Re: Overheid misleidt burgers over TTIP
Noam Chomsky maakt TTIP en CETA in amper 2 minuutjes met de grond gelijk
Dit bericht is samengevoegd wegens dubbelposting.
Wallonië krijgt steun uit Canada tegen CETA
Wallonië staat blijkbaar niet zo alleen in zijn verzet tegen het CETA-vrijhandelsakkoord (Comprehensive Economic and Trade Agreement) tussen Canada en de EU. De Landelijke Bediendencentrale LBC kreeg een open brief van een aantal Canadese academici met een oproep om niet toe te geven aan de druk.
Pierre Magnette (rechts), minister-president van de Waalse gewestregering tijdens een debat over TTIP en CETA in Charleroi op 26 april 2016 (Tout Autre Chose)
Elf Canadese academische experten op vlak van vrijhandelsakkoorden en internationale arbitragetribunalen (ISDS – Investor State Dispute Settlement) verzoeken in een open brief aan de regionale regering van Wallonië om te weerstaan aan de druk om de beslissing over CETA te herzien. Zij gaan er van uit dat deze druk de bedoeling heeft "uw democratisch en regeringsprocessen te beïnvloeden". Zij gaan er tevens van uit dat het CETA-verdrag "het overheidsbeleid zal onmogelijk maken op vlak van onder meer gezondheidszorg, openbare diensten, arbeidsrecht, landbouw, tarifering van geneesmiddelen, openbare aanbestedingen".
Canadese ervaring met ISDS
In hun brief herinneren de experten aan de ervaring die Canada heeft met het NAFTA-vrijhandelsakkoord (North American Free Trade Agreement) tussen de VS, Canada en Mexico van 1994.
Ook dat verdrag bevat een ISDS-tribunaal. Dat heeft geleid tot een verveelvoudiging van klachten van multinationals tegen de Canadese regering, waarbij de belastingbetalers enorme boetes moesten betalen.
Zij besluiten hun open brief met een steunbetuiging aan de Waalse parlementsleden en burgers: “U heeft grote moed betoond bij uw verzet tegen CETA... Wij wensen onze steun uit te drukken voor uw democratische keuzes.”
De volledige brief van de Canadese academici vindt u in bijlage aan dit artikel. Dit zijn enkele vertaalde citaten uit de brief:
Open brief aan de Waalse regering
“Wij zijn Canadese academici met uitgebreide gemeenschappelijke expertise over de regeling van disputen tussen investeerders en staten (ISDS) en verwante aangelegeneheden in handels- en investeringsakkoorden van Canada. Wij behoren tot die kleine groep van Canadese experten op dat vlak die niet werden aangeworven door advocatenkantoren of door de overheid als ISDS-advocaten en leden van ISDS-tribunalen.”
“Wij schrijven u na het lezen van nieuwsverslagen tijdens het voorbije weekend (15-16 oktober 2016) over de afschrikkingstaktieken van Canadese politici en vertegenwoordigers van de bedrijfswereld in een poging uw legislatief en regeringsproces te beïnvloeden."
"Wij denken dat deze stemmen geen accurate weergave zijn van de Canadese ervaring met ISDS-systemen zoals het CETA-verdrag die nog zou uitbreiden. Wij zijn er ons van bewust dat vele Canadezen hun grote zorg hebben uitgedrukt over dit ISDS-systeem, zoals Canada dat heeft ervaren met het NAFTA-verdrag.”
“Sinds NAFTA werd ingevoerd in 1994 was Canada het enige Westerse geïndustrialiseerde land dat zich akkoord verklaarde met een ISDS-systeem, terwijl het zich in een kwetsbare kapitaal-importerende positie bevindt... Canada heeft sindsdien meer compensaties moeten betalen dan alle ander landen (met vergelijkbare systemen) samen. Canda heeft sindsdien regeringsbeslissingen gewijzigd of besluitvormingsprocedures veranderd om zich te schikken naar de eisen van buitenlandse investeerders, met de bedoeling het risico op potentiële toekomstige schadevergoedingseisen te voorkomen.”
“Het ICS-systeem (Investment Court System1) is ongeschikt om de financiële dreiging af te wentelen die tegen democratische beslissingen wordt gesteld door schadeclaims van buitenlandse investeerders. Het verandert niets aan de onrechtmatige en grootschalige bevoordeling van buitenlandse investeerders over de rechten van eender welk burger. Het ICS-systeem voert geen correct rechtssysteem in met de normale garanties van onafhankelijkheid en billijkheid.”
“Welke beslissing u ook neemt, we dringen er bij u op aan niet te bezwijken voor dezelfde tactieken die werden gebruikt om de Canadese bevolking te misleiden en af te schrikken, om zo onze democratie te ondermijnen ten voordele van buitenlandse investeerders.”
“Voor uw informatie hebben wij aan deze brief een aantal documenten toegevoegd waarin de problemen met het ISDS-systeem worden toegelicht, evenals een lijst van relevante publicaties over dit onderwerp van de ondertekenaars van deze oproep.”
(De namen van de betrokken academici vind je in bijlage aan dit artikel).
PS. Ook dit weekend kwamen andermaal duizenden mensen op straat om te betogen tegen CETA en TTIP in Frankrijk en Duitsland.
Dit is een vertaling van een aantal citaten uit de open brief door Lode Vanoost. De volledige tekst vind je in bijlage onder dit artikel.
1 Het ICS-systeem is een systeem dat pretendeert tegemoet te komen aan de critici van het ISDS-systeem. In werkelijkheid is het een systeem dat enkel nominaal verschilt, maar inhoudelijk hetzelfde systeem voorstaat.
2 De Canadese deelstaten heten officieel 'provincies' maar hebben gelijkaardige bevoegdheden als de Belgische deelstaten. Je mag ze dus niet vergelijken met Belgische 'provincies'.
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...ada-tegen-ceta
Analyse
Wallonië en CETA of de neoliberale nachtmerrie van democratische inspraak in de economie
Op het ogenblik dat ik dit schrijf is nog niet definitief geweten of de Waalse regering zijn toestemming blijft weigeren aan de federale Belgische regering voor het ondertekenen van het CETA-vrijhandelsakkoord van de EU met Canada. De bitsige commentaren van de voorstanders leggen hun grootste angst bloot: de nachtmerrie van inspraak van de bevolking in de economie.
Net als in andere Europese hoofdsteden werd in Brussel betoogd tegen CETA en TTIP (mediActivista!)
Eigenlijk valt de woede van de voorstanders van vrijhandelsakkoorden in het algemeen en van het CETA-verdrag tussen Canada en de EU in het bijzonder best te begrijpen. Hier hebben ze jarenlang hard aan gewerkt. In de grootste geheimhouding werden teksten onderhandeld die de prioritaire status van grote investeerders boven de democratische wil van de bevolking definitief moest vastleggen.
Vrijhandelsakkoorden?
Laat er eerst en vooral geen misverstand over bestaan: de term vrijhandelsakkoord dekt de lading van deze verdragen niet, tenminste, niet als je de woorden volgens hun betekenis in het woordenboek begrijpt. Dit gaat helemaal niet over 'vrijhandel', maar over 'handel gecontroleerd en gereguleerd door grote bedrijven' (wat in mediajargon inderdaad 'vrijhandel' wordt genoemd). Dit gaat zelfs niet eens over 'handel', maar over 'bescherming van de rechten van investeerders'.
Het zijn bovendien geen 'akkoorden' want alle maatschappelijke actoren van de civiele maatschappij werden uitgesloten van de onderhandelingen. Alleen de juridische vertegenwoordigers van de grote bedrijven waren van bij het begin betrokken bij de onderhandeling van de ontwerpteksten.
Zoals het gewoonlijk gaat met verdragen
Verdragen en economische onderhandelingen werden altijd ver weg van het publiek afgesloten. Teksten van verdragen zijn bovendien in dergelijk specifiek jargon opgesteld dat zelfs een redelijk opgeleide leek soms niet kan ontwarren wat nu eigenlijk in dit of dat artikel bedoeld wordt.
Het overgrote deel van handelsverdragen wordt ondertekend op plechtige ceremonies tijdens zogenaamde handelsmissies. Na ondertekening door de regering volgt na verloop van tijd de ratificatie door de betrokken parlementen. Pas dan geldt het betrokken verdrag. Ook ratificatie door parlementen passeert meestal zonder al te veel media-aandacht.
Marginaal verzet, aanvankelijk...
Aanvankelijk ging dat zeer vlot. Slechts enkele kleine organisaties en internetmedia waren er actief tegen bezig en kregen nauwelijks aandacht in de mainstream media. Voor die laatsten was dit net als voor andere verdragen geen interessante kopij, hoogstens iets voor een droge analyse op pagina tien.
Bovendien gingen ook de massamedia – die zelf ook grote bedrijven zijn – er bijna natuurlijk van uit dat deze verdragen een goede zaak zijn, die niet eens bewezen hoeft te worden. In een uitgelekte nota beschouwt de Europese Commissie de mainstream media als natuurlijke bondgenoten (zie Mediastrategie Europese Commisie voor 'onbegrepen' vrijhandelsakkoord):
"Tot nu heeft dat ons toegelaten om (tegen het verzet)… greep te houden op het discours over de onderhandelingen in de mainstream media, waar er ruime steun is voor de logica en de bedoelde inhoud van het akkoord."
Tactische vergissingen
De voorstanders van deze verdragen maakten echter een paar tactische vergissingen. Eerst en vooral zijn er wel degelijk al twee voorbeelden van succesvol verzet tegen handelsverdragen die in de kiem werden gesmoord: het Multilateral Investment Agreement (MIA) en het Anti-Counterfeit Trade Agreement (ACTA) werden gekelderd na de ondertekening en werden nooit geratificeerd.
Bovendien is ondertussen WikiLeaks ontstaan. Deze organisatie kon oorspronkelijk op veel bijval rekenen in de mainstream media toen ze zich nog beperkte tot onthullingen van louche zaken in verre dictaturen in Azië en Afrika. Toen WikiLeaks bewijzen uitbracht van oorlogsmisdaden door eigen westerse legers in Irak, veranderde dat. WikiLeaks bracht immers met zijn onthullingen ook aan het licht dat de grote media reeds jaren perfect van die oorlogsmisdaden op de hoogte waren en er niets mee hadden gedaan.
WikiLeaks is ondertussen compleet in ongenade gevallen in de mainstream media, maar blijft consequent doorgaan met zijn onthullingen. Dat bracht de voorstanders van CETA en consoorten regelmatig in problemen.
Kop van jut is het fameuze ISDS-systeem van internationale handelsarbitrage. De Europese Commissie heeft als reactie op dat verzet nu een voorstel van zogenaamd ICS-rechtbanken (Investment Court System) voorgesteld, maar dat is vooral een poging om met een ander letterwoord het ISDS-systeem alsnog door te voeren. Bovendien hebben de Amerikaanse onderhandelaars van TTIP al laten weten dat er geen sprake kan zijn van ICS. Zij willen onvervalste ISDS.
ISDS, de kern waar het echt over gaat
Voorstanders van CETA en de andere verdragen stellen het voortdurend voor alsof ISDS slechts een hoofdstuk is in het grote geheel. Dat is niet zo. Het is de kern, dit is waar het werkelijk over gaat. Ze stellen het ook voor alsof deze vorm van internationale arbitrage al tientallen jaren bestaat in andere verdragen en dus niets nieuws is. Dat klopt. Ze zeggen er wel niet bij wat de nefaste gevolgen zijn van deze praktijken, onder meer voor Afrikaanse landen. Echter, ook Canada ondervindt de ISDS-gevolgen van het NAFTA-vrijhandelsakkoord met de VS en Mexico sinds 1994 (over die gevolgen, zie Wallonië krijgt steun uit Canada tegen CETA).
Het heftige verzet tegen TTIP heeft de voorstanders van deze verdragen dus verrast. Aanvankelijk werd dat verzet koud genegeerd, daarna denigrerend weggelachen maar geleidelijk aan werd de druk te groot. Voorstanders pogen dat verzet nu te neutraliseren door het voor te stellen alsof TTIP misschien niet zal doorgaan (wat echter nog lang niet zeker is).
CETA is ondertussen lange tijd onder de radar van dat verzet gebleven. Met de snelle ondertekening van CETA hopen de verdedigers van TTIP alsnog het ISDS-systeem van TTIP in te voeren via Canada. Zowat alle VS-bedrijven hebben immers een filiaal in Canada. Zij kunnen eenmaal CETA is geratificeerd via Canada hun eisen stellen. TTIP zou dan zelfs overbodig kunnen worden.
Bovendien, als dit CETA-verzet succes zou hebben, zou dat een bijzonder gevaarlijk precedent scheppen. Dan daagt voor de neoliberale goeroes een ander doembeeld op: dat van reële inspraak van de bevolking in de economie. EU-voorzitter Donald Tusk heeft dus overschot van gelijk: als CETA mislukt kan de EU nooit meer grote vrijhandelsakkoorden afsluiten. Het precedent van een mislukt CETA zal de bevolking immers sterken in haar overtuiging dat verzet tegen het afsluiten van dergelijk akkoorden wel degelijk kan werken: een neoliberale nachtmerrie.
De echte wensen van de bevolking zijn bekend: sociale zekerheid, openbare gezondheidszorg, bescherming van de consument, leefmilieunormen voor de industriële productie, degelijke arbeidsvoorwaarden, voedselveiligheid, verplichte etikettering van GGO-producten, hormonenvrij vlees... kortom: een economie ten dienste van de mens en niet omgekeerd.
Die wensen hebben allen één ding met elkaar gemeen: ze gaan in tegen de belangen van grote bedrijven en investeerders. Als de voorstanders van deze akkoorden niet meer kunnen rekenen op de onwetendheid van de bevolking krijgen ze dit soort akkoorden er nooit meer door. Daar gaat deze strijd over.
PS. Ondertussen heeft WikiLeaks drie hoofdstukken van het TiSA-akkoord openbaar gemaakt. Uit die ontwerpteksten blijkt zonneklaar dat het de bedoeling is om zowat alle overheidsdiensten voor privatisering open te stellen (zie TiSA Agreement Leaks Show Corporations Pushing Privatization of Public Services)
Noam Chomsky: "These are not free trade agreements"
1 CETA: Comprehensive Economic Trade Agreement (tussen Canada en de EU), TTIP: Transatlantic Trade and Investment Partnership (tussen de VS en de EU), TPP: Transpacific Partnership (tussen de VS en landen rond de Stille Oceaan – de tegenhanger van TTIP aan de westkust van de VS) en TiSa: Trade in Services Agreement (tussen 50 landen van de OESO en de EU over het commercialiseren van openbare diensten).
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...in-de-economie
Canada stopt met CETA-gesprekken
Wallonië en EU onderhandelen verder over CETA: "Problemen zijn Europees"
België krijgt nog tot vanavond voor goedkeuring CETA-verdrag
De tekst waarmee de Europese Commissie Wallonië wil geruststellen
CETA-overleg afgesprongen
België ondertekent CETA-akkoord niet
Europees president Tusk: "Oplossing tegen donderdag is nog mogelijk"
CETA: zo reageert buitenlandse pers
Dit bericht is samengevoegd wegens dubbelposting.
Deadlines telkens opschuiven en de Walen verder onder druk zetten omdat de corporate elite en hun politieke hoeren een NEE niet dulden, grappig en triest tegelijk...
Maf ook dat alle andere lidstaten klakkeloos zulk verdrag boven de hoofden van hun volk tekenen, nu weet u wiens kar ze trekken.
Noam Chomsky maakt TTIP en CETA in amper 2 minuutjes met de grond gelijk
Dit bericht is samengevoegd wegens dubbelposting.
Wallonië krijgt steun uit Canada tegen CETA
Wallonië staat blijkbaar niet zo alleen in zijn verzet tegen het CETA-vrijhandelsakkoord (Comprehensive Economic and Trade Agreement) tussen Canada en de EU. De Landelijke Bediendencentrale LBC kreeg een open brief van een aantal Canadese academici met een oproep om niet toe te geven aan de druk.
Pierre Magnette (rechts), minister-president van de Waalse gewestregering tijdens een debat over TTIP en CETA in Charleroi op 26 april 2016 (Tout Autre Chose) Elf Canadese academische experten op vlak van vrijhandelsakkoorden en internationale arbitragetribunalen (ISDS – Investor State Dispute Settlement) verzoeken in een open brief aan de regionale regering van Wallonië om te weerstaan aan de druk om de beslissing over CETA te herzien. Zij gaan er van uit dat deze druk de bedoeling heeft "uw democratisch en regeringsprocessen te beïnvloeden". Zij gaan er tevens van uit dat het CETA-verdrag "het overheidsbeleid zal onmogelijk maken op vlak van onder meer gezondheidszorg, openbare diensten, arbeidsrecht, landbouw, tarifering van geneesmiddelen, openbare aanbestedingen".
Canadese ervaring met ISDS
In hun brief herinneren de experten aan de ervaring die Canada heeft met het NAFTA-vrijhandelsakkoord (North American Free Trade Agreement) tussen de VS, Canada en Mexico van 1994.
Ook dat verdrag bevat een ISDS-tribunaal. Dat heeft geleid tot een verveelvoudiging van klachten van multinationals tegen de Canadese regering, waarbij de belastingbetalers enorme boetes moesten betalen.
Zij besluiten hun open brief met een steunbetuiging aan de Waalse parlementsleden en burgers: “U heeft grote moed betoond bij uw verzet tegen CETA... Wij wensen onze steun uit te drukken voor uw democratische keuzes.”
De volledige brief van de Canadese academici vindt u in bijlage aan dit artikel. Dit zijn enkele vertaalde citaten uit de brief:
Open brief aan de Waalse regering
“Wij zijn Canadese academici met uitgebreide gemeenschappelijke expertise over de regeling van disputen tussen investeerders en staten (ISDS) en verwante aangelegeneheden in handels- en investeringsakkoorden van Canada. Wij behoren tot die kleine groep van Canadese experten op dat vlak die niet werden aangeworven door advocatenkantoren of door de overheid als ISDS-advocaten en leden van ISDS-tribunalen.”
“Wij schrijven u na het lezen van nieuwsverslagen tijdens het voorbije weekend (15-16 oktober 2016) over de afschrikkingstaktieken van Canadese politici en vertegenwoordigers van de bedrijfswereld in een poging uw legislatief en regeringsproces te beïnvloeden."
"Wij denken dat deze stemmen geen accurate weergave zijn van de Canadese ervaring met ISDS-systemen zoals het CETA-verdrag die nog zou uitbreiden. Wij zijn er ons van bewust dat vele Canadezen hun grote zorg hebben uitgedrukt over dit ISDS-systeem, zoals Canada dat heeft ervaren met het NAFTA-verdrag.”
“Sinds NAFTA werd ingevoerd in 1994 was Canada het enige Westerse geïndustrialiseerde land dat zich akkoord verklaarde met een ISDS-systeem, terwijl het zich in een kwetsbare kapitaal-importerende positie bevindt... Canada heeft sindsdien meer compensaties moeten betalen dan alle ander landen (met vergelijkbare systemen) samen. Canda heeft sindsdien regeringsbeslissingen gewijzigd of besluitvormingsprocedures veranderd om zich te schikken naar de eisen van buitenlandse investeerders, met de bedoeling het risico op potentiële toekomstige schadevergoedingseisen te voorkomen.”
“Het ICS-systeem (Investment Court System1) is ongeschikt om de financiële dreiging af te wentelen die tegen democratische beslissingen wordt gesteld door schadeclaims van buitenlandse investeerders. Het verandert niets aan de onrechtmatige en grootschalige bevoordeling van buitenlandse investeerders over de rechten van eender welk burger. Het ICS-systeem voert geen correct rechtssysteem in met de normale garanties van onafhankelijkheid en billijkheid.”
“De problemen met het ICS-systeem van het CETA-verdrag blijven onverminderd, ook na de recente Gemeenschappelijke Interpretatieve Verklaring van Canada en de EU.
“In Canada heeft onze democratie zwaar geleden onder het feit dat onze federale regeringen akkoorden zoals NAFTA en CETA hebben doorgedrukt zonder enige parlementaire inspraak of stemming op federaal en provinciaal2 niveau.”“Welke beslissing u ook neemt, we dringen er bij u op aan niet te bezwijken voor dezelfde tactieken die werden gebruikt om de Canadese bevolking te misleiden en af te schrikken, om zo onze democratie te ondermijnen ten voordele van buitenlandse investeerders.”
“Voor uw informatie hebben wij aan deze brief een aantal documenten toegevoegd waarin de problemen met het ISDS-systeem worden toegelicht, evenals een lijst van relevante publicaties over dit onderwerp van de ondertekenaars van deze oproep.”
(De namen van de betrokken academici vind je in bijlage aan dit artikel).
PS. Ook dit weekend kwamen andermaal duizenden mensen op straat om te betogen tegen CETA en TTIP in Frankrijk en Duitsland.
Dit is een vertaling van een aantal citaten uit de open brief door Lode Vanoost. De volledige tekst vind je in bijlage onder dit artikel.
1 Het ICS-systeem is een systeem dat pretendeert tegemoet te komen aan de critici van het ISDS-systeem. In werkelijkheid is het een systeem dat enkel nominaal verschilt, maar inhoudelijk hetzelfde systeem voorstaat.
2 De Canadese deelstaten heten officieel 'provincies' maar hebben gelijkaardige bevoegdheden als de Belgische deelstaten. Je mag ze dus niet vergelijken met Belgische 'provincies'.
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...ada-tegen-ceta
Analyse
Wallonië en CETA of de neoliberale nachtmerrie van democratische inspraak in de economie
Op het ogenblik dat ik dit schrijf is nog niet definitief geweten of de Waalse regering zijn toestemming blijft weigeren aan de federale Belgische regering voor het ondertekenen van het CETA-vrijhandelsakkoord van de EU met Canada. De bitsige commentaren van de voorstanders leggen hun grootste angst bloot: de nachtmerrie van inspraak van de bevolking in de economie.
Net als in andere Europese hoofdsteden werd in Brussel betoogd tegen CETA en TTIP (mediActivista!) Eigenlijk valt de woede van de voorstanders van vrijhandelsakkoorden in het algemeen en van het CETA-verdrag tussen Canada en de EU in het bijzonder best te begrijpen. Hier hebben ze jarenlang hard aan gewerkt. In de grootste geheimhouding werden teksten onderhandeld die de prioritaire status van grote investeerders boven de democratische wil van de bevolking definitief moest vastleggen.
Vrijhandelsakkoorden?
Laat er eerst en vooral geen misverstand over bestaan: de term vrijhandelsakkoord dekt de lading van deze verdragen niet, tenminste, niet als je de woorden volgens hun betekenis in het woordenboek begrijpt. Dit gaat helemaal niet over 'vrijhandel', maar over 'handel gecontroleerd en gereguleerd door grote bedrijven' (wat in mediajargon inderdaad 'vrijhandel' wordt genoemd). Dit gaat zelfs niet eens over 'handel', maar over 'bescherming van de rechten van investeerders'.
Het zijn bovendien geen 'akkoorden' want alle maatschappelijke actoren van de civiele maatschappij werden uitgesloten van de onderhandelingen. Alleen de juridische vertegenwoordigers van de grote bedrijven waren van bij het begin betrokken bij de onderhandeling van de ontwerpteksten.
Een meer accurate omschrijving zou bijvoorbeeld kunnen zijn: 'Verdragen ter bescherming van de exclusieve rechten van buitenlandse investeerders tegen elke mogelijke inmenging door openbare overheden, parlementen en maatschappelijke organisaties".
Er zijn wel meer verdragen met lange namen, maar dit bekt toch wel erg lang. Laat ik de term 'vrijhandelsakkoord' maar behouden. Begrijp hem dan wel in zijn ideologische betekenis, niet in zijn woordenboekdefinitie. Voor een gevatte samenvatting van wat vrijhandelsakkoorden werkelijk zijn, zie het filmpje (2'05”) onder dit artikel, waarin Noam Chomsky zijn briljante kijk geeft op deze 'akkoorden'. Zoals het gewoonlijk gaat met verdragen
Verdragen en economische onderhandelingen werden altijd ver weg van het publiek afgesloten. Teksten van verdragen zijn bovendien in dergelijk specifiek jargon opgesteld dat zelfs een redelijk opgeleide leek soms niet kan ontwarren wat nu eigenlijk in dit of dat artikel bedoeld wordt.
Het overgrote deel van handelsverdragen wordt ondertekend op plechtige ceremonies tijdens zogenaamde handelsmissies. Na ondertekening door de regering volgt na verloop van tijd de ratificatie door de betrokken parlementen. Pas dan geldt het betrokken verdrag. Ook ratificatie door parlementen passeert meestal zonder al te veel media-aandacht.
Het enige verschil met de handelsakkoorden van het verleden is de schaal van CETA, TTIP, TPP en TiSa 1. Dit zijn de verdragen die alle andere moeten overbodig maken. Ze zijn het 'nec plus ultra' (daarna is niets meer nodig, alles is bereikt) van de neoliberale economische elite.
Toen de voorstanders van deze akkoorden in het grootste geheim aan deze onderhandelingen begonnen, gingen zij er van uit dat ook deze verdragen de weg zouden gaan van alle andere. Weinig aandacht in de media, een bijna volledig onwetend en ongeïnteresseerd publiek, ratificatie door het parlement met een louter formeel debat (of zelfs helemaal geen).Marginaal verzet, aanvankelijk...
Aanvankelijk ging dat zeer vlot. Slechts enkele kleine organisaties en internetmedia waren er actief tegen bezig en kregen nauwelijks aandacht in de mainstream media. Voor die laatsten was dit net als voor andere verdragen geen interessante kopij, hoogstens iets voor een droge analyse op pagina tien.
Bovendien gingen ook de massamedia – die zelf ook grote bedrijven zijn – er bijna natuurlijk van uit dat deze verdragen een goede zaak zijn, die niet eens bewezen hoeft te worden. In een uitgelekte nota beschouwt de Europese Commissie de mainstream media als natuurlijke bondgenoten (zie Mediastrategie Europese Commisie voor 'onbegrepen' vrijhandelsakkoord):
"Tot nu heeft dat ons toegelaten om (tegen het verzet)… greep te houden op het discours over de onderhandelingen in de mainstream media, waar er ruime steun is voor de logica en de bedoelde inhoud van het akkoord."
Tactische vergissingen
De voorstanders van deze verdragen maakten echter een paar tactische vergissingen. Eerst en vooral zijn er wel degelijk al twee voorbeelden van succesvol verzet tegen handelsverdragen die in de kiem werden gesmoord: het Multilateral Investment Agreement (MIA) en het Anti-Counterfeit Trade Agreement (ACTA) werden gekelderd na de ondertekening en werden nooit geratificeerd.
Bovendien is ondertussen WikiLeaks ontstaan. Deze organisatie kon oorspronkelijk op veel bijval rekenen in de mainstream media toen ze zich nog beperkte tot onthullingen van louche zaken in verre dictaturen in Azië en Afrika. Toen WikiLeaks bewijzen uitbracht van oorlogsmisdaden door eigen westerse legers in Irak, veranderde dat. WikiLeaks bracht immers met zijn onthullingen ook aan het licht dat de grote media reeds jaren perfect van die oorlogsmisdaden op de hoogte waren en er niets mee hadden gedaan.
WikiLeaks is ondertussen compleet in ongenade gevallen in de mainstream media, maar blijft consequent doorgaan met zijn onthullingen. Dat bracht de voorstanders van CETA en consoorten regelmatig in problemen.
Nooit voorheen waren ontwerpteksten van handelsverdragen uitgelekt voor ze officieel ondertekend waren. Nooit voorheen konden tegenstanders bevestiging vinden van hun vermoedens in de teksten zelf, nog voor ze waren goedgekeurd.
Die onthullingen bleken een grote stimulans voor het verzet. Ze bevestigden immers alle vermoedens. Deze akkoorden zouden de mogelijkheid voor democratische regeringen om de economie nog enigszins te sturen definitief aan banden leggen.Kop van jut is het fameuze ISDS-systeem van internationale handelsarbitrage. De Europese Commissie heeft als reactie op dat verzet nu een voorstel van zogenaamd ICS-rechtbanken (Investment Court System) voorgesteld, maar dat is vooral een poging om met een ander letterwoord het ISDS-systeem alsnog door te voeren. Bovendien hebben de Amerikaanse onderhandelaars van TTIP al laten weten dat er geen sprake kan zijn van ICS. Zij willen onvervalste ISDS.
ISDS, de kern waar het echt over gaat
Voorstanders van CETA en de andere verdragen stellen het voortdurend voor alsof ISDS slechts een hoofdstuk is in het grote geheel. Dat is niet zo. Het is de kern, dit is waar het werkelijk over gaat. Ze stellen het ook voor alsof deze vorm van internationale arbitrage al tientallen jaren bestaat in andere verdragen en dus niets nieuws is. Dat klopt. Ze zeggen er wel niet bij wat de nefaste gevolgen zijn van deze praktijken, onder meer voor Afrikaanse landen. Echter, ook Canada ondervindt de ISDS-gevolgen van het NAFTA-vrijhandelsakkoord met de VS en Mexico sinds 1994 (over die gevolgen, zie Wallonië krijgt steun uit Canada tegen CETA).
Het heftige verzet tegen TTIP heeft de voorstanders van deze verdragen dus verrast. Aanvankelijk werd dat verzet koud genegeerd, daarna denigrerend weggelachen maar geleidelijk aan werd de druk te groot. Voorstanders pogen dat verzet nu te neutraliseren door het voor te stellen alsof TTIP misschien niet zal doorgaan (wat echter nog lang niet zeker is).
CETA is ondertussen lange tijd onder de radar van dat verzet gebleven. Met de snelle ondertekening van CETA hopen de verdedigers van TTIP alsnog het ISDS-systeem van TTIP in te voeren via Canada. Zowat alle VS-bedrijven hebben immers een filiaal in Canada. Zij kunnen eenmaal CETA is geratificeerd via Canada hun eisen stellen. TTIP zou dan zelfs overbodig kunnen worden.
Met CETA, TTIP, TPP en TiSA wil de neoliberale economische elite een regime instellen dat de inhoud van verkiezingen irrelevant maakt. Die worden herleid tot de vrijheid van alle burgers om partijen en personen te kiezen die ongewijzigd het economisch beleid zullen uitvoeren dat in die verdragen vastligt. Een ander beleid zal dan immers onmogelijk geworden zijn.
Net daarom is de woede van de voorstanders van CETA over het verzet van de Waalse regering zo groot en zo heftig. Dit dreigt op het laatste ogenblik de hele opzet van deze verdragen te verhinderen. Dit dreigt de gevreesde valpartij in een massaspurt te worden, die de gedoodverfde winnaar op het allerlaatste ogenblik zijn gesponsorde overwinning ontneemt.Bovendien, als dit CETA-verzet succes zou hebben, zou dat een bijzonder gevaarlijk precedent scheppen. Dan daagt voor de neoliberale goeroes een ander doembeeld op: dat van reële inspraak van de bevolking in de economie. EU-voorzitter Donald Tusk heeft dus overschot van gelijk: als CETA mislukt kan de EU nooit meer grote vrijhandelsakkoorden afsluiten. Het precedent van een mislukt CETA zal de bevolking immers sterken in haar overtuiging dat verzet tegen het afsluiten van dergelijk akkoorden wel degelijk kan werken: een neoliberale nachtmerrie.
De echte wensen van de bevolking zijn bekend: sociale zekerheid, openbare gezondheidszorg, bescherming van de consument, leefmilieunormen voor de industriële productie, degelijke arbeidsvoorwaarden, voedselveiligheid, verplichte etikettering van GGO-producten, hormonenvrij vlees... kortom: een economie ten dienste van de mens en niet omgekeerd.
Die wensen hebben allen één ding met elkaar gemeen: ze gaan in tegen de belangen van grote bedrijven en investeerders. Als de voorstanders van deze akkoorden niet meer kunnen rekenen op de onwetendheid van de bevolking krijgen ze dit soort akkoorden er nooit meer door. Daar gaat deze strijd over.
PS. Ondertussen heeft WikiLeaks drie hoofdstukken van het TiSA-akkoord openbaar gemaakt. Uit die ontwerpteksten blijkt zonneklaar dat het de bedoeling is om zowat alle overheidsdiensten voor privatisering open te stellen (zie TiSA Agreement Leaks Show Corporations Pushing Privatization of Public Services)
Noam Chomsky: "These are not free trade agreements"
1 CETA: Comprehensive Economic Trade Agreement (tussen Canada en de EU), TTIP: Transatlantic Trade and Investment Partnership (tussen de VS en de EU), TPP: Transpacific Partnership (tussen de VS en landen rond de Stille Oceaan – de tegenhanger van TTIP aan de westkust van de VS) en TiSa: Trade in Services Agreement (tussen 50 landen van de OESO en de EU over het commercialiseren van openbare diensten).
Bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikel...in-de-economie
Canada stopt met CETA-gesprekken
Wallonië en EU onderhandelen verder over CETA: "Problemen zijn Europees"
België krijgt nog tot vanavond voor goedkeuring CETA-verdrag
De tekst waarmee de Europese Commissie Wallonië wil geruststellen
CETA-overleg afgesprongen
België ondertekent CETA-akkoord niet
Europees president Tusk: "Oplossing tegen donderdag is nog mogelijk"
CETA: zo reageert buitenlandse pers
Dit bericht is samengevoegd wegens dubbelposting.
Deadlines telkens opschuiven en de Walen verder onder druk zetten omdat de corporate elite en hun politieke hoeren een NEE niet dulden, grappig en triest tegelijk...
Maf ook dat alle andere lidstaten klakkeloos zulk verdrag boven de hoofden van hun volk tekenen, nu weet u wiens kar ze trekken.
Comment