De duistere geheimen van de voedingsindustrie

[Ganjax]

Vergeet even de illegale activiteiten in de voedselketting zoals de dioxinecrisis en de opeenvolgende paardenvleesschandaal.
De volkomen wettelijke praktijken die dagelijkse kost zijn achter de schermen van de voedselindustrie, zullen je hongergevoel net zo goed de kop indrukken.
We weten bijzonder weinig over bewerkte voedingsmiddelen die we telkens achteloos in het wagentje van de supermarkt gooien, en dat willen grote spelers in de voedingsindustrie ook graag zo houden.
Dat stelt de Britse voedingsexperte Joanna Blythma, die in haar recente boek 'Swallow This: Serving up the Food Industry's Darkest Secrets' het arsenaal additieven, bewaarmiddelen, kleurstoffen en andere rotzooi in bewerkte voeding blootlegt.
Zelfs je fruitslaatje of het eitje tussen je sandwich zijn volgens haar intensief onderzoek niet zo zuiver als ze lijken. Je denkt dat je weet wat je eet? Think again.

Beetje veel om hier te pasten dus lees verder => KLIK

[LR2]

Re: De duistere geheimen van de voedingsindustrie

Een tijdje terug onderzocht in biologische gort. Wat ik daar in terug vond qua gevaarlijke bacteriën en schimmels, daar sla je ook stijl van achterover. Meer dan 20 kwalijke soorten per korrel. Dat is de andere kant van het verhaal natuurlijk.
Maar een beetje minder bewerkt kan nooit kwaad.

[Ganjax]

Re: De duistere geheimen van de voedingsindustrie

Deel 2:

Dit wist je wellicht nog niet over kant-en-klaarmaaltijden


De industrie van kant-en-klaarmaaltijden belooft al decennialang drie zaken: je hebt er omzeggens geen werk aan, het zijn authentieke gerechten en ze zijn bereid door een professionele chef. Maar hoe komt het dan dat geen enkele hapklare maaltijd écht als een huisbereid gerecht smaakt?

We hebben nooit eerder in de geschiedenis van de werkende mens een kleiner deel van ons loon aan voedsel uitgegeven. Thuis koken is niet duurder, maar het kost wel tijd en we hebben het allemaal zo druk druk druk. Kant-en-klaar is goedkoper dan vers. Voor minder geld krijg je meer: meer calorieën, meer additieven, meer verpakking. Maar ook minder kwaliteit.

Lees verder => KLIK


Deel 3:

Ziekte in pakskes: 6000 chemische stoffen gebruikt in verpakking van je eten

Al het verwerkte voedsel dat we consumeren, is verpakt. Hou de verpakking van je eten eens een week lang opzij, en je zal je afvragen of je niet meer verpakking hebt vergaard dan je eten in je mond hebt gestopt. Niet minder dan 6000 (zesduizend!) chemische stoffen worden gebruikt in plastic-, karton-, papier-, metaal- of glasverpakking. De Britse onafhankelijke vzw The Food Packaging Forum trof 175 gevaarlijke stoffen aan in verpakkingen. Stoffen die algemeen erkend worden als zorgwekkend omdat ze gelinkt worden aan kanker, afgenomen vruchtbaarheid, misvormde geslachtsdelen en verstoring van de hormonenhuishouding.

Lees verder => KLIK

Dit bericht is samengevoegd wegens dubbelposting.

Deel 4:

"Je fruitsla kreeg een badje met strooizout"

Kinderen een appel laten eten, kan een opgave zijn. Maar zo'n kleurrijk fruitslaatje gaat er al makkelijker in. De Britse voedingsspecialiste Joanna Blythman schrijft in haar jongste boek 'Swallow This: Serving Up The Food Industry's Darkest Secrets' dat de stukken fruit kunnen ondergedompeld zijn in een product als NatureSeal, een oplossing die naast citroenzuur ook een reeks onbekende ingrediënten bevat en ervoor zorgt dat de stukken fruit tot drie weken lang in de supermarkt kunnen blijven staan.

Lees verder => KLIK


Deel 5:

Zit er gif in ons brood?

Heb je je brood 'vers' in de supermarkt gekocht, in die heerlijk geurende afdeling waar je de bakovens op de achtergrond ziet dampen? Brood recht uit de oven, zou je denken. "Klopt, alleen worden de broden er enkel afgebakken en zijn ze diepgevroren of luchtledig verpakt in je supermarkt aangekomen. Geleverd door industriële bakkerijen; je 'vers' brood kan al maanden oud zijn", stelt de Britse voedingsspecialiste Joanna Blythman in haar recente en ophefmakende boek 'Swallow This. Serving Up The Food Industry's Darkest Secrets'. En volgens haar is er nog wel meer mis met ons dagelijks brood.

Lees verder => KLIK

[Jonkie bonkie]

Re: De duistere geheimen van de voedingsindustrie

Des te meer redenen voor mij om vandaag eens flink mijn moestuintje onder handen te nemen. Zelfvoorzienend zijn word van steeds groter belang. Gr JB

[LR2]

Re: De duistere geheimen van de voedingsindustrie

Ik ga zelf echt voor smaak. Een salade is niets zonder een flinke dosis zout. Zelf brood maken is leuk, maar de olijven die erin gaan wil ik toch eerst chemisch behandeld zien.
De HEMA levert ze standaard met schimmelgroei in de olijf, geen haan die er naar kraait.
Appels bevatten van nature cyanide, een hoog kankerverwekkend middel. Toch zijn appels gezond.

De pectinase waar fruit in gedompeld wordt, is een enzym uit biologische oorsprong. Het wordt neergezet als een woest gevaarlijk spul dat je nog niet aan je hond zou voeren, terwijl iedere plantencel pectinase bevat.

Ananas bevat van nature enzymen die je vlees aanvreten. Dát is ook best link. Zelfs onbehandeld!

Het nadenken over eten is leuk, en reuze interessant. Maar staar je niet blind op moeilijke chemische namen. De bananenolie die je zelf kunt brouwen in je thuislab, is precies dezelfde olie die in bananen zit. Alleen in een banaan is het 'natuurlijk' en 'biologisch' terwijl het in een lab vaak 3-methyl-1-butylacetaat genoemd wordt. Het is precies hetzelfde spul. 3-methyl-1-butylacetaat klinkt alleen veel gevaarlijker dan bananenolie.

Verder vind ik het wel prettig in deze wegwerpmaatschappij, dat mijn appel een maand kan blijven liggen in plaats van een halve week. We gaan al zo makkelijk met onze spullen om.. Dat ik daar een jaar of drie eerder dood voor mag gaan, daar ben ik misschien wel blij om. Als het roken me niet de nek om doet voor die tijd.