Kweektip: PH van je grond meten met een simpele testkit

[monty]

High Folks,

Een eenvoudige, goedkope en simpele manier om enig zicht te krijgen in de PH waarde van je grond. Veel mensen hier kweken zonder HP en/of EC meter. Meestal omdat dit niet binnen het budget licht. Op aarde kan men dit ook prima doen. Zeker als je in vrij grote potten werkt zal de buffercapaciteit van de aarde je PH redelijk stabiel houden.

Om toch een beeld te krijgen van de PH van je grond kun je het volgende testje doen.


Het testje geeft je dus een grove indicatie over de PH van je grond. Dus niet iets wat je dagelijks gebruikt maar bij een verdacht op een PH probleem kan het wel enig uitsluitsel geven.

Grtz

[Smoking Fifi]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Das goeie info monty, daar hebben de meesten nog geen aandacht aan besteed aan kant en klaar grondph meetsetjes

[SirSmokeAllot]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Jop, ideaal he.
Zelf deed ik het met bodemstaaltje en koffiefilter en dan het water testen met aquariumtestsetje (nauwkeurigheid tot op 0,5)

Grtz $iR

[mulman]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Mooie post monty , en waar zijn deze setjes te vinden ? altijd wel handig om zo enkele in huis te hebben dan...

[monty]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Ik kocht deze bij intratuin. De betere tuincentra hebben dat wel in hun assortiment. Verder zou je idd de methode van $ir kunnen gebruiken en in de aquarium winkel een ph test setje halen.

Neem je grondmonster uit het midden van je kluit. of neem van meerdere plaatsen monsters en vermeng deze om een goed beeld te krijgen.

[SirSmokeAllot]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

ecostyle producten zijn in BE zeker te vinden bij Aveve.
Grtz $iR

[flappe]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Eel leuk alternatief zijn ook pH indicator sticks, maar misschien iets moeilijker te vinden.

http://shop.miniscience.com/navigation/detail.asp?id=MN921

[Izthewiz13]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Zelf deed ik het met bodemstaaltje en koffiefilter en dan het water testen met aquariumtestsetje (nauwkeurigheid tot op 0,5)

Waarom niet gewoon meten met je ph meter ? die's tot 0.05 nauwkeurig.

MvG Izzz

[SirSmokeAllot]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Omdat als je geen budget hebt voor een degelijke digitale ph meter, of je het liever gewoon echt hobby houdt, je altijd gewoon een aquariumtestsetje kunt gebruiken Izz. Dit werkt perfect zolang je tussen 6-6,5 blijft want een kleinere schaalverdeling is niet mogelijk.

Grtz $iR

[Jona]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Die setjes kosten meestal rond de 5eu, kwestie van een prijsidee te geven

[monty]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Beschik je wel over meters dan is onderstaande methode het meest geschikt.

De meest betrouwbare methode om de voedingstoestand van de aarde te meten, is met behulp van de 1:1½ extractie
methode. Met behulp van deze methode kunnen de EC- en pH waarden van het wortelmilieu worden bepaald. De EC- en
pH waarden van de drain wijken hier doorgaans van af omdat aarde in staat is een aantal elementen vast te houden of
juist af te staan. Na 3 á 4 weken kan het beste een 1:1½ analyse worden uitgevoerd. Deze analyse is het makkelijkst wanneer
het volgende stappenplan gevolgd wordt:
1. Neem een aardemonster. Dit kan gedaan worden met een hol buisje (waterleiding of electrapijpje). Verzamel de aarde van zoveel
mogelijk plaatsen om een representatief monster te krijgen.
2. Verzamel het monster in een kom en bepaal of het de juiste hoeveelheid vocht bevat. De aarde heeft de juiste
vochtigheid als er vocht tussen de vingers door loopt als erin geknepen wordt. Breng de aarde op het juiste vochtgehalte
door gedemineraliseerd water toe te dienen tot er vocht tussen de vingers verdwijnt. Meng de aarde goed na het
toedienen van het water.
3. Neem vervolgens een 250 ml maatbeker en vul deze met 150 ml gedemineraliseerd water. Voeg hieraan aarde toe tot
250 ml. Meng het geheel goed door en laat het minimaal 2 uur rusten.
4. Meng het geheel nogmaals goed door en meet de pH waarde.
Filtreer vervolgens de verkregen substantie en meet de EC waarde. De streefwaarden voor de EC liggen tussen 1.1 en 1.3;
voor de pH ligt dit tussen de 5.3 en 6.2.

[KushMasta TMHM]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

http://www.fitpleinshop.nl/meetstrips-stuks-p-1534.html

ook een leuke, een lekker grote pot meetstrips. Meten tussen de 4,5 en 9. ff googlen en ze zijn vast wel meer te vinden, wellicht kun je ze gewoon bij de apotheek of misschien zelfs drogisterij krijgen.

Greetz KushMasta

ps er zijn er inderdaad veel meer en goedkoper

kruidvat en Etos hebben ze niet... ff gaan kijken

[TTT]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

zag gisteren ook zoiets bij de boerenbond liggen

[monty]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

De zuurgraad (pH) van de bodem

Een belangrijke eigenschap van de bodem is de zuurgraad (pH). Om dit begrip te kunnen verduidelijken dienen wij terug te grijpen naar de Scheikunde. De zuurgraad is een maat voor de concentratie aan vrije waterstofionen (H+). Hoe meer van deze ionen, hoe zuurder iets is, en hoe lager de pH. Daartegenover staat hoe minder van die oren, hoe minder zuur iets is, en hoe hoger de pH.
De pH- waarde varieert van 0 tot 14. De pH van zuiver water is 7, we noemen dit neutraal. Wanneer de pH van een stof lager is dan 7, is die zuur; is die hoger dan 7, dan is de stof basisch (alkalisch).
De pH is een logaritmische waarde: als iets 10 x zuurder is (10 maal meer vrije waterstofionen), wordt het pH-getal één eenheid lager. Is een stof 100 maal zo zuur dan daalt de pH met twee eenheden. Gras- en akkerland met een pH van 4,5 is derhalve 100 maal zuurder dan een bodem met een pH van 6,5. Bodems met een dergelijke lage pH hebben een opbrengstverlagend effect. De gewassen van zo'n bodem kunnen gebrekverschijnselen vertonen (o.a. spoorelementen).
De voedingsstoffen in de bodem zijn afhankelijk van de wetmatigheden die bij een zuurgraad worden gesteld. Deze bepaalt namelijk wat chemische verbindingen zullen doen; uiteenvallen in kleinere stukken, of oplossen en/of reageren op een andere wijze.


Het bepalen van de pH.

In de praktijk bestaan er twee methoden om de pH-waarden te bepalen. Te weten de pH-water (H20) en de pH-kaliumchlonde (KCl).
De pH-water wordt gemeten door water aan de grond toe te voegen. Met deze pH-water meten we de vrije H+ ionen, maar niet de H+ ionen, die gebonden zijn aan de klei- en humusdeeltjes.
De pH-kaliumchloride wordt gemeten door een oplossing van kaliumchloride aan de grond toe te voegen. Deze pH-kaliumchloride maakt de H+ ionen die aan de klei- en humusdeeltjes zitten wel los.
Tussen de beide methoden zit dus een verschil, die kan variëren van 0,3 tot 1,1 (gemiddeld 0,7) eenheden lagere pH-kaliumchloride dan die van de pH water.
Zoals ut bovenstaande reeds blijkt, Spelen de faktoren; kleimineralen (onderdeel van het % afslibbaar) en organische stof (moet humus worden!) een zeer belangrijke rol in de bodem.
Deze hebben namelijk de capaciteit om de H+ ionen te binden en vervolgens uit te wisselen. Dit staat in de bodemkunde bekend als de wet van de ionenwisseling.


De verschillende grondsoorten en hun bijbehorende pH.

Naast het waterstofbindendevermogen van de kei- en humusdeeltjes is de pH ook sterk afhankelijk van de grondsoort. Heel lichte gronden zijn al bruikbaar bij een pH van ongeveer 4,6 terwijl zware klei pas goed is vanaf pH 6,5.


Belang voor de plantenvoeding.

Hoe komt het nu eigenlijk, dat planten niet willen groeien als de pH niet geschikt is? Het antwoord heeft alles te maken met de voeding van de plant.
Zoals we al zagen bepaalt de pH voor een groot deel hoe de voedingselementen die in de grond zitten zich zullen gedragen. Bij een bepaalde zuurgraad vormen sommige elementen andere verbindingen, die niet opneembaar zijn voor de plantenwortels.
De elementen zitten dus nog wel in de grond, maar zijn niet meer beschikbaar voor de planten. Dat leidt dan tot gebrekverschijnselen, die het eerst tot uiting komen bij die elementen waar de planten het minst van nodig hebben.

Een overzicht van de meest voorkomende problemen:

bij te lage pH
gebrek aan fosfor (P), wat de jeugdgroei remt.
gebrek aan magnesium (Mg).
gebrek aan molybdeen (Mo), vooral in potgrond.
overmaat aan mangaan (Mn), aluminium (Al), ijzer (Fe), waardoor vergiftiging van de plant door te grote opname van deze elementen mogelijk is.
meer uitspoeling van kalium (K) en magnesium (Mg).
op kleigrond veroorzaakt het lage calciumgehalte een slechte struktuur.
algemene remming van het bodemleven.
N.B. De gewassen ondervinden minder schade van een te lage pH, naarmate het humusgehalte hoger is.

bij te hoge pH
alle gebreksziekten mogelijk: ijzer (Fe), mangaan (Mn), borium (B), koper (Cu), zink (Zn).
de afbraak van organische stof neemt sterk toe, ook de humus wordt dan in versneld tempo afgebroken; vooral in zandgrond doet dit zich voor.


Verhogen van de zuurgraad

Om de pH te verhogen en de grond minder zuur te maken, zijn er voornamelijk twee middelen: kalk strooien en bodembewerking. Door bodembewerking brengen wij lucht in de grond, zodat het gevormde koolzuurgas beter kan ontsnappen en de grond kan opdrogen, waardoor de poriën weer met lucht gevuld worden.
Door kalk te strooien, veroorzaken we in de grond chemische reakties, (namelijk binding van de vrije waterstofionen) die de pH omhoogbrengen. Bekalking verbetert bovendien de bodemstruktuur.


Calcium (Ca)

Het element calcium, is beter bekend als "kalk". In de chemische betekenis van het woord, betekent kalk: calciumcarbonaat (CaCO3), de vorm waarin calcium meestal voorkomt.


Ca in de bodem

Het Ca++ -ion is het meest voorkomend uitwisselbaar positief ion in de bodem. Dit geldt zowel voor zuren als voor alkalische grond. Bodems die zuur zijn hebben echter weinig uitwisselbaar calcium. Neutrale of alkalische bodems bevatten grote hoeveelheden uitwisselbaar calcium.
Naast zijn rol als voedingselement, speelt calcium een zeer belangrijke rol als bodemverbeteraar. Het is trouwens in de eerste plaats om die reden dat bemesting met kalkmeststoffen wordt uitgevoerd. Calcium regelt de zuurgraad van de grond: Toedienen van kalkmeststoffen doet de pH stijgen. Calcium verbetert ook de struktuur. Dat is vooral van belang voor kleigronden, die er minder stug door worden, maar ook voor leemgronden, die minder gaan verslempen. De hogere zuurgraad bevordert de ontwikkeling van bacteriën en actinomyceten (straalschimmels), wat leidt tot een snellere mineralisatie van de organische stof in de grond. De voedingsstoffen die er in aanwezig zijn komen dus sneller ter beschikking van de planten. Bij de afbraak van organische stof komt veel koolzuur (C02) vrij. Dat zuur zet onoplosbare verbindingen om in plantenvoedsel. Bekalking bevordert ook de omzetting van ammoniumverbindingen in nitraat. Bekalking maakt dus plantenvoedsel vrij uit de grond. Indien de voedselvoorraad van de bodem niet regelmatig wordt aangevuld, is het resultaat op langere termijn een daling van het humusgehalte en een algehele verarming (uitmergeling) van de grond. (Vandaar het gezegde dat bekalking leidt tot rijke vaders en arme zonen).
Voor het bodemleven in het algemeen is een goede zuurgraad erg belangrijk. O.a. de stikstofvastleggende bacteriën zijn erg gevoelig voor een lage pH. Bekalking van een zure grond bevordert dus de stikstofvastlegging door bodemorganismen.
Verder verhindert bekalking de uitspoeling van fosfor. Het vormt er calciumfosfaat mee, dat weinig oplosbaar is, maar toch voldoende fosfor ter beschikking van de planten stelt. Bekalking verbetert ook de magnesiumvoorziening, door de stijgende pH en door het magnesium dat kalkmeststoffen doorgaans bevatten.
Door teveel bekalken, kan een grond te alkalisch worden (te hoge pH), met nadelige gevolgen voor de voedselvoorziening van de planten. In de grond komt calcium voor als calciumcarbonaat (CaCO3); als positief ion (Ca++) komt het voor in de bodemoplossing en vastgehecht aan klei- en humusdeeltjes.


Ca-overmaat

Teveel calcium kan een te hoge pH tot gevolg hebben. Verder bevordert calcium de omzetting van organische stof in mineralen. Te grote calciumgiften kunnen dus de humusvoorraad al te snel doen dalen. Vooral in zandgronden is dat gevaar reëel. Te zware kalkgiften moet men daar dus vermijden. Een overmaat aan calcium-ionen in de bodemoplossing, heeft tot gevolg dat andere ionen minder opneembaar zijn (antagonisme).


Ca-bronnen

uit zee: zeeschelpenkalk
gesteenten: o.a. kalkmergel, dolomietenkalk
algenafzettingen: zeewierkalk (Maerl)


De optimale pH voor verschillende grondsoorten:

__________zand ---> zandleem ---> leem -----> klei
pH (H20) 6,3 --------> 6,8 --------->7,0 -------> 7,2
pH (KCl) 5,2 - 6,0 --> 5,7 - 6,5 ---> 5,9 - 6,7 -> 6,1 - 6,9

De pH (KCI) is 0,3 - 1,1 eenheden lager dan de pH (H20), omdat de waterstof-ionen gebonden aan de klei- humusdeeltjes door deze analyse-methode worden vrijgemaakt en gemeten.
Uit bovenstaande opsomming blijkt overduidelijk, dat een pH 5 absoluut te laag is. Een juiste pH-waarde ligt tussen de 6.2. - 6.8 voor zandgrond en voor een kleigrond rondom 7. Derhalve dient het streefgetal op een analyserapport rond de 6 te liggen. Een grond met een pH 5 is 10 maal zuurder dan een grond met een pH 6.
Een aktief bodemleven verbetert de vruchtbaarheid van een bodem. Het microbiële bodemleven, zoals de stikstofbindende en nitraatvormende bacteriën, begint pas bij een pH 5,9 met een optimum tussen pH 6,4 - 7,4.
Een actief bodemleven mineraliseert de organische stof in de bodem en maakt de voedingsoplossing voor de gewassen. De landbouwwetenschap zegt dat er per jaar 2% van de organische stof wordt gemineraliseerd. Neemt de pH-waarde en het bodemleven toe, dan neemt ook de mineralisatie toe. Op deze manier kan men het stikstofleverend vermogen (NLV) van de bodem positief beïnvloeden. Dit heeft vervolgens een gunstig effekt op de mineralenbalans. Het bodemleven heeft ook een regulerende funktie voor de mineralen- en spoorelementenvoorziening. Slechts de natuur is in staat om de onderlinge juiste verhouding van de mineralen en spoorelementen te regelen. Ook ontsluit het bodemleven deze anorganische stoffen voor de gewassen en plant is in staat om deze om te vormen in organische stoffen. Pas dan kan mens en dier ze volledig benutten. Mineralenmengsels als voedingsadditief voor het vee zijn dan volledig overbodig.


Struktuurverbetering:

De kalk is een voedingsbron voor het bodemleven. Een aktief bodemleven zorgt voor een betere lucht- en waterhuishouding. Een betere lucht- en waterhuishouding resulteert in een betere struktuur.


KIei-humuskomplex:

Het klei-humuskomplex is één van de belangrijkste onderdelen in een vruchtbare bodem. Bodems zonder een klei-humuskomplex zijn nooit optimaal vruchtbaar. Het klei-humuskomplex vormt een voedingsstoffenbuffer in de bodem en buffert ook de waterstofionen, waardoor een stabielere pH-waarde ontstaat en verzuring wordt tegen gegaan. Bij de gebruikelijke bepaling van de pH door de KCI methode, worden alle waterstofionen los gemaakt uit de buffer en gemeten. Deze methode geeft dan de absolute zuurgraad aan. Belangrijk echter is de zuurgraad van het bodemvocht, waarbij slechts die waterstofionen gemeten worden, die daadwerkelijk aanwezig zijn in het bodemvocht. Immers, de in de buffer gebonden waterstofionen hebben geen invloed op de zuurgraad van het bodemvocht. De pH-waarde zou derhalve altijd volgens de pH-water (H20) en volgens de pH-kaliumchloride (KCl) gemeten dienen te worden om vast te stellen hoeveel kalk men aan een bodem dient te geven.


Zeeschelpenkalk:

Zeeschelpen worden met behulp van een soort zandzuiger in de Noordzee op schelpenbanken gewonnen. Vervolgens gedroogd en tot kleine korrels vermalen. Een dergelijk gekorrelde kalk kan door de boer zelf met de kunstmeststrooier worden uitgereden over het land. Deze zeeschelpenkalk kan uiteraard ook uitgereden worden met behulp van de kalkstrooier.
Zeeschelpenkalk is rijk aan calciumcarbonaat (96,1% CaCO3) en bevat in tegenstelling tot de overige landbouwkalksoorten veel minder water. Het droge stofgehalte is 99,5%.
Daarnaast bevat zeeschelpenkalk de essentiële spoorelementen, zoals koper, ijzer, mangaan, magnesium, zink, cobalt, natrium, selenium, jodium, fluor, chloor, sulfaat enz.
Het Quist Laboratorium te Aarhus in Denemarken heeft metingen gedaan met betrekking tot de oplosbaarheid van diverse soorten kalk. Om kalk (calciumcarbonaat) in zoutzuur voor 99% op te laten lossen;

heeft landbouwkalk (kalksteen) ca 60 minuten nodig
en de zeeschelpenkalk meer dan 750 minuten nodig.

Bronvermelding: VELT

[Jona]

Re: PH van je grond meten met een simpele testkit

Bronnen?
...
Kwestie van geen auteursrechtproblemen te hebben, is maar een kleintje om het erbij te vermelden voor zo'n interessant stuk!