LR2's Droog-cure methode 3.0
Bij deze wil ik jullie informeren over een alternatieve manier van je wiet drogen.
Allereerst, de discussie is al geweest. Ik weet dat 'klassieke' droogmethoden prima werken, en dat daar niet aan te tippen valt volgens sommigen. Daar gaan we het niet meer over hebben, smaken verschillen nou eenmaal. Ik zeg niet dat mijn methode beter is, ik zeg niet dat jullie methode klote is. Ik zeg alleen hoe mijn manier prima voor mij uitpakt. En waarom deze in mijn optiek makkelijker, veiliger en sneller is. Die methode gebruiken sommige mensen al jaren, maar die worden net als ik - hier en daar - voor gek verklaard. Soms terecht. Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen.
Lees dit even heel goed: Ik kan jullie niet overtuigen, dat moeten jullie zelf doen. Ik kan, wil en mag immers niks opsturen. Zomaar zeggen dat iets onzin is, voegt niets toe. Dat je een íets afwijkende methode getest hebt, zegt nog niets over hoe mijn methode zou uitpakken.
Oké, het nodige is gezegd. Nu het interessante. Tenzij je niet geïnteresseerd bent in het verhaal, skip dan naar Methode.
Droogmachines! Het verhaal
Zijn mijn nieuwe liefde. Dat is ontstaan door de ellenlange discussie die ik ieder jaar met mijn ouders voerde. Wiet stinkt nou eenmaal, en het drogen duurt toch gauw een paar weken. Dat moet in het donker, op een zoldertje waar het warm is en niet te vochtig. Nu hebben wij zo'n zoldertje. Daar droogde ik zes jaar op rij, iedere herfst mijn eigen wietje. Maar het stonk en alles in de buurt rook ook een week later nog naar wiet. Als je op die zolder toevallig je koepeltentje bewaart, die je meeneemt op vakantie dan geeft dat geen fijn gevoel aan de grens. Toch? Nouja, bij mij in ieder geval niet. Zo ook bij paps en mams.
Mijn parentaal gezag droogt al jaren achtereen appels, druiven, pruimen, bananen en boven alles: kruiden. Kruiden die hun smaak niet verliezen gek genoeg. Net als gedroogde italiaanse kruiden weetjewel. Hoe dat chemisch geregeld is, pfoe, dat weet ik niet. Iets met terpentenen en flavanoïden enzo.
Afijn, op een gegeven moment besloot mijn moeder dus dat niet alles naar wiet kon blijven ruiken op die zolder. Ik gaf haar groot gelijk, maar hoe moet 't anders? Je kunt wiet maar op één manier rook-klaar krijgen. Toch?
Zij vond van niet. Op een avond besloot ze een waslijntje leeg te plukken en op een droogmachine te gooien. 30 graden celsius van 22:00 tot 11:00. Je kunt je wel voorstellen hoe boos ik werd toen ik dat alles zo aantrof. Takjes nog vochtig, de toppen zelf krokant als een stuk houtskool.
Toch, vond ik het zonde om zo'n 40 gram naar hooi ruikende droge toppen weg te gooien. En aangezien er nog een béétje vocht in de stam zat
, waagde ik het er toch op.. Alles de curepot in (ik gebruik eigenlijk gripzakken, maar potten zijn meer geliefd).
Verrek! Na een week of twee waren de krokante topjes even 'zacht' als de vers gedroogde toppen op zolder. Maar ze roken beter, fijner als je het zo mag noemen. Dat bracht me op een idee: dit moet beter kunnen.
Nu ben ik nog aan het testen, dat kan helaas maar ééns per jaar.. Maar ik heb een methode gevonden waarbij je wiet in twee, drie dagen droog is. En ná het curen net zo goed smaakt als de klassieke manier, naar mijn mening en die van (inmiddels) 15 anderen.
Je hebt hier een duur apparaat voor nodig (helaas, anders kan ik niets garanderen. Ik werk eraan, maar dat kost tijd).
En wel dit (of een gelijkwaardig) apparaat, een zogenaamde fruitdroger, te lenen van je oom of tante, die hippie-buurman met een moestuin of bestelbaar via het web en de betere tuin/keukenhandel:
stockli_timer.jpg
Methode (in ontwikkeling!)
Na het knippen, trimmen en al het gedoe wat bij oogsten komt kijken neem je een tijdschakelaar.
Je stelt die schakelaar als volgt in:
AAN 11:00 - 13:00 > LV is buiten hoog rond deze tijd. > Warme vochtige lucht 'droogt' je ganja, maar niet te snel.
UIT 13:00 - 22:00 > LV is laag buiten. > Warme droge lucht onttrekt vocht uit je ganja.
AAN 22:00 - 06:00 > LV is hoog buiten. > Warme vochtige lucht 'droogt' je ganja, maar niet te snel.
UIT 06:00 - 11:00 > LV is hoog buiten. > Warme vochtige lucht geeft wat vochtigheid terug aan de top.
Nu ben je de klok rond als het goed is.
Alternatief na uitvoerig testen
Aan: 09:00-11:00
Uit: 11:00-19:00
Aan: 19:00-21:00
Uit: 21:00-09:00
Sluit vervolgens de droogmachine aan, zet deze qua temperatuur rond de 25 graden. Niet hoger! Lager is altijd beter, zo heb je meer speling. Zoals ik zei, ben ik nog aan het testen.
Leg je wiet netjes verdeeld in de machine.
Laat de machine zijn werk doen voor 24 uur.
Nu na 24 uur komt de eerste controle: hoe voelt je wiet? Let op: met 'top' bedoel ik calyxen (die druppelvormige dingen met haren eruit hangen).
1. Nat blad, natte top > meest waarschijnlijk na de eerste ronde, check over een halve dag nog eens.
2. Krokant blad, maar de top nog niet helemaal > Nog één keer 2 uurtjes laten draaien. Controleer daarna nog een keer.
3. Krokant blad, top ook krokantig, nog niet helemaal. Stam is nog nat en buigbaar > PERFECT! Eruit halen. -> Je plant/toppen gaat nu aan de lucht drogen en vocht herverdelen in de curepot.
4. Krokant, alles behalve het stammetje > Minder perfect, maar nog prima. > Komt het meest voor, je bent óf te vroeg of net te laat
5. Krokant, ook de stam want die breekt > volgende keer eerder ophouden, vaker/eerder controleren of een lagere temperatuur instellen.
Nu komt het belangrijkste, het curen. Er is geen andere weg. Je stam is als het goed is bij ieder topje dichtgeslagen aan de onderkant. Daardoor houdt deze nog lang vocht vast, dat vocht kan de top niet uit omdat die stam dichtgedroogd is. Maar dat vocht kan wel doorsijpelen door de nerven van de plant richting de pistils en bladeren. Je takje mag dus niet knakken. Maar deze moet te buigen zijn zonder breken.
Stop deze topjes in een weckpot/gripzak en leg deze donker weg. Laat ze een week, liever twee weken tot een maand, rusten. Hierdoor (of eigenlijk difussie) gaat het vocht zich langzaam herverdelen over het totaalproduct. Controleer in de tussentijd wel op rotplekjes en schimmel natuurlijk! Vooral de eerste paar dagen. Daarna (na die twee weken tot een maand) laat je de pot ieder dag een uurtje open, en herhaal dit tot je wiet op jouw favoriete droogte zit.
Daarna is het schluss en niet meer open maken tot je rookt. Je bent nu klaar. Moeilijk? Nee, ik vind van niet.
EIND.
Voordelen
- Tijd: Dit hele droogproces duurt 2-3 dagen. In plaats van 2-3 weken drogen. Curen duurt even lang.
- Veiligheid: Een voordeel van droge wiet is dat er geen schimmel op groeit. Hoe langer het hangt, hoe groter de kans op schimmels. > voor mij één van de redenen om het te blijven proberen.
- Geur: het stinkt nog steeds, maar in deze methode maar drie dagen, heftiger maar korter. In plaats van minstens een week.
- Wanneer goed uitgevoerd geen kwaliteitsverschil.
- Bezit: Als je eenmaal zo'n machine hebt kun je alles drogen. De kids hier in de buurt - en mijn neefje en nichtje - vinden appels vies, bah zuur, maar gedroogde appels vinden ze toch weer heerlijk. Biologisch, lekker én gezond. Het kan dus toch.
Nadelen
- Geur: Deze is intenser en heftiger tijdens het drogen
- Smaak: mijn testpanel zegt dat ze geen verschil merken. Mensen hier op jointjedraaien zeggen dat het nergens naar smaakt, maar die hebben niets van me geproefd. -> zie moreweeds comment hieronder voor opinie van een onafhankelijke partij.
- Elektriciteit: Droogmachine gebruikt zo'n 250W
- Aanschaf: De kosten van zo'n apparaat zijn hoog als je enkel wiet droogt.
- Schoonmaak: is niet lastig, maar wel nodig. Als je er een leent van familie of vrienden, check even de ventilator onderin voordat je 'm terug geeft. Daar belanden nogal eens wat blaadjes.
Nogmaals, ik ben aan het testen. Het is nog niet waterdicht maar dit lijkt al prima te werken.
Let op: deze methode is gebaseerd op ervaringen, die ik in mijn eentje op doe. De oude rotten in het vak hebben zo hun eigen methodes, die methodes respecteer ik en kan ik waarderen, werkt immers prima, maar ik zoek ook graag naar alternatieven. Deze methode wordt afgeraden voor beginners (te snel droog = rotwiet, te langzaam is ook niet goed). Deze methode is tevens aan verandering onderhevig; ik test ieder jaar andere instellingen, het is nu alweer 2014 en ik edit nog steeds.
Allereerst, de discussie is al geweest. Ik weet dat 'klassieke' droogmethoden prima werken, en dat daar niet aan te tippen valt volgens sommigen. Daar gaan we het niet meer over hebben, smaken verschillen nou eenmaal. Ik zeg niet dat mijn methode beter is, ik zeg niet dat jullie methode klote is. Ik zeg alleen hoe mijn manier prima voor mij uitpakt. En waarom deze in mijn optiek makkelijker, veiliger en sneller is. Die methode gebruiken sommige mensen al jaren, maar die worden net als ik - hier en daar - voor gek verklaard. Soms terecht. Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen.
Lees dit even heel goed: Ik kan jullie niet overtuigen, dat moeten jullie zelf doen. Ik kan, wil en mag immers niks opsturen. Zomaar zeggen dat iets onzin is, voegt niets toe. Dat je een íets afwijkende methode getest hebt, zegt nog niets over hoe mijn methode zou uitpakken.
Oké, het nodige is gezegd. Nu het interessante. Tenzij je niet geïnteresseerd bent in het verhaal, skip dan naar Methode.
Droogmachines! Het verhaal
Zijn mijn nieuwe liefde. Dat is ontstaan door de ellenlange discussie die ik ieder jaar met mijn ouders voerde. Wiet stinkt nou eenmaal, en het drogen duurt toch gauw een paar weken. Dat moet in het donker, op een zoldertje waar het warm is en niet te vochtig. Nu hebben wij zo'n zoldertje. Daar droogde ik zes jaar op rij, iedere herfst mijn eigen wietje. Maar het stonk en alles in de buurt rook ook een week later nog naar wiet. Als je op die zolder toevallig je koepeltentje bewaart, die je meeneemt op vakantie dan geeft dat geen fijn gevoel aan de grens. Toch? Nouja, bij mij in ieder geval niet. Zo ook bij paps en mams.
Mijn parentaal gezag droogt al jaren achtereen appels, druiven, pruimen, bananen en boven alles: kruiden. Kruiden die hun smaak niet verliezen gek genoeg. Net als gedroogde italiaanse kruiden weetjewel. Hoe dat chemisch geregeld is, pfoe, dat weet ik niet. Iets met terpentenen en flavanoïden enzo.
Afijn, op een gegeven moment besloot mijn moeder dus dat niet alles naar wiet kon blijven ruiken op die zolder. Ik gaf haar groot gelijk, maar hoe moet 't anders? Je kunt wiet maar op één manier rook-klaar krijgen. Toch?
Zij vond van niet. Op een avond besloot ze een waslijntje leeg te plukken en op een droogmachine te gooien. 30 graden celsius van 22:00 tot 11:00. Je kunt je wel voorstellen hoe boos ik werd toen ik dat alles zo aantrof. Takjes nog vochtig, de toppen zelf krokant als een stuk houtskool.
Toch, vond ik het zonde om zo'n 40 gram naar hooi ruikende droge toppen weg te gooien. En aangezien er nog een béétje vocht in de stam zat
, waagde ik het er toch op.. Alles de curepot in (ik gebruik eigenlijk gripzakken, maar potten zijn meer geliefd). Verrek! Na een week of twee waren de krokante topjes even 'zacht' als de vers gedroogde toppen op zolder. Maar ze roken beter, fijner als je het zo mag noemen. Dat bracht me op een idee: dit moet beter kunnen.
Nu ben ik nog aan het testen, dat kan helaas maar ééns per jaar.. Maar ik heb een methode gevonden waarbij je wiet in twee, drie dagen droog is. En ná het curen net zo goed smaakt als de klassieke manier, naar mijn mening en die van (inmiddels) 15 anderen.
Je hebt hier een duur apparaat voor nodig (helaas, anders kan ik niets garanderen. Ik werk eraan, maar dat kost tijd).
En wel dit (of een gelijkwaardig) apparaat, een zogenaamde fruitdroger, te lenen van je oom of tante, die hippie-buurman met een moestuin of bestelbaar via het web en de betere tuin/keukenhandel:
stockli_timer.jpg
Methode (in ontwikkeling!)
Na het knippen, trimmen en al het gedoe wat bij oogsten komt kijken neem je een tijdschakelaar.
Je stelt die schakelaar als volgt in:
AAN 11:00 - 13:00 > LV is buiten hoog rond deze tijd. > Warme vochtige lucht 'droogt' je ganja, maar niet te snel.
UIT 13:00 - 22:00 > LV is laag buiten. > Warme droge lucht onttrekt vocht uit je ganja.
AAN 22:00 - 06:00 > LV is hoog buiten. > Warme vochtige lucht 'droogt' je ganja, maar niet te snel.
UIT 06:00 - 11:00 > LV is hoog buiten. > Warme vochtige lucht geeft wat vochtigheid terug aan de top.
Nu ben je de klok rond als het goed is.
Alternatief na uitvoerig testen
Aan: 09:00-11:00
Uit: 11:00-19:00
Aan: 19:00-21:00
Uit: 21:00-09:00
Sluit vervolgens de droogmachine aan, zet deze qua temperatuur rond de 25 graden. Niet hoger! Lager is altijd beter, zo heb je meer speling. Zoals ik zei, ben ik nog aan het testen.
Leg je wiet netjes verdeeld in de machine.
Laat de machine zijn werk doen voor 24 uur.
Nu na 24 uur komt de eerste controle: hoe voelt je wiet? Let op: met 'top' bedoel ik calyxen (die druppelvormige dingen met haren eruit hangen).
1. Nat blad, natte top > meest waarschijnlijk na de eerste ronde, check over een halve dag nog eens.
2. Krokant blad, maar de top nog niet helemaal > Nog één keer 2 uurtjes laten draaien. Controleer daarna nog een keer.
3. Krokant blad, top ook krokantig, nog niet helemaal. Stam is nog nat en buigbaar > PERFECT! Eruit halen. -> Je plant/toppen gaat nu aan de lucht drogen en vocht herverdelen in de curepot.
4. Krokant, alles behalve het stammetje > Minder perfect, maar nog prima. > Komt het meest voor, je bent óf te vroeg of net te laat
5. Krokant, ook de stam want die breekt > volgende keer eerder ophouden, vaker/eerder controleren of een lagere temperatuur instellen.
Nu komt het belangrijkste, het curen. Er is geen andere weg. Je stam is als het goed is bij ieder topje dichtgeslagen aan de onderkant. Daardoor houdt deze nog lang vocht vast, dat vocht kan de top niet uit omdat die stam dichtgedroogd is. Maar dat vocht kan wel doorsijpelen door de nerven van de plant richting de pistils en bladeren. Je takje mag dus niet knakken. Maar deze moet te buigen zijn zonder breken.
Stop deze topjes in een weckpot/gripzak en leg deze donker weg. Laat ze een week, liever twee weken tot een maand, rusten. Hierdoor (of eigenlijk difussie) gaat het vocht zich langzaam herverdelen over het totaalproduct. Controleer in de tussentijd wel op rotplekjes en schimmel natuurlijk! Vooral de eerste paar dagen. Daarna (na die twee weken tot een maand) laat je de pot ieder dag een uurtje open, en herhaal dit tot je wiet op jouw favoriete droogte zit.
Daarna is het schluss en niet meer open maken tot je rookt. Je bent nu klaar. Moeilijk? Nee, ik vind van niet.
EIND.
Voordelen
- Tijd: Dit hele droogproces duurt 2-3 dagen. In plaats van 2-3 weken drogen. Curen duurt even lang.
- Veiligheid: Een voordeel van droge wiet is dat er geen schimmel op groeit. Hoe langer het hangt, hoe groter de kans op schimmels. > voor mij één van de redenen om het te blijven proberen.
- Geur: het stinkt nog steeds, maar in deze methode maar drie dagen, heftiger maar korter. In plaats van minstens een week.
- Wanneer goed uitgevoerd geen kwaliteitsverschil.
- Bezit: Als je eenmaal zo'n machine hebt kun je alles drogen. De kids hier in de buurt - en mijn neefje en nichtje - vinden appels vies, bah zuur, maar gedroogde appels vinden ze toch weer heerlijk. Biologisch, lekker én gezond. Het kan dus toch.
Nadelen
- Geur: Deze is intenser en heftiger tijdens het drogen
- Smaak: mijn testpanel zegt dat ze geen verschil merken. Mensen hier op jointjedraaien zeggen dat het nergens naar smaakt, maar die hebben niets van me geproefd. -> zie moreweeds comment hieronder voor opinie van een onafhankelijke partij.
- Elektriciteit: Droogmachine gebruikt zo'n 250W
- Aanschaf: De kosten van zo'n apparaat zijn hoog als je enkel wiet droogt.
- Schoonmaak: is niet lastig, maar wel nodig. Als je er een leent van familie of vrienden, check even de ventilator onderin voordat je 'm terug geeft. Daar belanden nogal eens wat blaadjes.
Nogmaals, ik ben aan het testen. Het is nog niet waterdicht maar dit lijkt al prima te werken.
Let op: deze methode is gebaseerd op ervaringen, die ik in mijn eentje op doe. De oude rotten in het vak hebben zo hun eigen methodes, die methodes respecteer ik en kan ik waarderen, werkt immers prima, maar ik zoek ook graag naar alternatieven. Deze methode wordt afgeraden voor beginners (te snel droog = rotwiet, te langzaam is ook niet goed). Deze methode is tevens aan verandering onderhevig; ik test ieder jaar andere instellingen, het is nu alweer 2014 en ik edit nog steeds.
goed idee!
Comment