Tripsen - trips - thrips

[SirSmokeAllot]

Re: Tripsen - trips - thrips

Je begrijpt het grote plaatje niet...
Dat is lang niet voldoende tenzij je producten gaat gebruiken die schadelijk zijn voor onze gezondheid zoals commerciële kwekers (je weed uit de shop dus)... Tripsen zijn resistent geworden tegen de meeste chemische verdelgingsmiddelen (veel sterker of diegene die wij in de winkel kunnen aanschaffen) door nonchalant toepassen. Ook hier is dus voorkomen beter dan genezen. Je zult er veel doden, maar nooit allemaal en aangezien 1tje genoeg is...
Om de volwassen beesten te doden heb je in principe niet veel nodig: een beetje neem olie en een aftreksel van knoflook. Mengels met white spirit enzo kunnen ook perfect toegepast worden om ze te doden maar dat draadje komt er nog aan. Echter...dan heb je nog de eitjes, de poppen en 2 nymfenstadia tenzij je white spirit enzo in de bodem gaat gieten... (niet aan te raden he dus!) De volwassen vliegende dieren vermoorden heeft weinig zin want deze hebben hun eitjes meestal al gelegd (minstens 1tje toch wat alweer voldoende is) die resistent zijn tegen elke vorm van verdelgingsmethodes. Een eitje kun je dus pas vernietigen door een roofinsect of veel later na het uitkomen dmv chemie wat weer gevaarlijk is!!!!!
Je bayer product heeft een onrechtstreekse werking tegen trips. Het sproeien doodt ze niet echt maar het productje wordt meegevoerd in de sapstromen van de plant. Samen met de plant gaat ze dus de beestjes doden als die zich willen voeden ermee. Al naargelang het product is het na zoveel dagen eruit (denk dat de plant de 'afvalstoffen' opslaat in de wortels) of niet
Ik word jaar na jaar geconfronteerd met tripsen. Zoals je kunt lezen overwinteren deze misschien wel in de buurt van mijn kastje. Jaarlijks nonchalant de beesten wat gaan bestrijden maakt ze resistent tegen mijn bepaald product op termijn en het zou goed kunnen dat ik binnen zoveel tijd niets meer eraan kan doen via chemie... Dan breek ik mn hokje af en ist gedaan ermee.
Verder zijn tripsen dragers van ontelbare ziektes. Je kunt je plant gaan vergiftigen maar als net die tripsen hun tanden in je plant zetten wordt ze ziek. Dan zit je met een zieke vergiftigde plant... Vaak kom je tot de conclusie als het al te laat is met een drastisch opbrengstverlies tot gevolg.
Ik geef je nog mee dat ik de oorlog pas ben begonnen maar professionele ervaren serretelers de oorlog al lang hebben opgegeven op dit vlak en nu bezig zijn met bestraling via UVA licht om zo de dieren blind te maken en het ontwikkelen van cellen in hun lichaam tot in het ei een halt toe te roepen (als ik het goed begrijp vernietigd het de cellen niet maar maakt ze enkel inactief zodat ze niet kunnen gaan delen en hun functie niet kunnen vervullen). In de VS en Canada experimenteerd men met zwavelverdampers kwam ik gisteren te weten. Dit is volgens hen laatste hoop op redding.
Mijn bedoeling is het hen nu zo onaangenaam mogelijk maken, proberen ervan af te raken via roofinsecten en dan proberen preventief te werk gaan met een productje als arts. ook denk ik erover om de setup een 2tal verdiepen hoger te gaan plaatsen en kijken of dit werk. Zoja ga ik na of het mogelijk is om met mijn tentje elke oogst in een andere vrije kamer af te werken om zo de tripsen die ik niet heb kunnen doden, maar in de kamer rondzwerven, te slim af te zijn. Het probleem echter is dat ze gek zijn van geelige en lichte kleuren en dat onze huid/kledij voor hen fungeert als een uithangbord en een lift naar de volgende te vernietigen oogst... Ook onze schoenen en huisdieren zijn een bron van verspreiding.
"Never underestimate your opponent..."

Grtz $iR

[latindos]

Re: Tripsen - trips - thrips

Het is een great topic ,maar het zijn bijna allemaal zuigende insecten ,om een lang verhaal kort te houden niet te lang wachten om het te bestrijden met een middel naar je wens tegen zuigende insecten!groene groeten

deze foto doet mij zien wat ik zag drie dagen geleden ,vuile rotzooi

en dit zag ik door onderaan te kijken

[sativa303]

Re: Tripsen - trips - thrips

nice one sir!

[SirSmokeAllot]

Re: Tripsen - trips - thrips

Medegrowe (Psycho) die met hetzelfde probleem werd geconfronteerd, maar iets vroeger. Hij bestelde de orius voor zn tentje en kreeg er thuis gestuurd voor 100m² (lol ) dacht ik. Monty en ik wisten niet echt wat aan te raden en ja...om toch iets te zeggen: gooi ze er maar allemaal in + nog enkele in de nabijheid van je setup want anders moet je ze toch maar weggooien. Ze zullen zelf de tripsen wel gaan opzoeken buiten je hok.

Beste Sir,
Hierbij wilde ik laten weten dat de roofwantsen fantastisch werk leveren. Ze rennen over me planten heen als dollen op zoek naar tripsen echt te gek om te zien. Ik had er in totaal 100 uitgezet in me tentje op verschillende plaatsen. Echt elke euro waard, heb nu zkr al 8 uur schoonmaakwerk bespaard.

Welke hij heeft gebruikt, daar ben ik nog niet achter maar laat het (of mayb psycho zelf) jullie wel nog weten.

[CelisMan]

Re: Tripsen - trips - thrips

Ziet er opnieuw megasterk uit je topic sir smoke
Ga het morgen es herlezen als ik beetje nuchterder ben

bobo!
Ik dacht dat je hier weg was! ivm... jeweetwel
blij te zien dat je er nog bent

[SirSmokeAllot]

Re: Tripsen - trips - thrips

merci miss,
De middelen zijn voor handen en we kunnen gaan strijden met gelijke wapens. nu nog kiezen hoe en wanneer en een strak plan uitwerken he!
Grtz $iR

[misty]

Re: Tripsen - trips - thrips

Wat een meesterstuk heb jij hier neergezet sir!
Als ik een pet op had,zou ik hem NU afnemen..
Heb het hele proces een beetje kunnen volgen,en vind het uiteindelijk een hele lap leesvoer geworden,maar mooi,compleet,en duidelijk!! in elkaar gestoken..
Die gaan we voortaan allemaal een stuk sneller herkennen..

tnx en thanks!zeker op z'n plaats hier.

Grts
Daniella

[monty]

Re: Tripsen - trips - thrips


jahman, beet dah trips! uitstekend!

[bobo]

Re: Tripsen - trips - thrips

Ziet er opnieuw megasterk uit je topic sir smoke
Ga het morgen es herlezen als ik beetje nuchterder ben

[ceBep]

Re: Tripsen - trips - thrips

Wow, een meesterwerkje.
Mijn bescheiden inbreng is met veel plezier gedaan btw

vale.

[SirSmokeAllot]

Re: Tripsen - trips - thrips

- Orius majusculus :

Orius M. nymf:
Voor de biologische thripsbestrijding zijn er verscheidene soorten Orius beschikbaar (o.a. Orius laevigatus en Orius majusculus). Orius, ook wel eens de bloemenwants genoemd, is een kleine, afgeplatte wants met een lange, beweeglijke steeksnuit die ze onder haar lichaam kan vouwen. Kenmerkend zijn de rode ogen. De meest algemeen gebruikte soorten zijn bruinzwart met lichte vlekken op de dekschilden van de vleugels. De vrouwtjes zijn ongeveer 3 mm groot, de mannetjes iets kleiner.
Een Orius-wijfje legt zo'n 1 à 3 eitjes per dag ingebed in het plantenweefsel op bladstelen, stengeldelen of nerven aan de onderzijde van een blad. Uit deze kleurloze tot witte eitjes van 0,4 mm lang komt na ongeveer 5 dagen een Orius-nimf te voorschijn. Er zijn vijf nimfenstadia. De kleur van de nimf hangt van de soort af, maar de rode ogen zijn altijd opvallend. Bij Orius laevigatus is de pas uitgekomen nimf eerst kleurloos, maar wordt na enkele uren al geel.
In de latere stadia neemt de nimf meer en meer de donkere kleur van de volwassen roofwants aan. Bij Orius laevigatus en duren de eerste 4 nimfenstadia bij 25°C elk 2-3 dagen, terwijl het vijfde stadium zo'n 4-5 dagen in beslag neemt. De totale ontwikkelingsduur bedraagt ongeveer 3 weken, maar bij lage temperaturen zal dit langer zijn. De volwassen roofwants leeft zo'n 3-4 weken.
Orius-roofwantsen eten alle mobiele thripsstadia. Jongere Orius-nimfen eten wel alleen thripslarven, maar oudere nimfen en adulten kunnen ook volwassen thripsen aan. Bovendien lust Orius ook allerlei andere prooien zoals bladluizen, spint, wittevlieg of motteneieren. Ze vinden hun prooi op de tast, houden ze vast met de voorpoten, en zuigen ze met hun steeksnavel leeg. Soms doden ze meer dan ze nodig hebben als voedsel.
Orius-roofwantsen eten bovendien ook stuifmeel, waardoor zij in stuifmeelhoudende gewassen een populatie kunnen opbouwen zonder de aanwezigheid van thrips. De roofwantsen houden zich graag in de bloem op. Wanneer ze verstoord worden, kruipen of vliegen ze weg. Sommige Orius-wantsen gaan bij kortere daglengten in diapauze, terwijl andere soorten of stammen daar minder last van ondervinden.
Toepassingen: Orius wordt in een groot aantal gewassen uitgezet als biologische thripsbestrijder. In stuifmeelhoudende gewassen (paprika, gerbera, aardbei, aubergine, ...) kan men de roofwants preventief uitzetten aan 0,5 à 1 stuks/m² van zodra er voldoende bloei is. Samen met andere biologische thripsbestrijders (Amblyseius cucumeris en/of Amblyseius degenerans kan de opgebouwde populatie zo het gewas het hele teeltseizoen tegen thrips beschermen.
In verscheidene glasgroententeelten en sierteelten kan men Orius ook curatief in en rondom de haarden introduceren, met 5 à 10 wantsen per m². In de niet-stuifmeelhoudende gewassen komkommer en chrysant kan men toch preventief de roofwants Orius majusculus uitzetten. Deze inheemse soort voedt zich meer met andere insecten en met plantensap. Vanwege haar diapauze-gevoeligheid kan deze soort wel slechts vanaf april worden gebruikt.
Bij het toepassen van Orius dient men er rekening mee te houden dat de roofwants gevoelig is voor verschillende chemische gewasbeschermingsmiddelen. Zo kan het gebruik van bijvoorbeeld Nomolt (teflubenzuron) en Admire (imidacloprid) de Orius-populatie sterk terug dringen.
Na het signaleren van de eerst thrips moet de roofwants zo snel mogelijk geïntroduceerd worden. In gewassen zoals paprika en gerbera is het ook mogelijk om preventief uit te zetten van zodra er bloei is. De roofwantsen voeden zich namelijk ook met stuifmeel.
Raadpleeg betreffende de introductie aantallen best uitzetschema’s van de leverancier.
Na levering moeten de roofwantsen zo snel mogelijk worden uitgezet.
Het materiaal kan eventueel kort bewaard worden. Gewaar de flessen liggend op een koele (>8°C) en donkere plaats.
Het is belangrijk om voor en tijdens het uitzetten de fles regelmatig te draaien en lichtjes te schudden, om zo een gelijkmatige verdeling te verkijgen.
Het materiaal dient op de bladeren gestrooid te worden. Zorg ervoor dat dit materiaal enkele dagen blijft liggen zodat de roofwantsen voldoende tijd hebben om zich in het gewas te vestigen.
Eens Orius zich in het gewas gevestigd heeft, zijn de nymfen en volwassen exemplaren gemakkelijk in de bloemen terug te vinden.
In haarden meer roofwantsen gaan uitzetten (tot 10 ex./m²).
Opgelet: deze orius is gevoelig voor bepaalde chemische bestrijdingsmiddelen en advies van de leverancier is nodig indien men deze wil combineren.
Voordelen:
Bestrijdt ook volwassen thripsen
Toepasbaar in vele gewassen
Preventief inzetbaar in stuifmeelhoudende gewassen
Curatief inzetbaar in haarden
Dood meer thrips dan nodig voor voeding
Eet ook andere plaaginsecten
Combineerbaar met de andere thripsenbestrijders in deze lijst

- Steinernema Feltiae: mwahahha, dit is eentje van Vali Chemicaly (Vale dus, dikke merci man). Een freak geschenk uit de hemel want toepasbaar op varenrouwmug, mineervlieg en yes, thripsen. Ik moet zeggen, dit aaltje heeft mijn voorkeur en in combinatie met dit zul je ze volgens mij ongetwijfeld in de pan hakken. An eye for an eye!!!
Opmerking: deze zal toekomstige generaties onder de duim houden maar tot het uitroeien van een volledige populatie zijn ze niet in staat.
Doormiddel van bladbespuitingen komen de nematoden in contact met thrips. Via natuurlijke lichaamsopeningen dringen ze de gastheer binnen. Eenmaal binnen, bewegen de nematoden zich naar het darmkanaal en doorboren de darmwand van de larve. De Xenorhabdus bacterie, die in symbiose met de nematode leeft, komt vrij en zal uiteindelijk de dood van de larve veroorzaken.
Het middel kan in alle teelten toegepast worden om uit de hand gelopen thripsaantastingen terug te dringen, zonder enige negatieve invloed te hebben op de biologische bestrijders. Door het middel in te zetten in alternatie met chemische thripsbestrijders verlaagt het tevens de kans op resistentie van thrips tegen chemische middelen. Omdat de toepassingstechniek nauwelijks afwijkt van wat gebruikelijk is in de praktijk en er geen zichtbaar residu achterblijft na behandeling ligt de toepassing van Steinernema-System voor de hand.
Bestrijding: Er is zowel een preventieve als een curatieve bestrijdingsstrategie. Preventief worden er wekelijks 125.000 aaltjes/m² verspoten. Bij een curatieve behandeling gaat men 2 tot 3 keer spuiten aan een dosis van 250.000 aaltjes/m². Telkens worden de nematoden opgelost in ongeveer 1.000 liter water per ha. Belangrijk hierbij is te trachten een uniforme bedekking van de planten te bekomen zonder dat de spuitvloeistof van de plant af loopt. Dit laatste zou betekenen dat de nematoden niet op de plant maar op de grond terecht komen. Om een goede uniforme bedekking te garanderen en de indringing in de kop van de plant te vergroten, is het aangewezen een uitvloeier toe te voegen aan de spuitoplossing. Na enkele toepassingen dient de situatie opnieuw geëvalueerd te worden. De thripsaantasting kan makkelijk worden opgevolgd met behulp van blauwe Bug-Scan vangplaten. De aaltjes bestrijden alle stadia van thrips met uitzondering van de eieren. Vooral tegen de vrouwelijke exemplaren in de populatie hebben de aaltjes een zeer efficiënte werking. Zo wordt de kans op een exponentiële groei weggenomen.
Doordat de aaltjes gevoelig zijn voor uitdroging is het belangrijk dat het blad voor een periode van minimaal 2 uur nat staat. Het beste is dus om de behandeling ’s avonds uit te voeren met de verluchtingsramen dicht.
Deze nematoden ondervinden weinig of geen hinder van de meeste chemische bestrijdingsmiddelen (uitzondering nematiciden) zodat ze in een tankmix kunnen worden gebruikt. Vraag de leverancier steeds om bijkomende uitleg hieromtrent!


● Biologische bestrijding: biologische middelen zijn uiteraard altijd beter voor de plant maar het probleem hiermee is dat ze niet kunnen garanderen dat je de thrips volledig weg zult krijgen. Biologische middelen zouden volgens mijn mening eerder gericht moeten zijn op preventie, zo brengen ze je plant onder geen enkele vorm schade toe.
De kunst van het sproeien ligt in de plaats waar gesproeid moet worden. Het is nodig dat het gehele product tot de binnenkant van de basis van de plant kan komen waar de meerderheid van de thripsen aanwezig zijn. Het gebruik van hoge druk (via een deftige plantenspuit met pompmechanisme) en vooral veel watervolume maken dit mogelijk.
Dit is het resultaat van onze zoektocht en we hopen uiteraard dit op termijn nog te kunnen aanvullen.

- Arts thrips:

Italiaans 100% biologisch productje te vinden bij onze sponsor, growshop Alien. Hijzelf kon niet garanderen dat je thrips er volledig mee zult krijgen omdat het product eigenlijk bedoeld is als preventief middel. Eenmaal het zover is ontbreekt het zoals elk biologisch middel aan kracht. Ik heb onlangs echter wel iemand op het forum gezien die het gebruikt na constateren van thrips en ik hou jullie op de hoogte van de hopelijk goede afloop.

- Ecoline Milvri knoflooksysteem: (foto kan ik niet vinden)
Door een kleinde hoeveelheidknoflookoplossing door de A- of B-bak te mengen, heeft de bespuiting met het contactmiddel een veel beter resultaat. De plant neemt de knoflook op en verspreidt het met de sapstroom naar alle delen van de plant.
Het knoflooksysteem is gebaseerd op de stof alline, het hoofdbestanddeel van knoflook. Deze stof verjaagt de thrips. Zodra een thrips de plant aanprikt en de knoflooksmaak proeft, gaat hij verder op zoek naar ander eten. Hij komt dus uit de knop tevoorschijn en is daardoor eenvoudig te raken met een bespuiting.
Thripsen wennen echter ook aan deze nieuwe smaak. Het milvri Knoflook-systeem houdt hier rekening mee: het systeem bestaat uit vier verschillende samenstellingen. Elke week een andere 'smaak' in de voedingsoplossing verrast de thrips telkens weer. Omdat thripsen 30 tot 40 dagen oud worden, wennen ze nooit aan de smaken van het Milvri Knoflook-systeem.
Tip: Ecoline adviseert vloeibare suiker toe te voegen aan de bespuiting met syntetische middelen. Dit stimuleerd de thripsen tot zuigen en dus tot het opnemen van bestrijdingsmiddel.
Wat knoflook niet doet: De knoflook-extracten hebben zelf geen dodende werking. Ze geven een sterke verbetering van de bespuiting met chemische middelen. De doding zal echter nooit 100% kunnen zijn. Maar door chemische bestrijding te combineren met het biologische Milvri Knoflook-systeem valt de infectiedruk goed te beheersen.
Toepassen: Het Milvri Knoflook-systeem bestaat uit knoflookextracten in een oplossing op alcoholbasis. In de verpakking van het Milvri Knoflook-systeem zitten vier cans met verschillende kleuren. Hierdoor is het eenvoudig elke week een andere smaak aan de voedingsoplossing toe te dienen. Het verbuik is zo laag, dat de knoflooklucht voor de mensen in de kas niet valt waar te nemen.
Aardig om te weten: Knoflook blijkt de weerstand van planten tegen ziekten te verhogen. Het is bekend dat al tijdens het bewind van de Farao's in Egypte knoflook werd gebruikt. In het open veld werden cultuurgeassen afgewisseld met knoflook en ui om insecten weg te jagen en ziekten te weren.

-Pireco: Pireco is geen chemisch bestrijdingsmiddel, geen symptoombestrijder en zeker geen wondermiddel. Pireco pakt gewoon het probleem aan, door de bomen en planten via de wortels en het blad op natuurlijke wijze te beschermen en ze hun eigen weerstand terug te geven. De ingrediënten in het product hebben, naast een bodemverbeterende en een plantversterkende werking, een indirect effect op insectenplagen en ziekten. Waardoor ziekten en plagen tot onder de schadedrempel zullen blijven.
Zo zal er op termijn weer een gezond evenwicht ontstaan.



Kenmerken:
● is van natuurlijke plantaardige oorsprong en dus geen chemisch bestrijdingsmiddel
● is niet toxisch
● niet persistent
● is een milieuvriendelijk product
● wordt afgebroken in de bodem
● laat geen reststoffen achter in de natuur
● heeft voedende eigenschappen
● heeft een hoog opneembaar gehalte aan natuurlijke auxine, cytokynine en een aantal sporenelementen
● bevat natuurlijke bacterie- en schimmelwerende stoffen
● stimuleert de groei van het gewas
● verbetert het bodemleven
● verhoogt de weerstand en de vitaliteit van het gewas
● werkt preventief bij het onderdrukken van de aanwezigheid en/of aantasting door diverse schadelijke insecten en/of hun larven.

Werking:Pireco Teelt Kruidachtig - Bladinsect wordt opgenomen door de wortels of bladeren van het gewas, waarna het in de sapstroom komt. Binnen korte tijd is het in alle cellen en vaten van het gewas aanwezig.
Het gewas zal, met het verhogen van haar weerbaarheid, door deze opname een eigen defensiesysteem (her)ontwikkelen. Pireco bindt zich aan de gronddeeltjes, zodat de bodemomgeving onaantrekkelijk wordt en gemeden zal worden. Door deze combinatie van een hogere weerstand van het gewas, zal aantasting voorkomen worden of anderszins afgeweerd worden.
Een groot percentage van insecten kunnen zich in de jeugdfase niet over een grotere afstand verplaatsen, waardoor ze na toediening van Pireco geen aantrekkelijk voedsel meer zullen kunnen vinden. Op deze wijze kan de populatie zich niet meer ontwikkelen en zal ver onder de schade drempel komen. De overlast is binnen afzienbare tijd voorbij.

Toepassing:Pireco Teelt Kruidachtig - Bladinsect kan worden toegediend door middel van bodeminjectie, aangieten of spuiten. Er zal dan een wortelopname en/of bladopname plaats vinden, waardoor de werking kan plaats vinden. Het middel wordt ingezet als verdrijvingsmiddel tegen alle vormen van overlastgevende insecten, larven, en andere verschijningsvormen.
Afhankelijk van de soort en mate van aantasting, kan de periode en manier van toedienen verschillend zijn. Algemeen geldt: de eerste keer toepassen als de sapstroom van de plant actief is, vanaf maart.
Eerste jaar kuur herhalen in juni en augustus. Volgende jaren herhalen afhankelijk van monitoring en populatiedruk (2 tot 6 weken).

- Ecoline Spruzit:(spuitbus & watertoevoegingen)

Spruzit is een 100% biologisch product op basis van natuurlijk Pyrethrum en bestrijdt op zeer effectieve wijze alle bijtende en zuigende insecten zoals luizen, witte vlieg, rupsen en kevers. Onschadelijk product voor bijen.
Dosering: 0.1% oplossing (100 ml. Spruzit op 100 l. water).
Minimale dosering: 1 l per hectare.
Werking: Spruzit werkt in op het zenuwstelsel van de insect. Er treed verlamming op. Dankzij de cocktail van natuurlijke pyrethrinen is er nauwelijks kans op resistentie.
Bestanddelen van Spruzit:
Natuurpyrethrum (margrietachtige plant uit Kenia)
Piperonylbutoxide als synergist (Sassafras plant).
Voordelen:
Zeer korte wachttijd van 2 dagen.
Na een behandeling met Spruzit kan al zeer snel begonnen worden met de inzet van nuttige insecten.
Spruzit is een product dat binnen de ecologische en biologische teelt is toegestaan.

- Ecoline Pyrethro-Pur:

deze is volgens mij iets sterker of de vorige door de wachttijd van amper 2 dagen:
Speciaal voor de moes- en fruittuin is er nu ook Pyrethro-Pur Groenten en Fruit. Door de zeer korte wachttermijn kunnen groenten en fruit al 2 dagen na de behandeling worden geoogst. Een ander uniek pluspunt van dit 100% plantaardig product is de efficiënte werking tegen zowel ei, larve als volwassen insect of mijt.
Pyrethro-Pur voor groenten en fruit
bestrijdt zeer effectief o.a. bladluizen, witte vlieg, rode spin en thrips
bestrijdt ook rupsen en kevers
zonder chemisch bestanddeel "piperonylbutoxide"
veilig voor bijen
korte wachttermijn (slechts 2 dagen)
Werkzame stof:
4,59 g/L natuurlijk pyrethrum en 825,3 g/L raapzaadolie

- Luxan Bio-kill concentraat: dit is eentje waar weeral Vale mee op de proppen kwam. Echter blijkbaar nog door niemand getest. Iemand die het kent?

Luxan Bio-Kill Concentraat bestrijdt op natuurlijke wijze bladluis, thrips, wantsen, wolluizen, cicaden (spuugbeestje) en wittevlieg en kan worden toegepast op kamerplanten en in de sier- en moestuin.
Luxan Bio-Kill Concentraat is 100% biologisch afbreekbaar.
Werkzame stof: vetzuren
Gehalte: 40%
Voldoende voor: 10 liter spuitvloeistof
Inhoud: 500 ml
Prijs: € 6,95

● Chemische bestrijding:
de meeste middelen die ik tegen ben gekomen zijn veel te sterk naar mijn mening. Dit lijstje moet nog aangevuld worden maar er is veel verkrijgbaar en hoop dat mensen die producten gebruiken bereid zijn hun ervaringen ermee te delen.
Ook hier geldt: de kunst van het sproeien ligt in de plaats waar gesproeid moet worden. Het is nodig dat het gehele product tot de binnenkant van de basis van de plant kan komen waar de meerderheid van de thripsen aanwezig zijn. Het gebruik van hoge druk (via een deftige plantenspuit met pompmechanisme) en vooral veel watervolume maken dit mogelijk.

- Bayer: de spuitbusjes zijn niet sterk genoeg, de rest te sterk… Verder onderzoek op dit vlak moet ik nog eens doen.

Provado Ultra:
Erkenningsnummer 9466/B Erkenningshouder BAYER CROPSCIENCE S.A./N.V. Samenstelling 10 g/l IMIDACLOPRID Formuleringstype SE (Suspo-emulsie) Risicozinnen R51/53 S2-S13-S20/21-S29-S56 Gevarencategorie milieugevaarlijk Symbool N Klasse Niet ingedeeld Aard Insecticide Andere vermeldingen - Product uitsluitend bestemd voor liefhebbers. - De soorten en variëteiten van siergewassen die kunnen worden behandeld, worden op het etiket vermeld onder de verantwoordelijkheid van de houder van de erkenning. - SPe8: Gevaarlijk voor bijen. Om de bijen en andere bestuivende insecten te beschermen mag u dit product niet gebruiken op in bloei staande gewassen of in de buurt van in bloei staand onkruid. Verwijder onkruid voordat het bloeit. Algemene opmerking /
Teelt sierbomen en -heesters (niet bestemd voor consumptie) Veiligheidstermijn
Toepassingsstadium na de bloei Opmerking - Max. 2 toepassingen/jaar. - Het gebruik in sierbomen en -heesters werd toegestaan op basis van proeven uitgevoerd met de volgende soorten: Rosa sp., Rhododendron sp., Hibiscus sp., Camelia sp., Picea sp., Spiraea sp., Nerium sp., Pyracantha sp., Philadelphus sp., Ceanothus sp., Fuchsia sp., Myrtus sp. en Taxus sp..

- KB Multisect:

Het is een polyvalent middel dat zowel zuigende insecten (bladluis, thrips, wantsen, witte vlieg, schild- & wolluizen) als bijtende insecten (rupsen, snuitkevers) op sierplanten. Behandeling tegen thrips is enkel toegelaten onder glas. En eerste resultaten kunnen binnen 24u al zichtbaar zijn in geval van bladluis.
Het heeft en systematische werking en word in de sapstromen van de plant opgenomen. Daardoor blijft het product 3 à 4 weken actief en voorkomt nieuwe plagen.
Men behandeld best planten in ontwikkeling van zodra insecten of de eerste symptomen waarneembaar zijn (afgeknabbelde of verschrompelde bladeren, misvormde scheuten, …). Max 2 behandelingen per jaar uitvoeren met een interval van min 3-4 weken.
Dosering gebeurt adhv de gewashoogte. Het is uiteraard een gif maar is niet ingedeeld als gevaarlijk voor de volksgezondheid. Zoals altijd uit de buurt van de vijver houden en niet roken, drinken of eten tijdens de toepassing!
Ik heb geopteerd voor dit product. Het is idd voor sierplanten maar door een kenner mij aangeraden die het zelf op zn groenten zou doen mits het voldoende respecteren van de wachtijd. Bayer zou hij zeker niet nemen want zoals ik zei, dat is veel te sterk. De pyrethrum producten vond hij veel te zwak en zoals reeds aangegeven niet aan te raden bij californische thrips.

- verder heb ik nog een opsomming gevonden maar ben niet zeker of ik dit wel op het forum mag zetten (1tje is V******c dus ja)
● acefaat (Orthene)
● dichloosvos
● etrimfos (Ekamet)
● lindaan
● malathion
● pirimifosmethyl (Actellic)
● propoxur (Undeen)

● EHBO: home-made middeltjes:
As promissed: home-made-EHBO-middeltjes

Mja, dat is weer een hele bijbel geworden he. Maar ik vind het noodzakelijk snel een nauwkeurige diagnose te kunnen stellen en hoop jullie hierbij een handje te helpen.
Godspeed and good hunting!

Grtz $iR

Ter volledigheid de vermelding van mijn geraadpleegde informatie:

● Internetsites:
www.Wikipedia.com
http://images.google.be/imgres?imgurl=http://wilfriedrobert.be/afbeeldingen/insekten/thrips1.jpg&imgrefurl=http://wilfriedrobert.be/artikel415.html&usg=__vtAKmBBRrShIgGfHs1hKJcf0wO0= &h=480&w=640&sz=237&hl=nl&start=102&sig2=NiY-Nm4fopPygXpKLaEX0A&um=1&tbnid=OV62vnxD1FQm9M:&tbnh =103&tbnw=137&prev=/images%3Fq%3Dthysanoptera%2Bthrips%26ndsp%3D18%26h l%3Dnl%26rlz%3D1T4GGLJ_enBE210BE213%26sa%3DN%26sta rt%3D90%26um%3D1&ei=uy-QSofOMImy-AaZp8XyDQ
http://images.google.be/imgres?imgur...ENea-Ab9-9XyDQ
http://www.google.be/imgres?imgurl=h...vNBtvV-Qai681U
http://images.google.be/imgres?imgurl=http://www.joza.nl/teksten/8102_bestanden/image003.jpg&imgrefurl=http://www.joza.nl/teksten/8102.htm&usg=__5UznGo3SzROlwZ6mWJsfg9Un2f0=&h=266& w=265&sz=14&hl=nl&start=8&sig2=5dd_KUEcbh1nBm9CVAR TKQ&um=1&tbnid=x_ZepjdEs7gcrM:&tbnh=113&tbnw=113&p rev=/images%3Fq%3Dtabaksthrips%26hl%3Dnl%26rlz%3D1T4GGL J_enBE210BE213%26sa%3DN%26um%3D1&ei=qBWUSp30FZHj-Qbf8qRI
http://www.nysaes.cornell.edu/ent/ho...sh/thrips.html
http://www.nysaes.cornell.edu/ent/fa...RIPSOVERWI.pdf
www.Grasscity.com
www.Icmag.com
+ tal van diverse nederlandsstalige en Engelstalige sites

● Wetenschappelijke bronnen:
Andaloro, J. T. and A. M. Shelton. 1983. Insects of Onions and Cabbage. Onion Thrips, N.Y. State Agric. Exp. Stn. Geneva Publ. 750.75, 2.
Andrews K. L. 1984. El manejo Integrado de Plagas Invertebradas en los Cultivos Agronomicos, Horticolas y Frutales en la Escuela Agricola Panamericana. Zamorano Press.
Hoffmann M. P., C. H. Petzoldt and A. C. Frodsham. 1996. Integrated Pest Management for Onions. New York State IPM Program Publication No. 119.
Soni S. k. and P. R. Ellis. 1990. Insect Pest. In: Rabinowitch H. D. and J. L. Brewster (editors) Onion And Allied Crops. Volume II. Agronomy, Biotic interactions, pathology, and Crop protection. CRC Florida.
Anonymous 1987. Integrated pest management for cole crops and lettuce. Univ. of Calif. Statewide IPM Proj., Publication 3307. 112 pp.
Kerns, D. L. and J. C. Palumbo. 1995. Using Admire on desert vegetable crops. Univ. of Ariz., Coop. Extn. 195017, Tucson. IPM Series No. 5.
Kerns, D. L., J. C. Palumbo and D. N. Byrne. 1995. 1995 Insect pest management guidelines for cole crops, cucurbits, lettuce, and leafy green vegetables. Univ. of Ariz., Coop. Extn. Publ. 195007, 34 pp.
Palumbo, J. C., D. L. Kerns, C. E. Engle, C. A. Sanchez and M. Wilcox. 1996. Imidacloprid formulation and soil placement effects on colonization by sweetpotato whitefly (Homoptera: Aleyrodidae): head size and incidence of chlorosis in lettuce. J. Econ. Entomol. 89: In press.
Palumbo, J. C. and D. L. Kerns. 1995. Effects of imidacloprid as a soil treatment on colonization of green peach aphid and marketability of lettuce. Southwest. Entomol. 18: 339*346.
Palumbo, J. C. C. H. Mullis, Jr. and F. J. Reyes. 1994. Composition, seasonal abundance. and parasitism of Liriomyza (Diptera: Agromyzidae) species on lettuce in Arizona. J. Econ. Entomol. 87: 1070*1077.

[SirSmokeAllot]

Re: Tripsen - trips - thrips

Levenscyclus van de tabaksthrips ter herkenning en diagnose: (deze van de californische thrips loopt uiteraard parallel hiermee)

- eitjes: deze zijn microscopisch en dus onmogelijk te detecteren met het blote oog. De eitjes worden een voor een in het plantenweefsel gestopt door de vrouwtjes. 1 kant steekt wat uit om zo de onvolwassen exemplaren ruimte te geven om te voorschijn te komen. Je vind ze meestal op de bladeren of in vruchtweefsel.
- onvolwassen exemplaren: zeer klein (0,5 tot 1,2 mm). Ze hebben een langgerekt mager lijf. De oogjes hebben een donkerdere kleur en zijn makkelijk op te merken. De onvolwassen exemplaren hebben korte antennes. Het verschil tussen volwassen en on- exemplaren is dat de jongere versies nog geen vleugels hebben en bijgevolg niet kunnen vliegen. Het merendeel van de kleintjes kan worden teruggevonden tussen de jongegroeiknopen helemaal bovenaan de plant. Om ze terug te vinden zou je in principe het nieuwe blad wat moeten wegtrekken van de oksel. Ze verkiezen jonge blaadjes en als ze gestoord worden in hun bezigheden zoeken ze snel een nieuwe schuilplaats onderaan de blaadjes.

- nymfen: zeer klein. De nymfen treden op als een tussenstap naar het volwassendom. Ook deze hebben korte antennes en kleine vleugeltopjes zijn reeds zichtbaar maar kort en niet functioneel. Ze bevinden zich vooral in de bodem. In dit stadium eten de thripsen niet meer.
- volwassen dieren: deze worden zoals gezegd iets groter en hebben reeds volledig ontwikkelde vleugels. Deze ‘vleugels’ verschillen echter danig van andere insecten. Ze hebben een enkele in de lengte lopende ader met verschillende haren loodrecht eropstaan. De vleugels zien eruit als franjes met haren op. In rust zijn de vleugels opgeplooid langs de rug van het beest. Deze komen terug naar de nieuwe groeischeutjes zoals de onvolwassen exemplaren. De volwassen dieren zijn veel mobieler dan de on- en nymfen omdat ze kunnen vliegen. Ze worden aangetrokken door gele en lichte kleuren, een ramp dus met onze witte kasten. Vermijdt eventueel outdoor gele of witte bloemen in de buurt van je schatjes. Vaak vliegen deze diertjes naar ons toe en komen zo mee op onze kleren en zelf huid (denk maar net voor een onweersbuitje, een witte trui is een ramp)
Mensen die met tabaksthrips geconfronteerd worden of eventueel willen uitsluiten over welke thripsen het gaat + een degelijke miscroscoop hebben kunnen misschien hiermee iets meer aanvangen: http://images.google.be/imgres?imgurl=http://www.gladescropcare.com/tabaci.jpg&imgrefurl=http://www.gladescropcare.com/imgal.html&usg=__3g1lWW8A8Nj-fvR-ZOkfWJQ4ED4=&h=472&w=640&sz=35&hl=nl&start=15&sig2 =ikBSSg7p5r77T1GDsTSmqA&um=1&tbnid=vj4QyyNhaZPlBM: &tbnh=101&tbnw=137&prev=/images%3Fq%3Dthrips%2Btabaci%26hl%3Dnl%26rlz%3D1T4 GGLJ_enBE210BE213%26sa%3DN%26um%3D1&ei=6xaUSuzaIIj 6-AafovBO

3) Algemeen schadebeeld:

● schadevb: cannabis:

Vroeg opgemerkt bij black-jack indoor (werd vanaf dan mijn zorgenkindje…)




Deze foto's werden u aangeboden door de firma Lgreen

















● schadevb: straatbeplanting:


● schadevb: tomaat:


● schadevb: aubergine:


● schadevb: kool:


● schadevb: klimop:


● schadevb: afrikaantjes:


● schadevb: tuin:





Bij de eerste diagnose moet worden opgelet, thripsenschade lijkt in het begin erg veel op spintschade tot het verder escalleert. Je mag zeker zijn dat je thripsen hebt als de groene plekken wit kleuren en op korte tijd je plant volledig gaat vergelen (2 dagen en het lijkt net alsof je met een voedingstekort wordt geconfronteerd)



Thrips voeden zich door het maken van een gat in de epidermis en cellen te doorboren om de sappen eruit te gaan zuigen. Tijdens dit proces geven thrips een bepaalde substantie af die het sap in de cel voorverteren. Thripsen verkiezen bij voorkeur jong plantweefsel op nieuwe uitgekomen blaadjes uit de groeiknop. Het voeden veroorzaakt trage groei en de blaadjes worden misvormd en gekreukt. Deze misvorming kan echter geminimaliseerd worden omdat als planten voldoende warme temperaturen aangeboden krijgen ze het wel eens kunnen ontgroeien.Daarnaast zijn er uiteenlopende schadebeelden afhankelijk van de waardplant. Zo kan thripsschade aan zeer jonge komkommervruchten misvormde komkommers geven. Bij paprika veroorzaken zij cosmetische schade aan de vruchten nabij de kelk.
Bij sierteeltgewassen treedt vaak bloem- en bladbeschadiging op door verkleuring of vervorming. Enkele thripsexemplaren kunnen hiervoor al volstaan.
Kenmerkend voor een thripsenaanval op je plantjes zijn zilverkleurige vlekjes/puntjes die eigenlijk lege cellen vertegenwoordigen op het bladoppervlak. Wanneer de schade erg is zullen deze kleine plekjes het hele blad bedekken waardoor de plant niet aan fotosynthese kan doen zoals het hoort. Verder is ook een eerste aanleiding (aan den lijve ondervonden) een supersnelle algemene vergeling van de desbetreffende plant. Binnen de 2 dagen leek het net alsof ik met een ernstig voedingstekort werd geconfronteerd en leek het net alsof het chlorofyl uit het blad verdwenen was op sommige plekken (tussen de nerven hier en daar nog donkere vlekken). De plant verliest meer water dan normaal door het beschadigde weefsel en de plant is vatbaarder voor indringers van buitenaf zoals virussen en uitdroging.





Bij echt zware aanvallen is het mogelijk dat de plant helemaal wit wordt en bladeren verwelken door uitdroging. In gekwetste planten is het mogelijk dat vruchten sneller rijpen maar hun grootte zal drastisch verkleinen. Bepaalde landen staan erom bekend om jaarlijks 66% van hun uienoogst te verliezen aan tabaksthrips (onion thrips). Jammer genoeg zijn thripsen vaak dragers van verschillende virussen en andere plantenziektes of schimmels.
Het voeden veroorzaakt verder eventueel ook een bruin litteken op de bladeren wat hen een gespikkeld of verbrand uiterlijk heeft. Deze schade wordt vaak ten onrechte afgedaan als verbranding of veroorzaakt door bvb weggeblazen zand door de wind. Toch kunnen ze voor een getraind oog makkelijk worden onderscheiden ervan omdat in de verkleurde gebiedjes overal zwarte puntjes kunnen worden aangetroffen, de uitwerpselen van thrips. Op jonge planten drogen verschillende aangetaste bladeren uit en vallen af. Schade is vaak niet merkbaar totdat de thripsenpopulatie al over zijn hoogtepunt is.
Beschadigde planten kunnen niet genezen worden en het wordt dus voor die plant moeilijker om doeltreffend licht te absorberen. Onbehandeld zullen de thripsen je plant killen.
Dicht bij de oogst kunnen deze beestjes zorgen voor een verschrikkelijk verlies aan opbrengst.


4) Management en beheersing:

Thrips epidemieën worden vaak geassocieerd met braakliggende - of grasvelden. Veel thripsenpopulaties, vooral de californische thrips, zijn resistent tegen de meeste insecticiden geworden en voldoende controle is vaak heel moeilijk te bewerkstelligen. Chemische bestrijdingsmiddelen zouden in principe dus enkel ingezet mogen worden wanneer de thripsen je kweekje overrompelen of er gevaar dreigt voor een ziekte. Producten op basis van Pyrethrum (deze werkzame stof wordt bereid uit een in Afrika geteelde margriet – Pyrethrum)zouden moeten worden vermeden bij de controle van de californische thrips omdat ze sterk van wordt verdacht de thripsen populatie een duwtje in de rug te geven, terwijl het reeds effectief is aangetoond dat ze positief zijn in het gevecht tegen de tabaksthrips.
Langdurige temperaturen >30°C doen populaties fel opfleuren maar aangezien onze plantjes max 28°C mogen hebben zou dit geen probs mogen geven. Uiteraard valt de exponentiële groei van thripsen samen met warme temperaturen en is een goede afzuiging voor de warme zomerdagen noodzakelijk.
Verder houden ze ook niet van een hoge luchtvochtigheid en is het aangeraden, indien mogelijk, de LV te laten oplopen tot 75-80% omdat de plaag zich dan minder snel gaat verspreiden. De beestjes houden niet van te hoge luchtvochtigheid maar hiermee moet ook rekening gehouden worden bij het uitzetten van natuurlijke roofdieren.

● Natuurlijke roofdieren:
Alle natuurlijke roofdieren opgesomd in bovenstaande soortenvermelding kunnen worden ingezet na degelijk onderzoek over de leefomstandigheden. Echter moet er wel bij worden opgemerkt dat zoals boven aangegeven ook roofthripsen worden gebruikt om schadelijke thripsen te bestrijden, maar deze zijn helaas over het algemeen niet zo effectief en voor ons niet echt aan te raden. Jammer genoeg is reeds bewezen dat geen enkele van deze alleen een thripsenpopulatie kan terugdringen tot een lage, niet-economische dichtheid (wetenschappelijk bewezen stelling voor kwekers van groenten in kasten). Ook dringt het gebruik van pesticiden vaak de activiteit van roofinsecten terug alhoewel vaak wordt beweert van niet. Er is nood aan een diepere studie over de rol van natuurlijke roofinsecten in combinatie met chemische bestrijdingsmiddelen.
Het is onmogelijk ze allemaal te bespreken want sommigen kunnen ook niet geleverd worden bij ons. Hieronder beschrijf ik de 4 meest voorkomende die makkelijk verkrijgbaar zijn.

- Amblyseius cucumeris:

Amblyseius cucumeris is een beige roofmijt kleiner dan 1 mm. Ondanks het onopvallende voorkomen, valt de roofmijt toch op door haar beweeglijkheid op de onderzijde van het blad of in de bloem. Het wijfje wordt verscheidene malen bevrucht. Per dag zet zij enkele eitjes af op haartjes langs de nerven aan de onderzijde van het blad.
De jonge larven die daaruit voortkomen, hebben zes poten en eten niet. In de daaropvolgende twee nimfenstadia en als volwassen mijt hebben ze acht poten. De nimf ziet er net uit als een kleine volwassene. Er is dus geen gedaanteverwisseling. De ontwikkelingsduur van eitje tot volwassen mijt duurt 8-11 dagen (bij respectievelijk 25°C en 20°C). Een volwassen Amblyseius cucumeris leeft ongeveer 3 weken.
Thripsmijten prikken de prooi aan en zuigen deze leeg. Behalve thripslarven eten ze ook wel eens spint, of eieren of larven van de spintroofmijt. Aangezien grotere thripslarven zich behoorlijk kunnen verdedigen door met hun achterlijf te slaan, verkiest de thripsroofmijt het eerste larvenstadium van thrips. Om deze reden heeft het de voorkeur om A. cucumeris preventief uit te zetten.
Verder eten ze ook stuifmeel, wat bij preventief uitzetten in stuifmeelhoudende gewassen (b.v. paprika en aubergine) zeer gunstig is.
Toepassing: Amblyseius cucumeris wordt reeds vele jaren in verschillende glasgroententeelten zoals paprika, komkommer en aubergine uitgezet. Ook in sierteelten zoals gerbera, roos en allerlei potplanten, is de laatste jaren de toepassing van deze thripsroofmijt sterk toegenomen. Hoewel Amblyseius cucumeris zich goed voelt op een zeer breed scala gewassen, bemoeilijkt de aard van bepaalde gewassen (b.v. geranium, tomaat, chrysant) het gebruik van deze thripsroofmijt. Bespreek daarom steeds de mogelijkheden met uw begeleider.
Een lage luchtvochtigheid (minder dan 65 %) belemmert de populatieontwikkeling van Amblyseius cucumeris omdat de eitjes dan niet meer uitkomen en de kweekjes sneller uitdrogen. In paprika wordt Amblyseius cucumeris daarom in de zomer bijgestaan door andere biologische bestrijders (Orius, Amblyseius degenerans).
Anderzijds is in komkommer aangetoond dat Amblyseius cucumeris amper schade ondervindt van een lage luchtvochtigheid dankzij het gunstig microklimaat op het komkommerblad.
Voordelen:
Toepasbaar in vele gewassen
Preventief inzetten mogelijk, ook in niet-stuifmeelhoudende gewassen
In grote hoeveelheden beschikbaar
Niet daglengtegevoelig
Langdurige bescherming
Gebruiksvriendelijke toepassingsmethoden
Eventueel kort bewaarbaar bij 15°C

- Amblyseius degenerans

Amblyseius degenerans is een donkerbruine roofmijt, die iets groter is dan de verwante Amblyseius cucumeris. Dankzij deze donkere kleur valt zij meer op wanneer zij zich op het blad of in de bloem bevindt. Amblyseius degenerans is bovendien mobieler. Ook de levenscyclus van deze roofmijt verloopt praktisch identiek aan die van Amblyseius cucumeris.
De eitjes van beide roofmijten zijn onderling op het oog niet te onderscheiden en worden beide nabij de hoofdnerf op de onderzijde van het blad gelegd. In het korte larvenstadium verplaatst het mijtje zich niet en eet het niet. In de daaropvolgende twee nimfenstadia en in het volwassen stadium is de roofmijt voortdurend in beweging op zoek naar een prooi.
Amblyseius degenerans houdt er echter wel een andere levenswijze op na dan Amblyseius cucumeris. Zij bevindt zich vaker in de bloem, waar zij probleemloos een populatie kan opbouwen op stuifmeel alleen. Wanneer ze de kans heeft, eet de roofmijt liever thripslarven. Door haar sterkere aanwezigheid in de bloem, bestrijdt zij hier thrips nog beter dan Amblyseius cucumeris.
De eitjes van Amblyseius degenerans weerstaan beter een lagere luchtvochtigheid en daarom kan de populatie zich in de kas goed blijven ontwikkelen bij koud winterweer of warm zomerweer. Bovendien is deze roofmijt diapausevrij, en kan dus zonder problemen in de winter in de kas worden uitgezet.
Toepassing: Een nadeel van Amblyseius degenerans is wel dat ze niet op meelmijten kan worden gekweekt en dus niet voor een betaalbare prijs even massaal beschikbaar is als Amblyseius cucumeris. Daarom is het van belang de roofmijt vroeg uit te zetten om tijdig een populatie te kunnen opbouwen. In paprika wordt Amblyseius degenerans preventief uitgezet zodra er voldoende bloei aanwezig is. In de wintermaanden ontwikkelt de roofmijt zich uitstekend in het gewas.
In paprika zal men de roofmijt al vlug verspreid over het gewas in de bloem terugvinden. Na enkele maanden kan dit oplopen tot verscheidene Amblyseius degenerans per bloem, en zullen er bovendien nog vele andere exemplaren op de bladeren rondlopen. Indien beide soorten Amblyseius voorkomen, zal Amblyseius degenerans de populatie van Amblyseius cucumeris na enkele maanden verdringen.
Het competitieve voordeel van deze roofmijt ligt waarschijnlijk in de hogere beweeglijkheid en de betere thripsbestrijding in de bloem. Dankzij een betere weerstand tegen lagere luchtvochtigheid, blijft Amblyseius degenerans het gewas ook tijdens de zomer efficiënt tegen thrips beschermen. Hoewel Amblyseius degenerans gevoeliger is voor Pirimor (pirimicarb) dan Amblyseius cucumeris, blijft een beperkt gebruik van Pirimor mogelijk.
De populatie roofmijten zal weliswaar sterk terugvallen, maar zal zich, indien ze de kans krijgt, vrij snel herstellen. Naast paprika heeft Amblyseius degenerans ook interessante toepassingsmogelijkheden in de teelt van aubergine.
Voordelen:
Goede ontwikkeling in de winter- en zomermaanden
Snelle populatieopbouw
Minder gevoelig voor lage LV
Kan overleven op stuifmeel
Hoge beweeglijkheid
Betere thripsenbestrijding in de bloem
Niet daglengtegevoelig

- Orius laevigatus:

Orius L. nymf:
Voor de biologische thripsbestrijding zijn er verscheidene soorten Orius beschikbaar (o.a. Orius laevigatus en Orius majusculus). Orius, ook wel eens de bloemenwants genoemd, is een kleine, afgeplatte wants met een lange, beweeglijke steeksnuit die ze onder haar lichaam kan vouwen. Kenmerkend zijn de rode ogen. De meest algemeen gebruikte soorten zijn bruinzwart met lichte vlekken op de dekschilden van de vleugels. De vrouwtjes zijn ongeveer 3 mm groot, de mannetjes iets kleiner.
Een Orius-wijfje legt zo'n 1 à 3 eitjes per dag ingebed in het plantenweefsel op bladstelen, stengeldelen of nerven aan de onderzijde van een blad. Uit deze kleurloze tot witte eitjes van 0,4 mm lang komt na ongeveer 5 dagen een Orius-nimf te voorschijn. Er zijn vijf nimfenstadia. De kleur van de nimf hangt van de soort af, maar de rode ogen zijn altijd opvallend. Bij Orius laevigatus is de pas uitgekomen nimf eerst kleurloos, maar deze wordt na enkele uren al geel.
In de latere stadia neemt de nimf meer en meer de donkere kleur van de volwassen roofwants aan. Bij Orius laevigatus duren de eerste 4 nimfenstadia bij 25°C elk 2-3 dagen, terwijl het vijfde stadium zo'n 4-5 dagen in beslag neemt. De totale ontwikkelingsduur bedraagt ongeveer 3 weken, maar bij lage temperaturen zal dit langer zijn. De volwassen roofwants leeft zo'n 3-4 weken.
Orius-roofwantsen eten alle mobiele thripsstadia. Jongere Orius-nimfen eten wel alleen thripslarven, maar oudere nimfen en adulten kunnen ook volwassen thripsen aan. Bovendien lust Orius ook allerlei andere prooien zoals bladluizen, spint, wittevlieg of motteneieren. Ze vinden hun prooi op de tast, houden haar vast met de voorpoten, en zuigen haar met hun steeksnavel leeg. Soms doden ze meer dan ze nodig hebben als voedsel.
Orius-roofwantsen eten bovendien ook stuifmeel, waardoor zij in stuifmeelhoudende gewassen een populatie kunnen opbouwen zonder de aanwezigheid van thrips. De roofwantsen houden zich graag in de bloem op. Wanneer ze verstoord worden, kruipen of vliegen ze weg. Sommige Orius-wantsen gaan bij kortere daglengten in diapauze, terwijl andere soorten of stammen daar minder last van ondervinden.
Toepassing: Orius wordt in een groot aantal gewassen uitgezet als biologische thripsbestrijder. In stuifmeelhoudende gewassen (paprika, gerbera, aardbei, aubergine, ...) kan men de roofwants preventief uitzetten aan 0,5 à 1 stuks/m² van zodra er voldoende bloei is. Samen met andere biologische thripsbestrijders (Amblyseius cucumeris en/of Amblyseius degenerans kan de opgebouwde populatie zo het gewas het hele teeltseizoen tegen thrips beschermen.
In verscheidene glasgroententeelten en sierteelten kan men Orius ook curatief in en rondom de haarden introduceren, met 5 à 10 wantsen per m². In de niet-stuifmeelhoudende gewassen komkommer en chrysant kan men toch preventief de roofwants Orius majusculus uitzetten. Deze inheemse soort voedt zich meer met andere insecten en met plantensap. Vanwege haar diapauze-gevoeligheid kan deze soort wel slechts vanaf april worden gebruikt.
Bij het toepassen van Orius dient men er rekening mee te houden dat de roofwants gevoelig is voor verschillende chemische gewasbeschermingsmiddelen. Zo kan het gebruik van bijvoorbeeld Nomolt (teflubenzuron) en Admire (imidacloprid) de Orius-populatie sterk terugdringen.
Voordelen:
Bestrijdt ook volwassen thripsen
Toepasbaar in vele gewassen
Preventief inzetbaar in stuifmeelhoudende gewassen
Curatief inzetbaar in haarden
Dood meer thrips dan nodig voor voeding
Eet ook andere plaaginsecten
Combineerbaar met de andere thripsenbestrijders in deze lijst

[SirSmokeAllot]

Yo growers,
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat je dit stukje leest uit pure interesse en niet voor de reden waarom ik dit in elkaar heb gestoken…
Deze zomer (2009) werd ik samen met vele andere medekwekers hier op JD maar weer eens geconfronteerd met een thripsenplaagje. Er is veel informatie te vinden op het net en in naslagwerken of artikels over deze helse schepsels maar alles is zowaar overal verspreidt. Via dit draadje heb ik een poging gedaan om alle kennis te gaan bundelen en meer te weten te komen over deze hardnekkige insecten. Ervaringen met plagen en productjes zijn uiteraard steeds welkom en denk je de oplossing te hebben gevonden, breng ons dan aub op de hoogte want we moeten de oorlog nu eindelijk eens gaan winnen!!!

* Big thnx 2 Vale!!! die kerel gaf gewoon niet op, respect man!!! *

* Petje af voor Lgreen en de mooie pics die ik van hem mocht bootleggen *




1) Beschrijving en levenscyclus:

Thrips zijn het over het algemeen heel het seizoen aanwezig op grote slavelden, maar plagen komen het vaakst voor bij warme temperaturen tijdens de late lente of vroege zomer. Thrips gedijen goed en planten zich voort in braakliggende terreinen, uien, gras of heel droge land plekken die niet worden geïrrigeerd. Eenmaal ze de ene gastheer tot de grond hebben gericht pakken ze gewoon hun boeltje en beginnen aan de volgende. Het zijn smalle langgerekte insectjes die net lijken op een witgetrokken onweersbeestje… Hun naam is afgeleid uit het Grieks en is eigenlijk thysanoptera: dit is een combinatie van het Griekse thysanos (rafel) en pteron (vleugel) die duidt op de gerafelde vleugeltjes van de mispunten.
Thripsen zijn zeer kleine tot kleine, donker gekleurde, hemimetabole insecten met een slank en afgeplat lichaam en gewoonlijk twee paar smalle vleugels met lange franje. De lichaamslengte varieert van 0,5 tot 12 mm, maar de meeste soorten worden 4-5 mm lang.
De kop draagt een paar kleine, maar opvallende facetogen en bij gevleugelde thripsen 3 ocellen. De voelsprieten zijn vrij kort en staan dichtbij elkaar ingeplant vooraan in de kop, ze hebben 6-10 segmenten. De korte mondkegel of snuit is hoofdzakelijk opgebouwd uit de onder- en bovenlip. De stekende of borende monddelen zijn asymmetrisch, de rechter mandibel is rudimentair, terwijl de borende stiletten zijn afgeleid uit de linker, stiletvormige mandibel en de beide maxillen. De zuigsnuit is omgeven door de bovenlip en de onderlip en onder aan de kop ingeplant.
De prothorax is duidelijk zichtbaar, maar de meso- en metathoracale segmenten zijn geheel versmolten. De poten zijn vrij kort en de tarsen 2-ledig. De pretarsus heeft een uitstulpbare blaas, die door bloeddruk kan worden opgeblazen tot een soort ballonnetje. Daarmee kan de thrips zich stevig hechten aan verschillende substraten.
Als er vleugels aanwezig zijn, zijn deze zeer smal en met weinig of geen aders. De voor- en achterrand is bezet met franje van relatief lange haren, die het oppervlak van de vleugels meer dan verdubbelen. De vleugels zijn onderling verbonden door kleine haakjes op de achtervleugel. Veel soorten thripsen zijn ongevleugeld, maar de vleugelontwikkeling is erg variabel; zelfs binnen een soort kunnen er gevleugelde en ongevleugelde exemplaren bevinden binnen een populatie. Ook kortvleugelige thripsen komen voor.
Het achterlijf is lang en meestal cilindervormig. Cerci ontbreken. Vrouwtjes hebben een goed ontwikkelende, zaagvormige legboor.
Veel soorten thripsen zijn bruinig tot donkerzwart van kleur. Er komen ook lichtere soorten voor met gekleurde camouflagebanden.
Thripsen zijn zo klein dat ze bijna door niemand worden opgemerkt, tenzij er eentje bij een wandel- of fiets tocht in je oog komt. In de zomermaanden is er echter bijna geen bloem te vinden zonder thripsen. Vooral in paardenbloemen of madeliefjes kunnen er wel enige tientallen voorkomen. Bij warm, onweersachtig weer kunnen zij bij duizenden gaan vliegen en staan daarom bekend als 'onweersbeestjes'. Sommige thripsen prikken de mens voelbaar in de huid zonder enige letselschade of napijn.

● Voorkomen
Wereldwijd verspreid. Er zijn ongeveer 5000 soorten bekend. Geschat wordt dat dit ongeveer de helft moet zijn van het werkelijke aantal soorten. In Europa komen er ongeveer 300 soorten voor plus tientallen exoten die geïmporteerd zijn met planten en bomen van elders. De thripsen uit warme streken kunnen dikwijls goed overleven op bepaalde gewassen en potplanten in verwarmde kassen. In Nederland en België worden circa 150 soorten thripsen gevonden uit de families Aeolothripidae, Thripidae en Phlaeothripidae (zie verder).

● Habitat
Alle soorten leven op de vegetatie en zijn gebonden aan bepaalde waardplanten. Veel soorten houden zich op in bloemhoofdjes, bijvoorbeeld tussen de lintbloemen van composieten, maar ze kunnen ook op fruit, tussen de bladscheden van grassen, onder mos of schors en op de grond tussen afgevallen bladeren worden gevonden. Door hun geringe afmeting leven de meeste soorten verborgen vaak tussen de bladeren of langs de nerven van bladeren. De thripsen overleven indoor in spleten en kieren van je kast of in de kamer waar de set-up zich bevindt.
De nymfen van thripsen verpoppen in de bodem. Ik lees verschillende diepstes van 3-8 cm maar ze werden blijkbaar al geconstateerd op 20 cm diep ook. Voor ons is dit van weinig nut want de thripsen kunnen uiteraard onderaan via de afwateringsgaten ook in de pot. Denk je aan thripsen dan raad ik je aan de potten eens allemaal te gaan opheffen en kijken, vaak tref je wel hier of daar een exemplaar aan.

● Levenswijze en voortplanting
De meeste Thysanoptera zijn fytofaag. Ze voeden zich door plantencellen te doorboren met de stiletten en er sap aan te onttrekken. Andere soorten zuigen aan schimmels, algen op rottend hout of aan sappen van het (rottend) hout zelf. Een minderheid is carnivoor. De zogenaamde roofthripsen prederen op andere thripsen, kleine insecten en hun eieren en larven, mijten en rondwormen of aaltjes (Nematoda).
Thripsen vervolledigen hun levenscyclus afhankelijk van de warmte tussen 14 en 30 dagen. Wanneer temperaturen langdurig hoger dan 30°C bedragen in de kast bvb dan kan de levenscyclus verkort worden tot 10 dagen. Volwassen exemplaren kunnen tot 20 dagen leven. Hoe warmer dus, hoe sneller alles gaat.
Elk volwassen vrouwtje kan tot 100 eitjes leggen, zoals we verder zullen zien is een mannetjes thrips daarvoor niet altijd nodig. In het overgrote deel van de wereld bestaan volledige populaties enkel uit vrouwtjes. Dit aspect van de voorplanting is uiteraard heel belangrijk om te begrijpen dat 1 thrips in heel korte tijd een grote populatie kan voortbrengen in ongelofelijk korte tijd.

Thripsen produceren vrij grote, gladde eieren. Een ei is ongeveer een vijfde van de lengte van de moeder. De eieren worden één voor één of dicht naast elkaar in bladeren of schors gelegd in sneetjes die met de zaagvormige legboor zijn gemaakt. Na ovipositie worden er voortdurende nieuwe sets eieren aangemaakt. De eerste twee nimfale stadia lijken op een verkleinde uitgave van de adulten zonder vleugels of vleugelkussentjes. De poten bezitten nog 2 klauwtjes. In het derde stadium verschijnen de vleugelkussentjes waaruit later de vleugels ontwikkelen. Dit stadium is in de onderorde Terrebrantia een prepupa die echter nog wel in staat is zich te voeden. Het vierde stadium lijkt op een pop en voor de vervelling kan zelfs een soort cocon worden gesponnen. Bij de onderorde Tubulifera kan het vierde stadium weer een prepupa zijn (prepupa II) en wordt het echte popstadium pas bereikt in het vijfde stadium. Poppen kunnen zich niet voeden. Prepupae en echte poppen lijken erg op de adulte stadia, vandaar dat er niet over een volledige gedaanteverwisseling kan worden gesproken.
In de streken met een gematigd klimaat zijn het vaak de adulte vrouwtjes die overwinteren onder schors, in bladafval en oude vogelnesten. Bij veel soorten is het mannetje onbekend. Thelytoke parthenogynese is heel gewoon onder thripsen. Elaphothrips tuberculatus is facultatief vivipaar en brengt soms groepjes levende jongen voort, maar onder andere omstandigheden worden er eieren gelegd. Uit de vivipaar geborenen ontwikkelen zich vaak mannetjes en uit de eieren vrouwtjes. Veel soorten thripsen zijn multivoltien.

Thripsen kunnen in geweldig grote aantallen voorkomen en in bepaalde gevallen aanzienlijke schade aanrichten aan cultuurgewassen, zoals potplanten en sierbloemen, vooral in kassen, maar ook aan tuinbouwgewassen op akkers.
Thripsen prikken de bladcellen van het oppervlakteweefsel aan en zuigen deze leeg. Dit veroorzaakt op de bladeren zilvergrijze vlekken met kleine donkergroene vlekjes erin. Dit zijn de uitwerpselen. De erwtenthrips is verantwoordelijk voor het gevlekte, zilverachtige uiterlijk van erwtenpeulen. Een aangetaste plant kan minder goed assimileren, groeit daardoor slecht en heeft een verminderde productie aan bloemen en vruchten. Bij ernstige aantasting kunnen de bladeren zelfs helemaal verdrogen. Er zijn ook thripsen die gallen maken en die verantwoordelijk zijn voor allerlei ongewenste vervormingen van bladeren waardoor de planten ook in hun groei worden geremd.
Thripsen kunnen net als cicaden en bladluizen plantenvirussen overbrengen. Het meest bekende virus dat wordt overgebracht wordt is het tomatenbronsvlekkenvirus (TSWV). Verantwoordelijk voor de transmissie is vooral de Californische thrips. Het virus veroorzaakt vooral veel schade in Mediterrane streken.
Ikzelf heb op mijn planten (na 2 tripsenaanvallen) 2 keer het tabaksbontvirus aangetroffen op mn plantjes. Ik dacht eerst aan een freak, maar niets bleek minder waar.
[img]http://www.jointjedraaien.nl/wietforum/attachment.php?attachmentid=12076&d=1251933798[img]

● Systematiek
Binnen de Thysanoptera worden 2 onderordes onderscheiden: de Terebrantia met 7 families en de Tubulifera met maar 1 familie.
De Thysanoptera worden enerzijds beschouwd als een sterk gespecialiseerd taxon met Psocoptera-achtige voorouders. Anderzijds wijst de ontwikkeling van een zuigsnuit en het ontbreken van abdominale cerci op kenmerken die ze delen met de Hemipteroiden (wantsen, cicaden en plantenluizen): de Hemipteroide assemblage. Bij sommige plantenluizen (Sternorrhyncha) is er ook een popachtig stadium in de ontwikkeling. Dit kan op convergente evolutie duiden bij insecten die in eenzelfde soort habitat leven. In beide gevallen is er vermoedelijk geen sprake van gedeelde afstammingslijnen met insecten met een holometabole gedaanteverwisseling.
De Terebrantia worden kenmerkt door de aanwezigheid van een zaagvormige legboor; bij de Tubulifera is het achterlijf buisvormig verlengd zonder legboor. In de Terebrantia bevinden zich de families met de schadelijke soorten. De weinig afgeplatte en breedvleugelige Aeolothripidae zijn vaak gekenmerkt door gekleurde banden op de vleugels en een omhoog gerichte legboor. De soortenrijke Thripidae zijn dikwijls donker gekleurd en hebben een omlaag gerichte legboor. De Tubulifera (familie Phlaeothripidae) zijn vaak veel groter dan de Terebrantia en hebben forse lichamen en zijn vaak schimmeleters of carnivoren. Binnen de Phlaeothripidae komen vrijwel geen schadelijke soorten voor.

● Behandelde taxa
Onderorde Terebrantia
Familie Thripidae
Parthenothrips dracenae (palmenthrips)

2) Verschillende soorten en hun onderscheid:

Het is belangrijk te weten met welke soort thrips je te maken hebt met het oog op het inzetten van natuurlijke vijanden.
De 6 meest voorkomende soorten van thrips zijn:

● Echinothrips americanus – Echinothrips:

bladbewonende thrips, ongeveer 1,2 mm groot. De volwassen thripsen zijn donker gekleurd, poten donker, lichaam slank, puntige vleugelbasis en de rest van de vleugels doorzichtig. De larven zijn wit, doorzichtig en hebben geen druppel aan het achtereinde van het lichaam. De verpopping van deze thrips vindt plaats op het blad. Ze heeft een voorkeur voor de onderkant van de bladeren, maar komen ook op de bovenkant en in de bloemen voor. Opmerkelijk bij deze soort is dat ze vooral onderin het gewas nest. Dit beestje komt vaak voor in kassen.
Natuurlijke vijanden: franklinothrips vespifromis


● Frankliniella occidentalis - californische thrips

ongeveer 1,3-1,4 mm groot. De volwassen thripsen zijn geel tot oranje van kleur en komen vooral in het bovenste gedeelte van de plant voor. Bloemknoppen en groeipunten kunnen ernstig misvormd uitgroeien. Als die aanwezig zijn, trekt de thrips daar naar toe. Deze thrips eet ook stuifmeel en komt daarom vaak in bloemen voor. Ze is moeilijk op te merken soms want verpopping vindt over het algemeen plaats in de grond. Deze thrips gaat niet in diapauze en is gekend voor het overbrengen van virussen… Het probleem bij identificatie is dat ze heel goed lijkt op thrips tabaci – tabaksthrips.
Natuurlijke vijanden: amblyseius cucumeris, - degenerans, - californicus, - swirskii, alle orius soorten, hypoaspis aculeifer, - miles en franklinothrips vespiformis.


● Heliothrips haemorrhoidalis – gestreepte kasthrips

bladbewonende thrips, ongeveer 1,5 mm groot. Ze komt zowel op de bovenkant als de onderkant van blad voor. De volwassen thripsen donker gekleurd, poten licht met een vleugelbasis die licht is van kleur. De vleugels vormen lichte band in de lengterichting van de thrips. De larven van de andere kant zijn geel, vaak met zwarte vlek. Kenmerkend is dat ze hebben een druppel aan het achtereinde van het lichaam, de viezerikken. Deze komt vaak in kassen voor.
Natuurlijke vijanden: thripobius semiluteus


● Hercinothrips femoralis – zwarte kastthrips

bladbewonende thrips, ongeveer 1,5 mm groot. Komen zowel op de bovenkant als op de onderkant van het blad voor. De volwassen thripsen zijn donker gekleurd, poten overwegend donker. De vleugels zijn donker met drie lichtere banden. De larven zijn geel, vaak met zwarte vlek. Ook hier de kenmerkende druppel aan het achtereinde van het lichaam. Deze komt in onze contreien zowel binnen als buiten voor.
Natuurlijke vijanden: franklinothrips vespiformis en thripobius semiluteus.


● Parthenothrips dracaenae – zebrathrips

bladbewonende thrips: volwassen thripsen zitten vaak op bovenkant van het blad, de larven in groepjes bij elkaar op de onderkant. De volwassen exemplaren zijn opvallend dwars gestreept (vleugeltekening). De larven wit, enigszins doorzichtig. Deze thrips doet het goed bij lage luchtvochtigheid.
Natuurlijke vijanden: franklinothrips vespiformis en amblyseiulus degenerans


● Thrips tabaci – tabaksthrips

ongeveer 0,8 -1,2 mm groot. De kleur van volwassen thripsen is afhankelijk van het voedsel. Ze bevinden zich meestal langs de grote nerven maar vooral de bladeren worden beschadigd. Verpopping vindt over het algemeen plaats in de grond. Deze thrips is wel diapauze gevoelig en is staat er ook om bekend virussen over te dragen. Ook hier hetzelfde probleem op gebied van herkenning zoals bij de Frankliniella occidentalis – californische thrips.
Natuurlijke vijanden: amblyseius cucumeris, - degenerans, - californicus, - swirskii, alle orius soorten, hypoaspis aculeifer en – miles.


Maar ze zijn echter met veel meer: dit is een goeie site voor identificatie maar jammer genoeg moet je verder klikken op de naam en wordt het een lange zoektocht als ze niet in het bovenstaande lijstje voorkomt. Ik copieer hier de resultaten omdat je zo misschien makkelijker zelf kunt plakken en copieren en op afbeeldingen gaan zoeken. Het zou ook echter niet heel logisch zijn moest je deze aantreffen in je kast volgens mij omdat ze onze plantjes niet echt lusten…
http://www.pestinfo.org/Literature/thripspec.htm#Eastern_Europe
Acanthothrips nodicornis
Anaphothrips obscurus (American grass thrips)
Anaphothrips spp.
Anaphothrips sudanensis
Apterothrips secticornis
Apterothrips spp.
Aptinothrips rufus
Aptinothrips spp. (grass thrips)
Aptinothrips stylifer
Baliothrips dispar
Ceratothrips ericae (heather thrips)
Ceratothrips spp.
Chaetanaphothrips orchidii
Chaetanaphothrips spp.
Chirothrips aculeatus
Chirothrips hamatus (meadow foxtail thrips)
Chirothrips manicatus
Chirothrips pallidicornis
Chirothrips spp.
Cryptothrips nigripes
Cryptothrips spp.
Dendrothrips ornatus (privet thrips)
Dendrothrips spp.
Drepanothrips reuteri (grape thrips)
Echinothrips americanus
Echinothrips spp.
Frankliniella intonsa
Frankliniella occidentalis (western flower thrips)
Frankliniella pallida
Frankliniella spp. (flower thrips species)
Frankliniella tenuicornis
Haplothrips aculeatus
Haplothrips cerealis
Haplothrips leucanthemi (clover thrips)
Haplothrips spp.
Haplothrips statices
Haplothrips tritici
Heliothrips haemorrhoidalis (black greenhouse thrips)
Heliothrips spp.
Hercinothrips femoralis (banded greenhouse thrips)
Hercinothrips spp.
Hoplothrips corticis
Hoplothrips pedicularius
Hoplothrips spp.
Hoplothrips ulmi
Kakothrips pisivorus (pea thrips)
Leucothrips nigripennis (fern thrips)
Leucothrips spp.
Limothrips angulicornis
Limothrips cerealium (grain thrips)
Limothrips denticornis (barley thrips)
Limothrips schmutzi
Limothrips spp.
Liothrips brevicollis
Liothrips oleae (olive thrips)
Liothrips setinodis
Liothrips spp.
Liothrips vaneeckei (lily thrips)
Microcephalothrips abdominalis (composite thrips)
Mycterothrips consociatus
Mycterothrips spp.
Neohydatothrips gracilicornis
Neohydatothrips spp.
Odontothrips confusus
Odontothrips intermedius
Odontothrips loti (birdsfoot trefoil thrips)
Odontothrips meliloti
Odontothrips phaleratus
Odontothrips spp.
Parthenothrips dracaenae (Dracaena thrips)
Pezothrips dianthi
Pezothrips kellyanus (Kelly's citrus thrips)
Pezothrips spp.
Phlaeothrips coriaceus
Rubiothrips vitis (European grape thrips)
Scirtothrips longipennis (begonia thrips)
Scirtothrips spp.
Stenchaetothrips biformis (rice thrips)
Stenchaetothrips spp.
Stenothrips graminum (oats thrips)
Taeniothrips inconsequens (pear thrips)
Taeniothrips picipes
Taeniothrips spp.
Tenothrips discolor
Tenothrips frici
Tenothrips spp.
Thrips angusticeps
Thrips atratus
Thrips calcaratus (basswood thrips)
Thrips flavus
Thrips fuscipennis
Thrips juniperinus
Thrips linarius (flax thrips)
Thrips major (rose thrips)
Thrips meridionalis (peach thrips)
Thrips minutissimus
Thrips nigropilosus (chrysanthemum thrips)
Thrips palmi (palm thrips)
Thrips parvispinus
Thrips physapus (dandelion thrips)
Thrips pillichi
Thrips pini
Thrips simplex (gladiolus thrips)
Thrips spp.
Thrips tabaci (onion thrips)
Thrips validus
Thrips vulgatissimus

● Tabaksthrips vs Californische thrips:
Dit zijn de 2 thripsen waar wij als cannabis kwekers in de lage landen het meest mee te maken hebben. Identificatie is moeilijk maar kan bestrijding makkelijker maken.
De californische is zeer moeilijk te onderscheiden omdat ze zoveel verschillende kleuren heeft. De vrouwtjes variëren in kleur van licht geel, geel met bruine strepen op het lijf tot donker bruin. De mannelijke variant is meestal licht geel. Volwassen exemplaren zijn ongeveer 1,5 cm lang. Nymfen zijn over het algemeen licht geel van kleur. De californische thrips heeft rood/oranje pigmentatie boven op de rug en de antenne telt 8 segmenten.
Tabaksthrips aan de andere kant kunnen zich aseksueel voortplanten door Thelytoke parthenogynese. Dit wil zeggen dat een populatie mogelijk enkel uit vrouwtjes kan bestaan. Mannelijke tabaksthrips worden zelden tot nooit gesignaleerd. Het vrouwelijke exemplaar is net iets kleiner dan dat van de californische, 1,2 mm lang. De kleur van het lichaam is afhankelijk van de voeding maar er wordt ook beweert dat lichte kleuren vooral voorkomen wanneer het warm is en donkere wanneer het koeler is. De antennesegmenten I en de basis van de segmenten III tot V zijn bruin/wit terwijl de rest bruin is. Hun rugsegment is grijs en niet met rode vlekken en heft een antenne met 7 segmenten. De nymfen van deze soort zijn eerder licht van kleur.