Re: PH van je grond meten met een simpele testkit
pH-schema.jpgInvloed van de pH op de bodembestanddelen
De pH van de bodem heeft een uitgesproken invloed op een aantal bodemconstituenten. De effecten van verzuring en bekalking kunnen in drie hoofdcategoriën worden verdeeld : Beschikbaarheid van nutriënten en van toxische elementen. In de afbeelding is schematisch de relatie tussen de pH en de relatieve beschikbaarheid van nutriënten gegeven.
Lage pH waarden zijn gunstig voor verwering van mineralen waarbij verschillende ionen vrijkomen zoals K+, Mg++, Ca++, Zn++, Cu++ en Al+++. Verder is de oplosbaarheid van de meeste zouten,zoals carbonaten, fosfaten en sulfaten groter bij lage pH waarden. Het vrijkomen van Al in verschillende vormen uit kleimineralen hangt eveneens in grote mate af van de pH. De adsorptie van Al wordt geringer bij dalende pH, zodat meer oplosbaar Al in zure bodem terechtkomt. Bij hogere pH (6,5-7) daalt de concentratie van oplosbaar Al zeer sterk. Aangezien oplosbaar Al zeer fytotoxisch is, dienen gronden met een hoog kleigehalte een pH te hebben die groter is dan 6,5. Uit de figuur kan men afleiden dat de concentratie van spoorelementen welke als kation, vb.Cu++, Al+++, …, voorkomen toeneemt met dalende pH, dus bij zuurder worden van de grond, terwijl de concentratie van spoorelementen welke als anion voorkomen, vnl. Mo, gaat toenemenbij stijgende pH, dus als de grond meer alkalisch wordt. P is het hoogst tussen pH 6 en 7. Bij lage pH komt het voor als het weinige oplosbaar Al- en Fefosfaat,bij hoger pH’s als Ca-fosfaat. De gehaltes aan basische kationen zijn het hoogst bij hoge pH’s (> 6), gezien ze bij lagere pH’s verdrongen worden door uitwisselbaar Al en de basische kationen uitgeloogd worden.
Invloed van de pH op voedingsstoffen en op de bodemorganismen
Biologische activiteit, d.w.z. zowel van microflora als van meso- en macrofauna. Invloed op mineralisatie van organische stof, luchtstikstofbinding, nitrificatie, voorkomen van mycorrhiza, regenwormactiviteit. De pH heeft ook invloed op het voorkomen en de activiteit van pathogene organismen.
Structuur.
Lange tijd heeft men gemeend dat het structuur-verbeterend effect van een pHverhoging voor een deel moet worden toegeschreven aan de vervanging aan het adsorptiecomplex van het éénwaardige H+-ion door het tweewaardige Ca++-ion. Deze opvatting is niet te handhaven bij gronden met een pH-H2O < 5, omdat dan het adsorptiecomplex meer met Al3+ dan met H+ is bezet. Het positieve effect van bekalking op de structuur moet gezien worden als een gevolg van o.a.: stimulering van het micro-leven; micro-organismen vormen kitstoffen, zoals polysacchariden, waardoor bodemdeeltjes aan elkaar gekit worden;ontwikkeling van een rijkere vegetatie door de verhoogde luchtstikstofbinding en doordat bij hogere pH de groeicondities voor de plant over het algemeen beter zijn; de wortelontwikkeling neemt toe en dit bevordert de porositeit van de grond en verhoogt het gehalte aan organische stof;vorming van CaCO3 slingers - door herkristallisatie van opgeloste kalk - die de bodemdeeltjes als het ware aanéénrijgen; vorming van Ca-bruggen tussen kleimineralen en humusmoleculen.
Bron: Geert Baert, Hogeschool Gent
pH-schema.jpgInvloed van de pH op de bodembestanddelen
De pH van de bodem heeft een uitgesproken invloed op een aantal bodemconstituenten. De effecten van verzuring en bekalking kunnen in drie hoofdcategoriën worden verdeeld : Beschikbaarheid van nutriënten en van toxische elementen. In de afbeelding is schematisch de relatie tussen de pH en de relatieve beschikbaarheid van nutriënten gegeven.
Lage pH waarden zijn gunstig voor verwering van mineralen waarbij verschillende ionen vrijkomen zoals K+, Mg++, Ca++, Zn++, Cu++ en Al+++. Verder is de oplosbaarheid van de meeste zouten,zoals carbonaten, fosfaten en sulfaten groter bij lage pH waarden. Het vrijkomen van Al in verschillende vormen uit kleimineralen hangt eveneens in grote mate af van de pH. De adsorptie van Al wordt geringer bij dalende pH, zodat meer oplosbaar Al in zure bodem terechtkomt. Bij hogere pH (6,5-7) daalt de concentratie van oplosbaar Al zeer sterk. Aangezien oplosbaar Al zeer fytotoxisch is, dienen gronden met een hoog kleigehalte een pH te hebben die groter is dan 6,5. Uit de figuur kan men afleiden dat de concentratie van spoorelementen welke als kation, vb.Cu++, Al+++, …, voorkomen toeneemt met dalende pH, dus bij zuurder worden van de grond, terwijl de concentratie van spoorelementen welke als anion voorkomen, vnl. Mo, gaat toenemenbij stijgende pH, dus als de grond meer alkalisch wordt. P is het hoogst tussen pH 6 en 7. Bij lage pH komt het voor als het weinige oplosbaar Al- en Fefosfaat,bij hoger pH’s als Ca-fosfaat. De gehaltes aan basische kationen zijn het hoogst bij hoge pH’s (> 6), gezien ze bij lagere pH’s verdrongen worden door uitwisselbaar Al en de basische kationen uitgeloogd worden.
Invloed van de pH op voedingsstoffen en op de bodemorganismen
Biologische activiteit, d.w.z. zowel van microflora als van meso- en macrofauna. Invloed op mineralisatie van organische stof, luchtstikstofbinding, nitrificatie, voorkomen van mycorrhiza, regenwormactiviteit. De pH heeft ook invloed op het voorkomen en de activiteit van pathogene organismen.
Structuur.
Lange tijd heeft men gemeend dat het structuur-verbeterend effect van een pHverhoging voor een deel moet worden toegeschreven aan de vervanging aan het adsorptiecomplex van het éénwaardige H+-ion door het tweewaardige Ca++-ion. Deze opvatting is niet te handhaven bij gronden met een pH-H2O < 5, omdat dan het adsorptiecomplex meer met Al3+ dan met H+ is bezet. Het positieve effect van bekalking op de structuur moet gezien worden als een gevolg van o.a.: stimulering van het micro-leven; micro-organismen vormen kitstoffen, zoals polysacchariden, waardoor bodemdeeltjes aan elkaar gekit worden;ontwikkeling van een rijkere vegetatie door de verhoogde luchtstikstofbinding en doordat bij hogere pH de groeicondities voor de plant over het algemeen beter zijn; de wortelontwikkeling neemt toe en dit bevordert de porositeit van de grond en verhoogt het gehalte aan organische stof;vorming van CaCO3 slingers - door herkristallisatie van opgeloste kalk - die de bodemdeeltjes als het ware aanéénrijgen; vorming van Ca-bruggen tussen kleimineralen en humusmoleculen.
Bron: Geert Baert, Hogeschool Gent
Comment