Libertarianism—the philosophy of personal and economic freedom—has deep roots in Western civilization and in American history, and it's growing stronger.
Two long wars, chronic deficits, the financial crisis, the costly drug war, the campaigns of Ron Paul and Rand Paul, the growth of executive power under Presidents Bush and Obama, and the revelations about NSA abuses have pushed millions more Americans in a libertarian direction.
The Libertarian Mind, by David Boaz, the longtime executive vice president of the Cato Institute, is the best available guide to the history, ideas, and growth of this increasingly important political movement.
With new information on the threat of government surveillance, the policies that led up to and stemmed from the 2008 financial crisis, corruption in Washington, and the unsustainable welfare state, The Libertarian Mind is the ultimate resource for the current, burgeoning libertarian movement.
Video directed and produced by Evan Banks.
Two long wars, chronic deficits, the financial crisis, the costly drug war, the campaigns of Ron Paul and Rand Paul, the growth of executive power under Presidents Bush and Obama, and the revelations about NSA abuses have pushed millions more Americans in a libertarian direction.
The Libertarian Mind, by David Boaz, the longtime executive vice president of the Cato Institute, is the best available guide to the history, ideas, and growth of this increasingly important political movement.
With new information on the threat of government surveillance, the policies that led up to and stemmed from the 2008 financial crisis, corruption in Washington, and the unsustainable welfare state, The Libertarian Mind is the ultimate resource for the current, burgeoning libertarian movement.
Video directed and produced by Evan Banks.
Toevoeging:
Wat is libertarisme?
Het libertarisme is een politieke filosofie die een maatschappij nastreeft waarin individuele vrijheid centraal staat. In een libertarische maatschappij gaan mensen betrekkingen aan op basis van vrijwilligheid. Het initiëren van dwang, geweld en bedrog is niet toegestaan, maar verder is iedereen vrij om zijn eigen geluk na te jagen. De libertarische afkeer van dwang, geweld en bedrog geldt ook voor de overheid. Dit betekent dat libertariërs zich verzetten tegen overheidsingrijpen in het persoonlijk leven van de mensen en in de vrije markt.
Is het libertarisme tegen de overheid?
Binnen de libertarische beweging bestaan verschillende opvattingen over de wenselijke omvang van de staat. Er zijn libertariërs die vinden dat een minimale nachtwakersstaat wenselijk of noodzakelijk is. Er zijn ook libertariërs die vinden dat zelfs een minimale overheid immoreel en onnodig is, en dat alle huidige staatstaken door vrijwillige samenwerking en de vrije markt kunnen worden uitgevoerd.
Is het libertarisme tegen democratie?
Volgens het libertarisme mag een democratie geen inbreuk maken op de rechten van enig individu. De reikwijdte van de democratie wordt volgens het libertarisme dus begrensd door deze mensenrechten. Een activistische staat die op basis van het ‘algemeen belang’, ‘sociale rechtvaardigheid’ of andere politieke doelstellingen deze rechten terzijde schuift is dus niet legitiem. Voor zover libertariërs politiek bedrijven is dat om de macht van de politiek te verkleinen, of om de politiek zelfs op te heffen. Dat het libertarisme sceptisch is over de democratie betekent natuurlijk niet dat libertariërs voorstanders zijn van een of andere vorm van een totalitair regime. Integendeel: het libertarisme streeft naar een maatschappijvorm waarin personen op basis van vrijwilligheid met elkaar omgaan. Het libertarisme verdedigt niet de rechten van zelfverklaarde meerderheden of minderheden, maar de rechten van ieder individueel mens.
Is het libertarisme pacifistisch?
Het libertarisme is tegen het initiëren van geweld. Iemand mag best geweld gebruiken om zich te verdedigen tegen een aanval. Het onderscheid tussen het initiëren van geweld en het toepassen van zelfverdediging is voor het libertarisme altijd een belangrijk onderscheid. Het is in principe natuurlijk best mogelijk dat een libertariër ook kiest om een pacifist te zijn, maar dat hoeft dus niet.
Is het libertarisme een vorm van conservatisme?
Nee. Het libertaisme biedt ruimte voor alle meningen, zowel progressief als conservatief. Uitgangspunt is juist dat mensen elkaar geen denkbeelden mogen opleggen. Zolang mensen elkaar geen schade toebrengen door hun wijze van leven mogen andere mensen, of de overheid, dit niet verbieden of aan banden leggen. Tevens is het volgens het libertarisme in beginsel niet toegestaan om mensen tegen zichzelf te beschermen door een bepaalde wijze van leven te verbieden. Het liberarisme is dus anti-paternalistisch van karakter. Je zou echter wel kunnen stellen dat het libertarisme conservatief is in die zin dat zij mensen in hun waarde laat en geen progressieve experimenten door de overheid toelaat. Het libertarisme is dus heel goed verenigbaar met het koesteren van tradities of andere overgeleverde manieren van leven.
Is het libertarisme een vorm van liberalisme?
Het libertarisme is een voortzetting en verdere uitwerking van het klassieke liberalisme. Toen na de tweede wereldoorlog het woord ‘liberal’ in de VS steeds meer de betekenis kreeg van progressieve politiek en staatsinterventie besloten een aantal personen zich ‘libertarians’ te gaan noemen. Daar komt de term ‘libertarisch’ vandaan. Men zou kunnen zeggen dat het libertarisme de waarden van het oorspronkelijke liberalisme uitdraagt, terwijl de meeste andere ‘liberalen’ tegenwoordig niet meer zo liberaal zijn.
Is het libertarisme (extreem) rechts?
Nee. Veel libertariërs hebben sowieso weinig op met de termen ‘links’ en ‘rechts’. Het libertarisme wordt gekenmerkt door respect voor zowel persoonlijke als economische vrijheid. Hierdoor kan het niet gemakkelijk op het ouderwetse ‘links-rechts’-schema worden geplaatst. ‘Extreem rechts’ kan het libertarisme al helemaal niet genoemd worden, vanwege het feit dat het libertarisme voor legalisering van drugs en tegen het bedrijven van een rassen- of gezinspolitiek is. Waar extreem rechts vaak voor maximale dwang door de staat is, is libertarisme tegen elke vorm van staatsdwang. Helaas scheppen (anti-kapitalistische) critici er soms een genoegen in om het libertarisme als extreem rechts af te schilderen. De reden hierachter is niet in de laatste plaats dat men blijkbaar een gedachtegoed wil diskwalificeren door gebruik te maken van termen met een nogal negatieve bijklank en het daarmee naar de marge van de samenleving wil verdringen. In werkelijkheid lijken ‘extreem rechtse’ en ‘extreem linkse’ radicalen vaak verdacht veel op elkaar: ze bepleiten allebei een totalitair collectivisme waarin de staat alle macht heeft. Het libertarisme bepleit juist het tegenovergestelde.
Is het libertarisme de politieke filosofie van ‘de rijken’?
Beslist niet. Het libertarisme is een filosofie van gelijke rechten voor iedereen. Dat personen over verschillende eigenschappen en talenten beschikken kan in de praktijk betekenen dat personen op de vrije markt verschillende inkomens verdienen. Volgens het libertarisme is hier niets mis mee. Overheidsinterventie om inkomens te nivelleren wordt dan ook met kracht van de hand gewezen. Verder is de de redistributieve staat ook in het nadeel van de lage inkomens. Door de hoge belastingdruk worden zij gedwongen om mee te betalen voor voorzieningen van de midden- en hoge inkomens. Met uitzondering van de politieke klasse, die leeft op kosten van de burger, ziet het libertarisme de maatschappij niet als een het strijdtoneel van een aantal antagonistische klassen maar als een verzameling individuen die op een vreedzame wijze samenleven.
Is het libertarisme hetzelfde als egoïsme?
Nee. Er is niets egoïstisch aan een theorie welke geweld, dwang en fraude tussen personen verbiedt. In een libertarische maatschappij kan ieder mens genieten van de vruchten van zijn eigen arbeid, en zin alle mensen vrij om elkaar te helpen en te ondersteunen. Ze leven dus niet, zoals nu, over de ruggen van andere mensen. Mensen kunnen zowel uit egoïstische als altruïstische motieven handelen. Volgens het libertarisme mag de overheid de mensen niet dwingen om uit één van deze motieven te handelen. De moraal kan heel goed zonder de overheid.
Is het libertarisme hetzelfde als het objectivisme van Ayn Rand?
Nee. Hoewel Ayn Rand met haar filosofische werken en romans enorm veel invloed heeft gehad op het moderne libertarisme en de libertarische beweging is het objectivisme een complete filosofie omtrent het wezen van de mens en de moraal. Sommige libertariërs zijn aanhangers van het objectivisme, andere libertariërs wijzen die stroming juist af. Behalve het objectivisme van Ayn Rand zijn er nog vele andere morele en sociologische opvattingen binnen het libertarisme.
Wat zijn de belangrijkste politieke filosofen van het libertarisme?
Hier is een overzicht te vinden van invloedrijke libertarische denkers.
Is het niet in strijd met libertarische principes om deel te nemen aan verkiezingen?
Het is heel simpel: Een libertarische politicus handelt in strijd met de libertarische principes als hij meewerkt aan het vergroten van de staat of het verkleinen van de vrijheid. Een libertarische politicus die werkt aan het verkleinen van de staat of het vergroten van de vrijheid handelt echter geheel volgens de libertarische principes.
Als een libertarische politicus wordt geconfronteerd met een compromis, waar hij voor of tegen kan stemmen en waar helaas zowel goede als slechte elementen in zitten, dan zal hij een afweging moeten maken. Dit kan heel moeilijk zijn; maar soms moet je in het leven moeilijke keuzes maken. Dat is geen reden om niet politiek actief te zijn. Ron Paul heeft bewezen dat deelnemen aan verkiezingen een zeer effectieve methode kan zijn om libertarische ideeën te verspreiden.
Leidt het libertarisme niet tot een verkilling en verharding van de samenleving?
Zeker niet. Een belangrijk uitgangspunt van het libertarisme is dat personen volledig verantwoordelijk zijn en kunnen worden gehouden voor hun eigen gedrag. Omdat in een libertarische maatschappij mensen vrij zijn om hun leven naar eigen inzicht te leiden betekent dit dat a priori niet kan worden gesteld dat een libertarische maatschappij hard of kil zou zijn. Alleen in maatschappij waar personen de ruimte krijgen om hun leven in te richten naar hun eigen inzicht kan er sprake zijn van een vrije moraal, van echte solidariteit, en van ongedwongen geluk. Daar is niets hards of kils aan. Integendeel!
Heeft het libertarisme geen grote armoede tot gevolg?
Een libertarische samenleving is geen utopie. Net als in elke andere samenleving zullen verschijnselen als misdaad, werkloosheid en armoede niet plotseling geheel van de aardbodem verdwijnen. Dat neemt niet weg dat in een libertarische samenleving de gemiddelde welvaart een stuk hoger zal zijn, en steun aan hulpbehoevenden op basis van vrijwilligheid kan plaatsvinden. Libertariërs hebben in het algemeen meer vertrouwen in initiatieven om mensen te helpen ‘van onderop’. Dergelijke initiatieven kunnen doelgericht plaatsvinden, en berusten niet op gedwongen herverdeling.
Hoe kunnen dijken en wegen worden gefinancierd zonder belasting?
In geval van een minimale nachtwakersstaat zal deze staat waarschijnlijk voor de dijken zorgen, en mogelijk ook voor de wegen. Er zijn echter nu op veel plaatsen ter wereld al plaatsen waar wegen en andere infrastructurele werken privaat beheerd en gefinancierd worden. Dit is in een libertarische maatschappij ook goed mogelijk. Zo kunnen de dijken van een polder, net als winkelstraten en straten in een woonwijk, eigendom zijn van een vereniging van eigenaren, net zoals de liften en gangen in een flatgebouw dat nu zijn. De verplichting om een bijdrage te betalen aan een VvE wordt vrijwillig aangegaan, en is dus geen belasting. Doorgaande wegen en snelwegen kunnen worden gefinancierd met (elektronische) tolheffing. Uiteraard is dit slecht een voorspelling. De vrije markt levert waarschijnlijk veel betere en efficiëntere oplossingen dan dat wij nu kunnen bedenken.
Is het libertarisme voor legalisering van drugs?
Ja. In de eerste plaats is het aan een overheid niet toegestaan mensen het recht op het gebruik van roesmiddelen te onthouden. Ook niet op grond van het feit dat sommigen van ons hier niet verstandig mee kunnen omgaan. Het libertarisme verzet zich tegen paternalistische regelgeving waarin mensen tegen zichzelf beschermd worden. In de tweede plaats wordt op dit moment de prijs van drugs tot astronomische hoogten opgedreven door het verbod van handel hierin. Deze hoge prijs heeft tot gevolg dat drugsverslaafden een groot deel van hun budget moeten besteden aan drugs met alle kwalijke gevolgen van dien. Dit neemt overigens niet weg dat libertariërs van mening zijn dat drugsverslaafden aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de misdaden die zij plegen.
Is het libertarisme niet vreselijk dogmatisch?
Het libertarisme huldigt een aantal principiële standpunten. Daar is ook niets mis mee zolang libertariërs bereid zijn deze standpunten kritisch tegen het licht te houden en open te staan voor discussie. Het verschil tussen het libertarisme en opportunistisch pragmatisme is dat zelfverklaarde pragmatici is dat libertariërs hun denkbeelden moreel kunnen onderbouwen, en ook consequent zijn in hun opvattingen. Pragmatisten redeneren dikwijls dat er zoveel krom is in de wereld dat we zelf ook maar krom moeten denken. Libertariërs volgen liever hun geweten. Dat is niet dogmatisch; dat is gewoon eerlijk.
Is het libertarisme niet te extreem?
Nee. In de eerste plaats is extremisme geen zonde als het gaat om het beschermen van de rechten en de vrijheid van het individu. In de tweede plaats lijkt het libertarisme zo extreem omdat de huidige maatschappij grotendeels op socialistische grondslagen is georganiseerd. Naarmate een maatschappij of het maatschappelijk debat meer in de richting van het socialisme verschuift lijken consequente niet-socialistische theorieën steeds extremer te zijn.
Is het libertarisme geen onrealistische stroming?
Het libertarisme vraagt niet meer dan dat de moraal die heden ten dage in grote mate de betrekkingen tussen individuen regeert ook van toepassing wordt verklaard op het handelen van de staat ten opzichte van haar burgers. Het libertarisme is geen utopie of een recept voor de ideale maatschappij maar de voorwaarde voor een rechtvaardige maatschappij waarin individuen vrij zijn om het leven te leiden wat zij willen. Zolang mensen echter het meeste heil van overheid verwachten bij het oplossen van maatschappelijke problemen zal het libertarisme echter een onrealistische optie zijn.
Bestaat er een libertarisch tijdschrift in Nederland?
In Nederland is al sinds het begin van de jaren 70 sprake van een georganiseerde libertarische stroming. Een van de belangrijkste initiatieven was tot voor kort de uitgave van een libertarisch tijdschrift, genaamd de Vrijbrief. Dit tijdschrift was lange tijd het enige periodiek voor mensen die de vrijheid van het individu hoog in het vaandel hebben staan en de inmenging van de overheid in het leven van de burger willen opheffen. Later werd de papieren Vrijbrief opgevolgd door een elektronische versie, de E-Vrijbrief. Inmiddels is deze zelf ook opgevolgd, en wel door de websites Vrijspreker.nl, Libertarian.nl, MeerVrijheid.nl en Libertarisme.nl. De vrijheidslijst is een mailinglist voor klassiek-liberalen en libertariërs in het Nederlandse taalgebied. Via deze mailinglist wisselen klassiek-liberalen en libertariërs informatie uit en wordt gediscussieerd over een veelvoud aan onderwerpen.
), communist is een breed begrip. Hoe zie jij de rol van een overheid voor je? Of beschouw je jezelf als een anarcho communist? 
Comment