Ik verdiep me graag in onuitputtelijke onderwerpen, met deze week: weefselkweekculturen.
Ik heb zelf op deze manier wat stervende drosera's weten te redden, en te vermenigvuldigen. Simpelweg door wat bladweefsel te nemen, deze schoon te maken met alcohol en chloor-oplossing en deze in een solutie te leggen met:
- Multivitaminen (erg lage dosis)
- Glucose-oplossing (huis- en tuinsuiker in water)
- (eventueel wat agar)
En deze daarna 'op kweek' gezet in afgesloten bakjes, in een bak met een 15W lamp. Na een maand of anderhalf, kwamen er mooi 12 kleine plantjes uit.
Uit onderzoeken blijkt dat er nogal wat mutaties voor komen, bij deze manier van kweken, onder mutatiegevoelige soorten. Ik vermoed - maar kan niet bevestigen - dat cannabis zulk soort plant is. Het lijkt mij leuk om eens te proberen! Misschien komt er een totaal vreemde plant uit, of juist een hele normale.
De basis van die mutaties ligt aan het overdragen van DNA via rNA van oude cel, naar nieuwe cel.
Simpel uitgelegd: de oude cel print een papiertje uit, en stuurt deze naar een cel die aangemaakt wordt. Soms wordt dat papiertje niet netjes overgetypt in de nieuwe cel, waardoor het hele bericht verandert. Die nieuwe cel gebruikt daarna zijn eigen versie om andere cellen aan te maken. In sommige gevallen, leidt dat naar een mutant.
Ik lees in het onderzoek dat dwerggroei, chlorofyldefecten, rare kleuren, en zelfs verandering van de hele bladopbouw kunnen plaatsvinden. Als ik zoiets lees, slaat mijn brein op hol. Wat als je een blauwe wietplant weet te maken? Wat als je een permanent bloeiende plant overhoudt? Wat als alles sterft? Wat als je letterlijk een bud-on-a-stick weet te maken? Wat als het blad in de verre verte niet meer op een wietblad lijkt? Dat zou een wereld van verschil kunnen betekenen in cannabisland. Want op deze manier kun je de cannabis (zoals hij geregistreerd staat) aanpassen en mogelijk wetten (en pottenkijkers) omzeilen.
Ik maak nu een grove schatting, maar ik gok dat in 80% van de gevallen géén zichtbare mutatie optreedt.
Ethisch gezien, zou het onverantwoord kunnen zijn om hieraan te beginnen. Stel dat je plant 40% THC aan maakt; één hijs en je beland in de hel. Anderzijds voeg je geen levensgevaarlijke chemicaliën toe, en ga je niet 'eigenhandig' in het DNA lopen klieren: de plant geeft immers zelf het verkeerde signaal. Zoiets kan in de natuur ook voorkomen, alleen is de kans daarop heeeeeel klein. Het enige wat je doet, is dus de evolutie een vrij spel geven door de kans op mutaties hoger dan normaal te laten zijn. De viooltjes in jouw tuin, zijn op die manier zo groot gemaakt. Is dat slecht? Beslis zelf maar.
Heeft iemand anders hier ervaring mee? Is er meer over te vertellen? Post je info! Als het kan met bron.
Hier een linkje met het artikel dat mijn interesse opwekte.
Oh en dames en heren, het gaat hier niet over stekken of bladstekken, maar weefselkweek op (semi) microniveau. Laten we er een interessant topic van maken!
Ik heb zelf op deze manier wat stervende drosera's weten te redden, en te vermenigvuldigen. Simpelweg door wat bladweefsel te nemen, deze schoon te maken met alcohol en chloor-oplossing en deze in een solutie te leggen met:
- Multivitaminen (erg lage dosis)
- Glucose-oplossing (huis- en tuinsuiker in water)
- (eventueel wat agar)
En deze daarna 'op kweek' gezet in afgesloten bakjes, in een bak met een 15W lamp. Na een maand of anderhalf, kwamen er mooi 12 kleine plantjes uit.
Uit onderzoeken blijkt dat er nogal wat mutaties voor komen, bij deze manier van kweken, onder mutatiegevoelige soorten. Ik vermoed - maar kan niet bevestigen - dat cannabis zulk soort plant is. Het lijkt mij leuk om eens te proberen! Misschien komt er een totaal vreemde plant uit, of juist een hele normale.
De basis van die mutaties ligt aan het overdragen van DNA via rNA van oude cel, naar nieuwe cel.
Simpel uitgelegd: de oude cel print een papiertje uit, en stuurt deze naar een cel die aangemaakt wordt. Soms wordt dat papiertje niet netjes overgetypt in de nieuwe cel, waardoor het hele bericht verandert. Die nieuwe cel gebruikt daarna zijn eigen versie om andere cellen aan te maken. In sommige gevallen, leidt dat naar een mutant.
Ik lees in het onderzoek dat dwerggroei, chlorofyldefecten, rare kleuren, en zelfs verandering van de hele bladopbouw kunnen plaatsvinden. Als ik zoiets lees, slaat mijn brein op hol. Wat als je een blauwe wietplant weet te maken? Wat als je een permanent bloeiende plant overhoudt? Wat als alles sterft? Wat als je letterlijk een bud-on-a-stick weet te maken? Wat als het blad in de verre verte niet meer op een wietblad lijkt? Dat zou een wereld van verschil kunnen betekenen in cannabisland. Want op deze manier kun je de cannabis (zoals hij geregistreerd staat) aanpassen en mogelijk wetten (en pottenkijkers) omzeilen.
Ik maak nu een grove schatting, maar ik gok dat in 80% van de gevallen géén zichtbare mutatie optreedt.
Ethisch gezien, zou het onverantwoord kunnen zijn om hieraan te beginnen. Stel dat je plant 40% THC aan maakt; één hijs en je beland in de hel. Anderzijds voeg je geen levensgevaarlijke chemicaliën toe, en ga je niet 'eigenhandig' in het DNA lopen klieren: de plant geeft immers zelf het verkeerde signaal. Zoiets kan in de natuur ook voorkomen, alleen is de kans daarop heeeeeel klein. Het enige wat je doet, is dus de evolutie een vrij spel geven door de kans op mutaties hoger dan normaal te laten zijn. De viooltjes in jouw tuin, zijn op die manier zo groot gemaakt. Is dat slecht? Beslis zelf maar.
Heeft iemand anders hier ervaring mee? Is er meer over te vertellen? Post je info! Als het kan met bron.
Hier een linkje met het artikel dat mijn interesse opwekte.
Oh en dames en heren, het gaat hier niet over stekken of bladstekken, maar weefselkweek op (semi) microniveau. Laten we er een interessant topic van maken!





Comment