Cannabidoiden en THC

[monty]

Cannabis bevat ruim 60 cannabidoiden, waaronder het bekende THC, die in samenspel met elkaar het effect bepalen. De cannabidoiden zitten in de hars die geproduceert wordt door bepaalde trichomes, De wetenschap weet nog niet precies aan te geven welke combinatie's welke effecten geven, vooral ook omdat die combinaties voortdurend veranderen.

Verschillende kwekers kunnen met de zelfde kloon verschillende soorten wiet produceren. Dat hangt af van de voedingsbodem, de gebruikte meststoffen, de hoeveelheid water en licht. Ook is het belangrijk of de wiet afkomstig is van de top van de plant, het middendeel of de onderste takken, Daarom verschilt wiet van de zelfde naam en soort per teler. Die voortdurende variatie voorkomt gewenning, maar voorkomt ook de mogelijkheid om de werkzame stoffen te patenderen, dikke pech voor de medische industrie!

THC is de meest voorkomende cannabidoine, het fungeert als een soort brandstof voor de psychische ervaring. Maar zonder de andere cannabidoinen heb je aan THC niet zoveel. Sterker nog, pure synthetische THC zoals in het medicijn Marinol is helemaal niet prettig, je wordt er al snel paranoide van. Er bestaan ook cannabidoiden die nog geen naam hebben of wetenschaappelijk verantwoord duidelijk omschreven zijn. Deze geheimzinnige cannabidoiden worden daarom cryptics genoemd en schijnen verantwoordelijk te zijn voor het sterke desoriënteren effect van bepaalde wietsoorten, zoals amnesia.

Grtz

[el weedy]

Re: Cannabidoiden en THC

das een mooitje monty intressant om te lezen

[SirSmokeAllot]

Re: Cannabidoiden en THC

We zullen ze wel ontdekken, die cryptische krachten!
Mooi stukje mont, weer iets bijgeleerd.
Grtz $iR

[de-vil]

Re: Cannabidoiden en THC

Ik heb hem nog net iets uitgebreider !

heel goed dat deze prachtige plant verder onder de loep genomen wordt

THC CBD & CNB

http://nederwietzaden.nl/?page_id=52

[monty]

Re: Cannabidoiden en THC

Cannabinoïden en tetrahydrocannabinol

De cannabisplant synthetiseert meer dan 400 verbindingen, iets meer dan 60 hiervan behoren tot de cannabinoïden (Turner e.a., 1980).
Cannabinoïden vormen een groep van biologisch actieve verbindingen die structureel verwant zijn. Ze worden alleen door de cannabisplant
gemaakt, tot op heden zijn ze nooit in andere plantensoorten aangetroffen. De belangrijkste cannabinoïden, dat wil zeggen die welke in
de hoogste concentraties in de cannabisplant voorkomen, zijn:

cannabinol, cannabidiol en 9-tetrahydrocannabinol (9-THC). Van de cannabinoïden zijn 9-tetrahydrocannabinol (9-THC) en 8-tetrahydrocannabinol (8-THC) de enige twee die alle psychoactieve effecten van marihuana kunnen opwekken (Grotenhermen, 1999). Omdat de hoeveelheid 8-THC in de cannabisplant ten opzichte van 9- tetrahydrocannabinol te verwaarlozen is wordt de sterkte van de psychoactieve effecten van de cannabisplant in de praktijk gerelateerd aan de concentratie 9-THC. In sommige publicaties is sprake van 1- tetrahydrocannabinol, dit is echter hetzelfde als 9-tetrahydrocannabinol. De cannabinoïdenfractie in een hennepplant kan voor bijna honderd procent uit 9-THC bestaan, maar er zijn ook planten die helemaal geen 9-THC bevatten. Schattingen geven aan dat 70 tot 100 procent van de marihuana high het gevolg is van 9-THC (Bron: Educare, 2000).

Hoewel de concentratie THC voor de gebruiker een belangrijke indicatie is voor de kwaliteit van cannabisproducten is dit niet de enige factor. In de hennepplant is 9-THC slechts voor een klein deel in vrije vorm aanwezig. Het grootste deel van de stof is aanwezig in de vorm van zuren (THC-zuren) die bij verhitting, bijvoorbeeld door roken of koken, spontaan tot 9-THC decarboxyleren. Cannabinoïden
9-THC

Omdat de gebruiker in de praktijk wordt blootgesteld aan de totale hoeveelheid 9-THC is er in dit onderzoek voor gekozen om de totale
hoeveelheid 9-THC in de monsters te bepalen. Hoewel de meeste andere cannabinoïden zelf niet psychoactief zijn, of slechts in beperkte mate, zijn sommigen in staat de effecten van THC te versterken of juist te remmen. Behalve THC bevat de hennepplant ook twee andere cannabinoïden die een rol spelen bij een high, cannabidiol (CBD) en cannabinol (CNB). In de natuur komen 9-THC en CBD het meest voor. Cannabidiol is evenals 9-THC in bijna alle cannabisvariëteiten aanwezig. Afhankelijk van de variëteit kan CBD van 0 tot 95% bijdragen aan de totale hoeveelheid cannabinoïden in een plant. De hennep die gebruikt wordt voor vezelproductie bevat over het algemeen meer CBD dan 9-THC. CBD is zelf niet psychoactief, maar in combinatie met 9-THC kan het bepaalde aspecten van een high versterken of verzwakken.

Cannabinol wordt niet door de hennepplant zelf gemaakt, maar is een degradatieproduct van 9-THC. 9-THC kan geoxideerd worden tot
CBN. Verse cannabisproducten bevatten slechts weinig CBN (Ross en ElSohly, 1998). Cannabinol heeft zelf geen psychoactieve werking, maar Cannabidiol (CBD) Cannabinol (CBN) De concentratie ervan in een hennepproduct geeft wel aanwijzingen over
de oorspronkelijke hoeveelheid 9-THC.

Grtz

[SirSmokeAllot]

Re: Cannabidoiden en THC

Pfff...amai zenne! Stijgt momenteel nog een beetje boven me uit maar vind het wel zeer interessant.
Zou anders ook wel es wetenschappelijk werk willen gaan doen met onze schatjes Nice one monty! veronderstel dat je veel engelse bronnen hebt moeten raadplegen maar dit is echt zoals het zou moeten zijn!

Grtz $iR

[monty]

Re: Cannabidoiden en THC

THC meting


Uit onderzoeken is gebleken dat de THC-metingen van de drugsnota als uiterst dubieus moeten worden beschouwd. Het is op zijn minst vreemd te noemen dat officiële instanties onderzoeksresultaten presenteren terwijl er geen universele meetnorm is. Inderdaad is opvallend dat die officiële cijfers, afhankelijk van de bron, verschillen tot ruim 100% laten zien. Het onderzoek van de voedingsexpert maakte duidelijk waarom.

Sleutelbegrip is hier de zogenaamde 'NEN-norm'. Voor geen van de drie belangrijkste cannabinoïden, THC, CBD en CBN, bestaat zo'n norm. Van vrijwel alle andere stoffen is een NEN-norm vastgesteld, een soort wereldstandaard voor de analyse van stoffen. Als gevolg hanteert elk laboratorium voor THC-meting zijn eigen methode. Van onderlinge afspraken valt niet veel te verwachten; gezien de kosten van laboratoriumonderzoek is men er niet happig op de concurrent wijzer te maken dan die al is. Maat van het kwaad Allerlei factoren kunnen verantwoordelijk zijn voor de sterk uiteenlopende testresultaten van de verschillende officiële onderzoeken. De manier van monsterbereiding, het gekozen oplosmiddel en de gebruikte analysemethode kunnen alle grote verschillen in de gemeten THC-gehaltes opleveren. Dus kunnen de laboratoria, al naar gelang het politieke belang van hun opdrachtgever, aansturen op een resultaat dat als wenselijk wordt gezien. Zo is het niet denkbeeldig dat Amerikaanse onderzoeken steevast extreem hoge concentraties zullen vinden, terwijl de Nederlandse regering liever lage percentages zouden presenteren om het buitenland niet te alarmeren. Er hangt een onmiskenbaar politiek luchtje aan deze zogenaamd 'harde' cijfers. Het feit dat THC te meten is, betekent voor de overheid dat het net als alcohol kan worden beschouwd, al heeft men niet de flauwste notie van het verband tussen dosis en effect. Ten einde raad wil men de hond zo graag slaan dat er vanzelf een stok verschijnt: de stempel 'harddrug', waarbij de 'maat van het kwaad' in percentages THC is uit te drukken.

De dodelijke dosis van THC ligt naar schatting tussen 4000 en 40.000 eenheden. Bij alcohol ligt die tussen 4 en 10. Zelfs water kent een lagere dodelijke dosis dan THC. Al zou het zo zijn dat tegenwoordig meer gebruikers problemen hebben na het roken van wiet, dan nog is het veel te simpel om te stellen dat alleen THC daarvoor verantwoordelijk is. Je kunt de effecten van cannabis niet alleen op het conto van THC schuiven, juist bij cannabis is het effect duidelijk het resultaat van een groot complex aan stoffen." In een wanhopige poging door middel van cijfertjes grip te krijgen op de materie heeft de overheid het Trimbos Instituut opdracht gegeven regelmatig de gehaltes THC, CBD en CBN te monitoren. Helaas is niet alleen onduidelijk welke meetmethodes het Trimbos hanteert, evenmin is bekend hoe de cijfers van het instituut zich verhouden tot de door het buitenland gemeten percentages. Daarnaast gaat dit soort metingen volledig voorbij aan de interactie van deze - en vele andere - stoffen. Daarmee wordt de zaak misleidend versimpeld. Van bijvoorbeeld papaver is bekend dat je een cocktail van opiaten moet gebruiken om de overlappende of juist versterkende effecten van de verschillende bestanddelen te krijgen. Kijk naar de braakwortel (epecca wortel), dat een slijm-oplossende en -ophoestende werking heeft. Wanneer je de daar de zogenaamd werkzame stof uit zou isoleren, dan zou die niet werken. Onderlinge synergie is het sleutelwoord bij natuurproducten.

Medische toepassingen. Natuurlijk is het leuk voor kwekers te weten welke gehaltes werkzame stoffen hun producten bevatten. Voor de consument blijft het belang van THC metingen evenwel twijfelachtig; het effect van wiet laat zich nu eenmaal niet door cijfertjes beschrijven, terwijl daarnaast de effecten van een gegeven wietsoort per individu sterk uiteenlopen. Voor de consument heeft het verstrekken van cannabinoïden-gehaltes alleen zin als er een garantie achter staat
Het nut van de analyse van cannabis voor de ontwikkeling van medische toepassingen van marihuana staat echter buiten kijf. Er zijn sterke aanwijzingen dat verschillen in de verhouding tussen THC, CBD en CBN de marihuana meer of minder geschikt maken voor specifieke gezondheidsklachten. Ook het synergetisch effect tussen de verschillende stoffen blijkt in de medische praktijk groot. De mogelijkheid om door het sturen van groeiomstandigheden de aanmaak van een bepaalde stof te stimuleren, biedt een onuitputtelijk onderzoeksterrein waarin ook gezondheidsaspecten een rol spelen.

Nieuwe Highmakers. Maar er is ook een niet-commerciële reden. Puur wetenschappelijke nieuwsgierigheid speelt misschien wel een even grote rol als commerciële belangen. Volgens conservatieve schattingen zijn er enkele honderden stoffen aanwezig in cannabis, waarvan alleen al zestig cannabinoïden. Daarvan zijn slechts de drie hoofdcannabinoïden grondig onderzocht. Bekend is dat CBD de chemische voorloper is van THC, terwijl CBN als afbraakproduct van THC wordt beschouwd. THC en CBN staan bekend als psychoactief, waarbij THC vele malen actiever is dan CBN. CBD staat niet bekend als psychoactief, maar heeft een pijnstillende en rustgevend effect.Hoge CBD concentraties verlagen en vertragen het 'high' effect van THC. Hierdoor ontstaat een milder effect dat langer aanhoudt. Wanneer CBD in lage concentraties aanwezig is wordt het THC effect juist beter. CBN heeft dit effect ook. Verder staat CBN bekend om zijn oogboldruk verlagende en anti-epileptische werking. THC kent deze werkingen ook, maar heeft daarnaast ook een braakprikkelverminderende, eetlustbevorderende en bloeddrukverlagende werking. Naast deze drie hoofdcannabinoïden zijn er nog vele andere cannabinoïden in lagere concentraties aanwezig, bijvoorbeeld CBG (rustgevend, antibiotisch, oogboldrukverlagend) en CBC (rustgevend, bevordert pijnstillende werking van THC). Helaas zijn alleen voor de drie hoofd-cannabinoïden ijkvloeistoffen bekend. Dat betekent dat voor het onderzoeken van andere stoffen zelfs de detectiemethodes nog moeten worden (her)uitgevonden. Van de nauwelijks onderzochte bestanddelen heeft men vanuit medisch oogpunt veel belangstelling voor de etherische olieën. Terpentenen bijvoorbeeld staan bekend als antibiotica, dat is waarschijnlijk ook de reden dat cannabis in de middeleeuwen vooral bekend stond als middel bij allerhande blaasaandoeningen. Maar ze kunnen tevens een giftige werking hebben. Daar willen we natuurlijk alles over weten. Het is zelfs niet uitgesloten dat in de loop van het onderzoek 'nieuwe' highmakers zullen worden ontdekt. In een twintig jaar nummer van Journal of Pharmalogical Science komt een beschrijving voor van THCV, dat psycho-actieve effecten heeft die verschillen van die van THC. In die tijd konden onderzoekers slechts werken met geïmporteerd plantmateriaal. THCV werd alleen aangetroffen in bepaalde Afrikaanse cannabissoorten. Het is mogelijk dat die stof onder kunstmatige omstandigheden niet te produceren is. Maar het is theoretisch ook denkbaar door externe factoren te sturen een plant te kweken die meer THCV dan THC aanmaakt." Dat biedt ongekende perspectieven; wie weet kun je straks wel kiezen uit wiet op THC- of op THCV-basis.

Testmethodes. Hoe gaat zo'n test nu in z'n werk? In de eerste plaats is het belangrijk dat alle stappen in het analyseproces iedere keer uniform worden uitgevoerd, alleen zo kan je werkelijk vergelijkbare resultaten verwachten. Zo moet het droge stof gehalte bekend zijn om het THC cijfer te kunnen interpreteren, de verhouding van de te testen hoeveelheid en de oplosvloeistof moet telkens gelijk zijn, terwijl ook de oplosvloeistof bij iedere meting exact dezelfde samenstelling moet hebben. Pas wanneer de optimale verhouding van al deze factoren vaststaat, kan een meting worden uitgevoerd. Ideaal geeft een analyse de gewichtsverhouding van de gemeten stoffen in relatie tot het drooggewicht van het monster weer. Voor het meten van verschillende stoffen beschikt Canna Research over twee gaschromatografen; een is geschikt voor een snelle meting van de drie hoofdcannabinoïden. Zo'n analyse vergt ongeveer een half uur. De ander - voor de zgn. 'cold column' meting - analyseert tijdens een anderhalf uur durend proces een veel breder spectrum van stoffen. Van veel stoffen liggen de verdampingstemperaturen heel dicht bij elkaar. Bij een snelle verwarming zouden die stoffen niet in een grafiek zichtbaar worden, maar door heel traag te verwarmen is dat wel mogelijk. Het volledige proces van een eenvoudige cannabinoïden-meting telt vijf stappen en neemt ongeveer een uur in beslag;

1. Afwegen van het monster - 0,2 gram is de minimale hoeveelheid voor een bruikbare oplossing.
2. Drogen van het monster - om alle vocht uit het monster te verwijderen wordt dat in een droogmachine gedroogd.
3. Het gedehydreerde monster wordt opgelost in de testvloeistof door de beker vijf minuten in een trilapparaat te zetten.
4. Het opgeloste monster wordt gefilterd om alle vaste deeltjes te verwijderen.
5. De oplossing wordt in de gaschromatograaf geïnjecteerd voor de analyse, die als een grafiek uit de printer rolt.

In de gaschromatograaf wordt het monster langzaam verwarmd. De verdampende stoffen worden door een ragfijne buis van enkele tientallen meters lengte gevoerd. Daarin worden aan de hand van een detector de verschillende ontsnappende stoffen gemeten. De meetresultaten worden zichtbaar gemaakt in een door de gaschromatograaf uitgedraaide grafiek. Doordat alle gemeten stoffen verschillende verdampingstemperaturen hebben, vind je ze als afzonderlijke pieken in de grafiek terug.