Maak gratis een account aan en krijg toegang tot het volledige forum. Paswoord vergeten? klik hier om een nieuwe aan te vragen. Neem contact op indien u problemen ondervindt met inloggen of registreren.
Maak een account aan!
Recent onderzoek heeft aangetoond dat een Chinees kruid 98 procent van de kankercellen geneest in slechts 16 uur. Verbaasd? Lees verder voor meer details over deze spannende ontdekking. We zijn er ons maar al te bewust van de menselijke epidemie van kanker. Er is al veel over geschreven waarbij onze meer ongezonde levensstijl en onze overconsumptie van bewerkte voedingsmiddelen, lage kwaliteit vlees en zuivel en geraffineerde suikers worden gelinkt als bijdragende factoren net zoals vervuiling en omgevingsfactoren. Grote Pharma-reuzen en de mainstream medische gemeenschap doen hun uiterste best om deze links van de hand te wijzen(want daar valt niets aan te verdienen), maar meer en meer bewijs wijst naar de natuur voor het genezen van onze kwalen, en dat is een feit dat ze liever niet willen horen. Dit recente onderzoek werd onlangs gepubliceerd in Life Science en betreft een kruid, dat vaak wordt gebruikt in de Chinese geneeskunde, genaamd artemisinine, wat een “Zoete alsem” plant of “Artemisia annua” derivaat is. Onderzoekers vonden uit dat wanneer het gemengd wordt met ijzer, dat, binnen 16 uur, 98 procent van de kankercellen werden gedood. Het was effectief bij alle soorten kanker. Artemisinine is in het verleden gebruikt als een krachtig anti-malaria kruid, maar in deze studie werd specifiek haar werkzaamheid tegen kanker onderzocht. Mengen met ijzer lijkt het belangrijkste punt, want wanneer de artemisinine werd geïsoleerd werd slechts 28 procent van de kankercellen gedood. Toen de patiënten in deze studie een ijzersupplement kregen toegediend(vaak ophoopt in borstweefsel, maar vooral in kankercellen), was de artemisinine daadwerkelijk in staat ‘slechte’ cellen te doden en ‘goede’ cellen met rust te laten. Het rapport concludeerde dat “In het algemeen, onze resultaten laten zien dat artemisinine de ‘E2F1′ transcriptiefactor stopt en ingrijpt in bij de vernietiging van longkanker cellen, wat betekent dat het een transcriptie manier presenteerd, volgens welke artemisin reproductieve groei van kankercellen controleert”, “Dit ziet er veelbelovend uit”, zegt Gary Poser, een organisch chemicus aan de Johns Hopkins University in Baltimore, Maryland – dit zou een enorme doorbraak zijn.
Artemisinin is undergoing early research and testing for the treatment of cancer.[29] Artemisinin has anticancer effects in experimental models of hepatocellular carcinoma.[30] Artemisinin has a peroxidelactone group in its structure, and it is thought that when the peroxide comes into contact with high iron concentrations (common in cancerous cells), the molecule becomes unstable and releases reactive oxygen species. It has been shown to reduce angiogenesis and the expression of vascular endothelial growth factor in some tissue cultures. Recent pharmacological evidence demonstrates the artemisinin derivativedihydroartemisinintargets human metastatic melanoma cells in vitro with induction of phorbol-12-myristate-13-acetate-induced protein 1 dependent mitochondrial apoptosis that occurs downstream of iron-dependent generation of cytotoxic oxidative stress.[31]. A pilot study on the use of the artemisinin derivative artesunate yielded promising results for the treatment of colorectal cancer [32]
Qinghaosu (artemisinine), Chinees kruid tegen multiresistente malariaparasiet; ook voor Nederland belangrijkOPEN
Een aftreksel van de plant Artemisia annua wordt al in 168 voor Christus in de Chinese literatuur genoemd als werkzaam tegen hemorroïden. Vanaf 341 na Christus wordt het kruid in verschillende Chinese tekstboeken aanbevolen tegen ziekten met koorts.1
In het begin van de jaren zeventig werd het actieve beginsel geïsoleerd, in 1979 werd de structuur opgehelderd. Het bleek te gaan om een sesquiterpeen-lactonverbinding met interne peroxyde-brug (figuur). Het middel werd Qinghaosu genoemd, in het Nederlands artemisinine. Qinghao (groen kruid) is de Chinese naam voor A. annua.2 Het geslacht Artemisia met meer dan 100 soorten behoort tot de grote familie Asteraceae . Artemisinine wordt gevonden in 2 species, A. annua en A. apiacea; niet of nauwelijks in andere soorten.3Toch werden in Europa ‘knoppen van Alst’ of ‘alsem’, blad en vruchtbeginsel van A. absinthium (wormkruid), aangewend.4 ‘In 1946 in Nieuwendam (Amsterdam-Noord) werd ik geteisterd door drie achtereenvolgende zware malaria-golven. Potten vol kinine heb ik geslikt. Niets hielp. Op advies van mijn schoonvader heb ik thee getrokken van een kruid: knoppen van Aalst. Na twee dagen was de malaria genezen en deze is nooit meer teruggekomen. Ook vele anderen heeft dit geholpen’, aldus een mij toegezonden brief.
Absint, een aftreksel van de alsemstruik, toxisch door vermenging met andere kruiden, koper- en antimoonzouten en methanol, werd in de 2e helft van de 19e eeuw populair in Frankrijk en Zwitserland, vooral in kunstenaarskringen wegens de hallucinerende werking; zie Dunnings Uitersten.5
De synthese van artemisinine in de plant is vrijwel ontrafeld; synthese in het laboratorium is mogelijk, maar vooralsnog niet goedkoper dan extractie uit de plant.
Artemisinine is in vitro en in vivo (bij proefdieren) zeer werkzaam tegen malariaparasieten. De werking berust naar alle waarschijnlijkheid op het ontstaan van vrije radicalen in de met parasieten geïnfecteerde rode cel. Deze vrije radicalen ontstaan bij de reactie van artemisinine met het door de parasiet gevormde haem.6 Ook bestaat interactie met de celmembraan, waardoor deze waarschijnlijk stijver wordt. Met de membraan van de niet geïnfecteerde rode cel kan ook een reactie optreden, maar daarvoor is een veel hogere concentratie van artemisinine vereist.7
Artemisinine is niet oplosbaar in water of olie en dus in principe alleen toe te dienen als tablet, capsule of poeder of als zetpil. Vandaar dat gezocht is naar derivaten die wel in water of olie oplosbaar zijn, zodat preparaten voor parenterale toediening kunnen worden gemaakt. In China werden artemether en artesunaat ontwikkeld. Artemether is in olie oplosbaar en wordt als intramusculair preparaat op de markt gebracht; artesunaat is in water oplosbaar en geschikt voor intraveneuze en intramusculaire toediening en is ook in tabletvorm beschikbaar.
Artemisinine en derivaten worden in de lever snel omgezet in dihydroartemisinine, een metaboliet met duidelijke antimalaria-activiteit. Dihydroartemisinine werd in China ook in beperkte mate toegepast bij patiënten.
Door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) werd in samenwerking met het Walter Reed Army Institute of Medical Research arteëther ontwikkeld, een in olie oplosbaar derivaat voor intramusculair gebruik. De WHO was geïnteresseerd in deze middelen, gedwongen door de ontwikkeling van resistentie tegen verschillende middelen door de parasiet die malaria tropica veroorzaakt, Plasmodium falciparum. Arteëther werd volgens de regels die gangbaar zijn in de westerse wereld ontwikkeld en getest; de eerste onderzoeken bij gezonde vrijwilligers zijn inmiddels afgesloten en het middel kan in principe spoedig bij malariapatiënten worden toegepast.
RUIME KLINISCHE ERVARING, MAAR WEINIG PREKLINISCH ONDERZOEK
Met artemisinine, artemether en, in mindere mate, artesunaat bestaat inmiddels ruime klinische ervaring in China, Thailand, Birma en Vietnam. In verschillende delen van de wereld zijn thans onderzoeken aan de gang – gecoördineerd en gesuperviseerd door de WHO – waarin artemether wordt vergeleken met kinine bij de behandeling van ernstige malaria. De algemene ervaring is dat artemisinine en derivaten hiervan effectief zijn bij P. falciparum- en P.vivax-infecties, dat ze in het algemeen sneller werken dan kinine en dat er opmerkelijk weinig bijwerkingen zijn. Ook tegen multiresistente parasieten zijn de middelen effectief. Resistentie is nog niet bekend.
Hien en White rapporteerden tot midden 1992 in de Engelse taal verschenen klinische onderzoeken met artemisinine en derivaten. Meer dan een miljoen patiënten zijn behandeld. Genoemde auteurs vonden goede documentatie van ruim 70 onderzoeken waarin ruim 6000 patiënten. Er waren 23 onderzoeken met 1891 patiënten waarin Qinghaosu werd vergeleken met een andere therapie. Uit alle publikaties kwamen artemisinine en derivaten naar voren als effectief en sneller werkzaam dan andere middelen, terwijl zeer weinig bijwerkingen werden gemeld. Dosering en duur van de behandeling zijn nog niet uitgekristalliseerd. Duidelijk is dat een korte behandelingsduur van 3 dagen leidt tot klinisch herstel en tot verdwijnen van de parasieten uit het perifere bloed, maar in 50 tot 80 van de gevallen treedt recrudescentie op. Door verlenging van de behandeling tot 5 dagen daalt het recrudescentie-percentage tot ongeveer 20 en door verlenging tot 7 dagen daalt het percentage tot 2 à 5.8De duur van de behandeling lijkt belangrijker dan de dosis (G.Q.Li, persoonlijke mededeling en mededelingen op het XIIIe Internationale Congres voor Tropische Geneeskunde en Malaria, novemberdecember 1992, Thailand).
In Zuid-China en op het eiland Hainan, waar veel door multiresistente P. falciparum veroorzaakte malaria voorkwam en daarmee ook veel cerebrale malaria met grote sterftekans, wordt nu nauwelijks meer ernstige malaria gezien omdat artemisinine op grote schaal wordt toegepast, ook bij recrudescenties.
Artemisinine is gecontraïndiceerd in de eerste 3 maanden van de zwangerschap, maar zou na de eerste 3 maanden juist vanwege de snelle werking een voorkeursmiddel zijn (G.Q.Li, persoonlijke mededeling).
Terwijl er dus al een vrij grote klinische ervaring is, is het preklinische onderzoek naar toxiciteit, carcinogeniteit en mutageniteit beperkt. Hoge doses kunnen neurotoxisch zijn bij proefdieren, maar dit is geen constante bevinding. Ook verlenging van QT-tijd is in dergelijke omstandigheden gezien. Bij de mens zijn tot nu toe opmerkelijk weinig bijwerkingen vastgesteld, maar het is niet uitgesloten dat er een toxische metaboliet gevormd wordt met lange halfwaardetijd en dat cumulatieve toxiciteit optreedt.8 Enige voorzichtigheid en goede klinische observaties blijven dus wel geboden. Ook farmacokinetische gegevens zijn slechts beperkt beschikbaar, vooral door problemen met de bepalingsmethode. Artemisinine, derivaten en metabolieten blijken zeer moeilijk te bepalen in lichaamsvloeistoffen. In enkele centra wordt hieraan gewerkt, onder andere in Amsterdam.
Er is dus een groep geneesmiddelen met aangetoonde effectiviteit tegen een belangrijke, vaak dodelijke ziekte, middelen die heel weinig bijwerkingen blijken te vertonen. Deze middelen zijn inmiddels op vrij ruime schaal zo'n 10 jaar en in China al bijna 20 jaar toegepast, maar ze zijn alleen in China en, met restricties, in Thailand geregistreerd. Betrouwbare produkten komen uit enkele (bekende) fabrieken in China. De westerse farmaceutische industrie toonde zich terughoudend. De malaria-markt is weliswaar groot, maar niet koopkrachtig! Er is een schril contrast tussen de gretigheid waarmee de farmaceutische industrie zich heeft geworpen op de ontwikkeling van middelen in de strijd tegen AIDS en de snelheid waarmee deze middelen op de markt komen, en de terughoudendheid betreffende antimalaria-middelen. Malariapatiënten zijn in het westen niet in staat de publieke opinie te beïnvloeden, AIDS-patiënten wel. Vermeld mag worden dat het Nederlandse ministerie van Ontwikkelingssamenwerking steun verleent aan de ontwikkeling van artemisinine door financiering van een project van de WHO met de Amsterdamse Chinine Fabriek en door steun aan een artemisinine-project in Vietnam waarin landbouwkundige aspecten, extractie en produktie en klinische toepassing aan bod komen. Recentelijk zijn, mede door bemiddeling van de WHO, westerse farmaceutische industrieën geïnteresseerd en betrokken bij de produktie in China. Op niet al te lange termijn mag in Frankrijk registratie van artemether worden verwacht.
De grootste problemen met de behandeling van malaria doen zich thans voor in Zuidoost-Azië. Chloroquine is niet effectief, sulfadoxine plus pyrimethamine (Fansidar) vrijwel niet, resistentie tegen mefloquine ontwikkelt zich snel,9 de standaarddosering halofantrine faalde bij 35 van de patiënten,10 terwijl ook de effectiviteit van kinine afneemt, zelfs in combinatie met tetracycline.11 De meeste Nederlandse patiënten met P. falciparum-infectie hebben deze opgedaan in Afrika, waar dit alarmerende beeld nog niet bestaat. Het zal evenwel komen. Bovendien verandert het reispatroon. Vietnam is al een reisdoel, Cambodja zal dit spoedig ook zijn. Momenteel is er in Cambodja een contingent Nederlandse militairen onder de vlag van de Verenigde Naties. Zij bevinden zich aan de Thais-Cambodjaanse grens, dè haard van problematische malaria. Zij worden zeer zorgvuldig voorgelicht en begeleid, maar malaria is niet te voorkomen. Bij hen kan zich de noodzaak van behandeling met artemisinine en derivaten voordoen.
Comment