelsakkoorden) onmiskenbaar een belangrijke steun in de rug. Het kan verzetsorganisaties ook in het buitenland versterken.
Zelfs als het CETA-verdrag op 18 oktober alsnog toch wordt ondertekend door de Belgische regering (niet 'geratificeerd'!) is de strijd lang niet voorbij. Deze verdragen kunnen dan nog steeds gestopt worden door politieke druk op de parlementen van de EU-lidstaten (en in het geval van België op alle betrokken parlementen) die het verdrag nog moeten ratificeren.
Uiteindelijk gaat het over een keuze tussen twee modellen: parlementaire democratie die de maatschappelijke keuzes vastlegt en het kader van de economie bepaalt of een overgave aan de economische oligarchie van de grote bedrijven.
Na een eventuele ondertekening van het CETA-verdrag op 18 oktober 2016 blijft verzet tegen deze vrijhandelsakkoorden even zinvol als ervoor.
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...ag-tegenhouden