door Arjen ten Cate HAVELTE - Henk Wollersheim uit het Drentse Havelte is woest op de politie. In oktober sloopten dienders met veel geweld zijn schuurdeur, omdat ze een vreemd geluid hoorden. De dienders dachten dat er een wietplantage stond. Dat bleek een verkeerde inschatting… Het ging om het geluid van een zwembadpomp. Nu, maanden later, is de ’braakschade’ van bijna 3000 euro aan zijn schuur nog altijd niet betaald en de deur is nog steeds kapot.
Henk Wollershein krijgt 5 maanden geleden de schrik van zijn leven. De politie breekt op verdenking van een illegale wietkweek zijn schuur open en maakt voor een kleine 3000 Euro aan schade. Wollershein wacht nog steeds op zijn geld.
Henk Wollersheim laat de schade zien die de agenten veroorzaakten bij het forceren van zijn schuurdeur. Foto: Wieringa
„Dit simpele incidentje is voor ons een nachtmerrie geworden”, zegt Wollersheim, die met zijn gezin in een monumentale boerderij woont. Op zijn land staan twee schuren. Eén grote en een kleintje, van ongeveer veertig vierkante meter. En juist dat kleine schuurtje heeft de hoofdrol gekregen in een ware klucht. Midden oktober verschijnen enkele agenten op het erf van Wollersheim, die zelf op vakantie is. Zijn zoons regelen de zaakjes op zijn boerderij.
De dienders hebben een anonieme tip gekregen dat er een gestolen tractor op zijn land staat, maar bij inspectie blijkt dat niet te kloppen. Alles keurig in orde dus.Dan horen de agenten een vreemd geluid. De politiemannen denken een afzuiginstallatie van een hennepplantage te horen en breken pardoes en met veel geweld de dubbel geïsoleerde deur van de kleinste schuur open. Daar stuiten ze niet op wietplantjes, maar op een pomp voor het grote privézwembad, direct naast het schuurtje.
De agenten laten een stuk hout tegen de schuur aan spijkeren, zodat de deur weer gesloten kan worden. Ze melden hun misser bij één van de zoons en vertrekken dan. „Dat ze zijn binnengevallen, daar kan ik nog mee leven. Iedereen maakt wel eens een fout. Al vind ik ook dat ze mijn zoon om een sleutel hadden kunnen vragen”, zegt de gepensioneerde Wollersheim cynisch. „Of ze hadden de scharnieren uit de deur kunnen halen. Het hoefde niet stuk.”
Excuses
Het is echter vooral wat er na de ’braak’ gebeurt, wat Wollersheim woest maakt. ,,Als ze direct hun excuses hadden aangeboden en de schade hadden hersteld, dan hadden ze rustig bij mij op de koffie kunnen komen en hadden we er samen om gelachen. Maar de politie werkt niet mee, terwijl het hun fout is! En als ik ze bel om deze zaak te bespreken, dan doen ze onbeschoft tegen me.”Eerst kreeg Wollersheim een brief van de politie, dat het korps nog uitzoekt of het wel aansprakelijk is. Nu zegt de politie, die het feitenrelaas over die dag in oktober grotendeels bevestigt, tegen deze krant iets anders.
„Hij moet de schade laten herstellen en ons de rekening sturen, dan betalen wij die”, zegt een politiewoordvoerder. Wollersheim stelt dat hij dit voor het eerst hoort. Hij heeft al in december een lijst met het totale schadebedrag naar het korps opgestuurd. „Ik ga de schade niet eerst zelf laten herstellen, daar heb ik slechte ervaringen mee. Ik ben onlangs drie jaar bezig geweest om 75 euro van een onterechte verkeersboete terug te krijgen na uitspraak van de kantonrechter.” Wollersheim heeft de Nationale ombudsman ingeschakeld.
Henk Wollershein krijgt 5 maanden geleden de schrik van zijn leven. De politie breekt op verdenking van een illegale wietkweek zijn schuur open en maakt voor een kleine 3000 Euro aan schade. Wollershein wacht nog steeds op zijn geld.
Henk Wollersheim laat de schade zien die de agenten veroorzaakten bij het forceren van zijn schuurdeur. Foto: Wieringa„Dit simpele incidentje is voor ons een nachtmerrie geworden”, zegt Wollersheim, die met zijn gezin in een monumentale boerderij woont. Op zijn land staan twee schuren. Eén grote en een kleintje, van ongeveer veertig vierkante meter. En juist dat kleine schuurtje heeft de hoofdrol gekregen in een ware klucht. Midden oktober verschijnen enkele agenten op het erf van Wollersheim, die zelf op vakantie is. Zijn zoons regelen de zaakjes op zijn boerderij.
De dienders hebben een anonieme tip gekregen dat er een gestolen tractor op zijn land staat, maar bij inspectie blijkt dat niet te kloppen. Alles keurig in orde dus.Dan horen de agenten een vreemd geluid. De politiemannen denken een afzuiginstallatie van een hennepplantage te horen en breken pardoes en met veel geweld de dubbel geïsoleerde deur van de kleinste schuur open. Daar stuiten ze niet op wietplantjes, maar op een pomp voor het grote privézwembad, direct naast het schuurtje.
De agenten laten een stuk hout tegen de schuur aan spijkeren, zodat de deur weer gesloten kan worden. Ze melden hun misser bij één van de zoons en vertrekken dan. „Dat ze zijn binnengevallen, daar kan ik nog mee leven. Iedereen maakt wel eens een fout. Al vind ik ook dat ze mijn zoon om een sleutel hadden kunnen vragen”, zegt de gepensioneerde Wollersheim cynisch. „Of ze hadden de scharnieren uit de deur kunnen halen. Het hoefde niet stuk.”
Excuses
Het is echter vooral wat er na de ’braak’ gebeurt, wat Wollersheim woest maakt. ,,Als ze direct hun excuses hadden aangeboden en de schade hadden hersteld, dan hadden ze rustig bij mij op de koffie kunnen komen en hadden we er samen om gelachen. Maar de politie werkt niet mee, terwijl het hun fout is! En als ik ze bel om deze zaak te bespreken, dan doen ze onbeschoft tegen me.”Eerst kreeg Wollersheim een brief van de politie, dat het korps nog uitzoekt of het wel aansprakelijk is. Nu zegt de politie, die het feitenrelaas over die dag in oktober grotendeels bevestigt, tegen deze krant iets anders.
„Hij moet de schade laten herstellen en ons de rekening sturen, dan betalen wij die”, zegt een politiewoordvoerder. Wollersheim stelt dat hij dit voor het eerst hoort. Hij heeft al in december een lijst met het totale schadebedrag naar het korps opgestuurd. „Ik ga de schade niet eerst zelf laten herstellen, daar heb ik slechte ervaringen mee. Ik ben onlangs drie jaar bezig geweest om 75 euro van een onterechte verkeersboete terug te krijgen na uitspraak van de kantonrechter.” Wollersheim heeft de Nationale ombudsman ingeschakeld.
Comment