Maak gratis een account aan en krijg toegang tot het volledige forum. Paswoord vergeten? klik hier om een nieuwe aan te vragen. Neem contact op indien u problemen ondervindt met inloggen of registreren.
Maak een account aan!
Dat zijn wantsennimfen in hun eerste stadium. De juvenielen dieren zijn vleugelloos maar lijken al enigszins op de ouderdieren. Ze worden in stapjes groter waarbij iedere stap bestaat uit een vervelling.
De groene stinkwants heeft net als andere hemimetabole insecten als het ei wordt verlaten al direct twee antennes en zes pootjes, al is de lichaamsvorm veel boller. De nimf vervelt verschillende malen en krijgt steeds meer kenmerken van de volwassen dieren. Eenmaal volwassen vervelt een insect niet meer en richt zich niet langer strikt op het vergaren van voedsel maar meer op de voortplanting.
De Wantssluipvlieg (Phasia hemiptera).
Het is een erg opvallende vlieg, met zeer zwaar getekende vleugels. En dat is opmerkelijk: de meeste sluipvliegen hebben ongetekende vleugels. Overigens hebben alleen de mannetjes een tekening op de vleugel. De vrouwtjes hebben ongetekende vleugels die bovendien wat smaller zijn. Deze sluipvlieg parasiteert schildwantsen. Het vrouwtje legt haar eieren direct in het slachtoffer. Met een lengte van 12 tot 15 mm een redelijk grote verschijning in de tuin.
en
Gymnosoma rotundatum
Een groot aantal zweefvliegen doen bijen na: ze zijn vaak donkerbruin met lichtbruine tot oranjegele vlekken. Sommige lijken zelfs heel erg op echte bijen, maar ze verraden zich door hun mooiere vlucht, grotere vleugels en plattere lijf. Als je er even op let, dan zie je het verschil vrij snel. Tot de bij-achtige zweefvliegen behoren de Blinde Bijen (tegenwoordig meestal Bijvliegen genoemd en in België ook bekend staande als Slijkzweefvliegen) uit het beruchte geslacht Eristalis. Berucht omdat de soorten zeer sterk op elkaar gelijken, de vrouwtjes zelfs nog meer dan de mannetjes. Vooral twee zeer algemeen voorkomende soorten geven problemen: de (echte) Blinde Bij en de Kegelbijvlieg. Bij twee soorten is het verschil het best te zien aan het onderste gedeelte van de pootjes: de Kegelbijvlieg heeft gele en de Blinde Bij heeft zwarte pootuiteinden. Daarnaast heeft de blinde bij twee duidelijke haarbandjes in de ogen.
Het voedsel bestaat uit nectar en stuifmeel en deze soort is vaak op bloemen te zien, en speelt een rol in de bestuiving ervan. De larve is ook nuttig vanwege het voedsel; deze eet namelijk enorme hoeveelheden bladluizen, maar alleen 's nachts. De larve lijkt op een groene platworm; een plat, pootloos en worm-achtig lichaam met een lichte groene kleur. De larve is erg gevoelig voor pesticiden. De pop lijkt enigszins op een bruine druppel en is voornamelijk op de onderzijde van bladeren te vinden.
De grote teunisbloem (Oenothera glazioviana; synoniem: Oenothera erythrosepala) is plant uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae). De plant wordt in België en Nederland toegepast als tuinplant, maar is in hier en daar verwilderd.
De bloemknoppen zijn kegelvormig. De kroonbladen zijn langer dan 3 cm en veel langer dan de meeldraden. De plant bloeit van juni tot oktober. De plant is een zelfbevruchter en bestuift zichzelf als de bloemknop nog gesloten is (knopbestuiver). De vrucht is een zaaddoos. Het zaad is zeer fijn, duizend zaden wegen ongeveer 0,5 g.
Met deze soort heeft Hugo de Vries zijn mutatieproeven gedaan. Hij concludeerde aan de hand van zijn proeven, waarbij hij sprongsgewijze veranderingen vond, dat de grote teunisbloem zeer mutatiegevoelig was. Doordat de teunisbloem een zeer speciaal overervingsmodel heeft trok hij de verkeerde conclusies. DSC03005.jpg
Dit overervingsmodel was toen echter nog niet bekend. De chromosomen vormen tijdens de paring ringen, waardoor alleen de uiteinden van de chromosomen met elkaar paren. Hierdoor blijft een serie eigenschappen steeds bij elkaar en vindt geen uitwisseling (overkruising) plaats. Hoewel vaak bij de celdeling de chromosomen van de moeder en van de vader bij elkaar bleven en dus geen vermenging van chromosomen optrad werden in de nakomelingen geen planten gevonden die voor 100% op de moeder of op de vader leken. Dit kwam doordat bij deze combinatie geen levensvatbaar zaad ontstond. Alleen waarbij wel vermenging optrad werd kiemkrachtig zaad gevormd. Door deze twee afwijkende gedragingen gaan de algemene wetten uit de genetica bij de grote teunisbloem niet op.
Teunisbloemzaad is vanuit Noord-Amerika meegekomen met de grond die als ballast voor de schepen gebruikt werd en is vanuit de havens verder verspreid.
Olie
Bij de teelt voor de olie zijn opbrengsten te behalen van 650-800 kg zaad/ha. Het totale oliegehalte varieert van 14-28 %. De olie uit de teunisbloemzaden wordt onder meer verwerkt tot een homeopathisch middel en bevat het zeldzame gamma-linoleenzuur (GLA). Voor mensen die linolzuur in het lichaam niet kunnen omzetten in gamma-linoleenzuur is dit geneesmiddel onmisbaar. Dit komt echter nauwelijks voor. Verder zou gamma-linoleenzuur een bloeddruk en cholesterol verlagende werking hebben. De bloeddrukverlagende werking is niet bewezen en de cholesterolverlagende werking is minder dan of gelijk aan die van linolzuur.
2015-08-098.jpgVeel wantsen zijn sapzuigers maar er zijn ook wantsen die op andere insecten jagen of enkel van schimmels of stuifmeel leven.
Jouw eieren en nimfen zijn zo te zien van de Grote Groene Stink Wants. Deze is zeker schadelijk voor planten. De wants prikt met zijn zuigsnuit in het floemsap en slurpt zo waardevolle suikers uit de plant weg. Daarbij komt dat ze een stofje injecteren wat de cellen rondom de prik dood doet gaan. Waar een groene stinkwants geprikt heeft zie je een paar dagen later een rond gat in het blad. Verder kunnen stinkwantsen een stinkend goedje afschijden als verdedigingsmiddel. Planten die veelvuldig door wantsen zijn aangeprikt gaan vaak ook naar de wantsen stinken. Das dus ook niet smaak en geur bevorderend.
De nimfen zijn ronder en moeten nog vleugels ontwikkelen. Ze vervellen een keer of 5 vooral ze volwassen zijn. Bij elke vervelling komt er meer groen in en minder zwart en groeien de vleugels langzaam uit
Naast het vervangen van butaan voor di-methylether als extractiemiddel ben ik aan het experimenteren met bovenstaand oplosmiddel om de olie te verdunnen waardoor het oplosbaar wordt in water en dus hierdoor veel beter kan worden opgenomen door het lichaam.
2016-06-30.jpg
Kervelgitje (Cheilosia pagana).
Het vrouwtje is goed te herkennen aan het grote oranje derde antennelid. Het mannetje is minder makkelijk te herkennen. In het voorjaar is het mannetje vaak groter en lichter dan in de zomer.
De larven leven in fluitekruid, engelwortel en gewone berenklauw. In door schimmels aangetaste rottende wortels.Lengte: 5 - 9 mm.
DSC03069.jpg Gewone bloemwants (Anthocoris nemorum).
Het is een roofwants. Hij eet luizen, mijten, insecteneieren en andere insecten. Maar hij kan ook plantensappen opzuigen. Daar kan hij echter niet van leven.
Hij wordt daarom gebruikt bij biologische bestrijding van schadelijke insecten van fruit.
Comment