Re: Het "beledigingen en haatzaai" discussie topic, lees de toelichting en doe je verhaal
Ja, dat hebben mensen. We vergeten ontzettend vaak dat hoewel we in een samenleving leven, een maatschappij, dat we ontzettende egoisten zijn.
We zijn alleen sociaal als er persoonlijk wat te winnen valt, hoe je het ook wendt of keert. Verkopers spelen daar op in door je bijvoorbeeld koffie aan te bieden, zo krijg je het gevoel dat je ze iets verschuldigd bent. Vaak werkt dat maar al te goed, het vervelende is dat je er niets van merkt..
Daarnaast krijgen we allemaal door onze omgeving een framing mee; de manier waarop we 'vreemde' of zelfs bekenede dingen classificeren. Een goed - maar pijnlijk - voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld de doll test, die laat zien dat onze omgeving ons zo aanpast dat we automatisch een donkere huidskleur wantrouwen. Dat geldt ook voor donkere mensen.
Wat wil je daaraan doen? Ik ben persoonlijk gigantisch tegen positieve discriminatie. Maar we blijven bijdragen aan het probleem.
Een voorbeeld:
Het aanpassen van whatsapp, waardoor je nu een huidskleur voor je emoticons kan bepalen, vind ik benadrukken dat er een rassenverschil bestaat. Je chat met een persoon, zonder beeld, zonder te weten welke kleur of afkomst die persoon heeft. Maar nu kun je dat dus alsnog overbrengen door het gebruik van je emoticons; benadrukken hoe verschillend je bent van elkaar. Als we dat maar blijven benadrukken, dan blijft het verschil bestaan. Ook in ons brein.
Dat nu iedereen valt over zwarte piet, daar dacht vrijwel nooit iemand over na. Totdat mensen zich als slachtoffer gingen gedragen, nu hoort ieder donker persoon dagelijks: hey euh, wat vind jij eigenlijk van zwarte piet? Nogmaals benadrukkend dat die persoon anders is. Nu pas wordt het racistisch in mijn ogen. Het is gegaan van "wij vieren met z'n allen een feestje" naar "Sommige mensen vieren feest, andere mensen protesteren omdat ze zich beledigd voelen, en weer ander mensen vechten daartegen, EN WAT VIND JIJ DAARVAN?". Het is de clash van huidskleur, die helaas - in mijn ogen - door de donkere mensen veroorzaakt is. Ze associeren zich met zwarte piet, en zien daarin een karikatuur van zichzelf. Dat hadden ze nooit moeten doen. Ik associeer mezelf niet met sinterklaas de slavendrijver, maar slachtoffermensen associeren de Nederlanders daar nu wel mee. Wij hollen achter die associatie aan, door krampachtig te ontkrachten dat het een slavendrijver was, of krampachtig te bewijzen dat het níet racistisch is. Weer twee slachtoffers, maar niemand die er over zeikt dat een grote groepering slachtoffers de Nederlander - zelfs de Nederlanders uit België en Duitsland - nu wegzet als slavendrijver op basis van hun huidskleur. Hoe racistisch is dat?
Als je je anders wilt gedragen, je anders wilt voelen, dan ga ik je ook als een ander behandelen. Zo werkt het ook met dieren; een drukke hond, daar ga ik mee stoeien. Een rustig oud bakbeest, die laat ik met rust.
Ook ik ken Turken en Marokkanen die zich identificeren als Nederlander; dat ken ik als boer, dat vreet ik als boer. Die behandel ik als ieder ander mens. Maar dan zijn er de heren die zich identificeren als Nederturk, Kaasmocro of zelfs volledig uitheems, en dat merk je. Ze gedragen zich anders, ze praten anders, gaan anders om met mij, en houden er soms andere denkwijzen op na. Die personen behandel ik anders; dat ken ik niet als boer, en dat vreet ik maar een beetje.
De identiteit die iemand zichzelf aanmeet, kan aantrekken of afstoten. Zo heb ik ook een schijthekel aan van die mietjeswijven die beginnen te miepen bij iedere keer dat de wind door hun haren waait, of manwijven die voetbal belangrijker vinden dan wat anders. Zo kan ik ook niet omgaan met metroseksuelen die niet ophouden over baby olie in hun haren smeren, of van die bikkels die constant over hun dikke BMW moeten praten en moeten laten blijken hoe grote pik ze hebben. Dat vreet ik niet.
Ik heb slechts een kaartenbak aan omgangsrituelen, en ik kan dus ook maar een beperkt aantal kaarten trekken. Als ik geen omgangsvorm/ritueel heb voor een bepaald persoon (en neem me dat eens kwalijk!) dan vermijd ik die persoon, of dan zal het in het begin moeilijk zijn totdat de nieuwe kaart geschreven wordt. Daar schaam ik me niet voor, want die persoon zal vast hetzelfde voelen bij mij.
Ik vraag mij toch af waar al dat verzet tegen "vreemd volk" vandaan komt.
Heeft ieder mens een soort van beschermingsmechanisme wat bij "vreemd" een alarmbel doet afgaan ?
Heeft ieder mens een soort van beschermingsmechanisme wat bij "vreemd" een alarmbel doet afgaan ?
We zijn alleen sociaal als er persoonlijk wat te winnen valt, hoe je het ook wendt of keert. Verkopers spelen daar op in door je bijvoorbeeld koffie aan te bieden, zo krijg je het gevoel dat je ze iets verschuldigd bent. Vaak werkt dat maar al te goed, het vervelende is dat je er niets van merkt..
Daarnaast krijgen we allemaal door onze omgeving een framing mee; de manier waarop we 'vreemde' of zelfs bekenede dingen classificeren. Een goed - maar pijnlijk - voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld de doll test, die laat zien dat onze omgeving ons zo aanpast dat we automatisch een donkere huidskleur wantrouwen. Dat geldt ook voor donkere mensen.
Wat wil je daaraan doen? Ik ben persoonlijk gigantisch tegen positieve discriminatie. Maar we blijven bijdragen aan het probleem.
Een voorbeeld:
Het aanpassen van whatsapp, waardoor je nu een huidskleur voor je emoticons kan bepalen, vind ik benadrukken dat er een rassenverschil bestaat. Je chat met een persoon, zonder beeld, zonder te weten welke kleur of afkomst die persoon heeft. Maar nu kun je dat dus alsnog overbrengen door het gebruik van je emoticons; benadrukken hoe verschillend je bent van elkaar. Als we dat maar blijven benadrukken, dan blijft het verschil bestaan. Ook in ons brein.
Dat nu iedereen valt over zwarte piet, daar dacht vrijwel nooit iemand over na. Totdat mensen zich als slachtoffer gingen gedragen, nu hoort ieder donker persoon dagelijks: hey euh, wat vind jij eigenlijk van zwarte piet? Nogmaals benadrukkend dat die persoon anders is. Nu pas wordt het racistisch in mijn ogen. Het is gegaan van "wij vieren met z'n allen een feestje" naar "Sommige mensen vieren feest, andere mensen protesteren omdat ze zich beledigd voelen, en weer ander mensen vechten daartegen, EN WAT VIND JIJ DAARVAN?". Het is de clash van huidskleur, die helaas - in mijn ogen - door de donkere mensen veroorzaakt is. Ze associeren zich met zwarte piet, en zien daarin een karikatuur van zichzelf. Dat hadden ze nooit moeten doen. Ik associeer mezelf niet met sinterklaas de slavendrijver, maar slachtoffermensen associeren de Nederlanders daar nu wel mee. Wij hollen achter die associatie aan, door krampachtig te ontkrachten dat het een slavendrijver was, of krampachtig te bewijzen dat het níet racistisch is. Weer twee slachtoffers, maar niemand die er over zeikt dat een grote groepering slachtoffers de Nederlander - zelfs de Nederlanders uit België en Duitsland - nu wegzet als slavendrijver op basis van hun huidskleur. Hoe racistisch is dat?
Als je je anders wilt gedragen, je anders wilt voelen, dan ga ik je ook als een ander behandelen. Zo werkt het ook met dieren; een drukke hond, daar ga ik mee stoeien. Een rustig oud bakbeest, die laat ik met rust.
Ook ik ken Turken en Marokkanen die zich identificeren als Nederlander; dat ken ik als boer, dat vreet ik als boer. Die behandel ik als ieder ander mens. Maar dan zijn er de heren die zich identificeren als Nederturk, Kaasmocro of zelfs volledig uitheems, en dat merk je. Ze gedragen zich anders, ze praten anders, gaan anders om met mij, en houden er soms andere denkwijzen op na. Die personen behandel ik anders; dat ken ik niet als boer, en dat vreet ik maar een beetje.
De identiteit die iemand zichzelf aanmeet, kan aantrekken of afstoten. Zo heb ik ook een schijthekel aan van die mietjeswijven die beginnen te miepen bij iedere keer dat de wind door hun haren waait, of manwijven die voetbal belangrijker vinden dan wat anders. Zo kan ik ook niet omgaan met metroseksuelen die niet ophouden over baby olie in hun haren smeren, of van die bikkels die constant over hun dikke BMW moeten praten en moeten laten blijken hoe grote pik ze hebben. Dat vreet ik niet.
Ik heb slechts een kaartenbak aan omgangsrituelen, en ik kan dus ook maar een beperkt aantal kaarten trekken. Als ik geen omgangsvorm/ritueel heb voor een bepaald persoon (en neem me dat eens kwalijk!) dan vermijd ik die persoon, of dan zal het in het begin moeilijk zijn totdat de nieuwe kaart geschreven wordt. Daar schaam ik me niet voor, want die persoon zal vast hetzelfde voelen bij mij.
zo zit ik ten allen tijden zolang er nog geen bommen afgaan en ak-47`s knallend door de wijken trekken of de voortekenen hiervoor.
Comment